Skočite na sadržaj
U manastiru svetog prvomučenika i arhiđakona Stefana u Slancima u nedelju 12.05.2019 godine reč su imali članovi udruženja Jadovno 1941 dr. Dušan Bastašić i Nikola Milovančev na temu „Pokolj Srba 1941-1945 godine“ Izvor: SLOBODNA HERCEGOVINA
U Gradskoj biblioteci, ulica Dunavska 1, Novi Sad, u sredu 15. maja 2019. godine, u 19 časova, biće održana projekcija filma „Irodovi sinovi“ u produkciji Fondacije „Prijatelj Božiji“. O filmu će govoriti autor scenarija, publicista Hadži Bratislav Nikolić. Pozdravna reč: Batrić Ćalović, zamenik predsednika Udruženja „Obilić 1912-1918 “ Novi Sad. Organizatori proekcije filma su Udruženje ratnih dobrovoljaca 1912-1918 njihovih potomaka i poštovalaca „Obilić 1912-1918“ Novi Sad i Gradska biblioteka u Novom Sadu. Voditelj programa će biti Vesna Živković, urednik kulturnog programa Gradske biblioteke u Novom Sadu. Film „Irodovi sinovi“ je dokumentarno-analitička priča o genocidu nad srpskim narodom u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, koji je kroz minule decenije prikrivan, izlagan političkom embargu, zabranama i cenzuri. Nigde
I kraljevska vlada i komunisti zataškavali podatke o zločinima ustaša u Drugom svetskom ratu. Istinu znali i saveznici i srpski ministri u londonskoj vladi, ali su je prećutkivali – da su Srbi žrtve najvećeg etničkog čišćenja. Hrvatska pojačava svoj advokatski tim koji će pokušati da dokaže da je Srbija nad njom izvršila genocid, uprkos pomirljivim porukama iz Beograda. Srpski istoričari kažu da ovo nije prvi put da Zagreb dugotrajnim parničenjem pokušava da sakrije odgovornost za najsistematičnije etničko čišćenje u 20. veku, u kome su Srbi potpuno izbrisani sa teritorija na kojima su vekovima živeli kao autohtono stanovništvo. – Srbi još nisu svesni da su doživeli genocid, jer su skrivali zločine
Istoričari usvojili novi termin za ustaško zatiranje Srba Sistematski državni zločin koji je nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata počinila Nezavisna Država Hrvatska nazvan je – Pokolj. Ovom terminološkom odrednicom srpski narod pridružio se jevrejskom, koji je svoj genocid nazvao Holokaustom, odnosno romskom, koji svoje stradanje naziva Porajmos. Da zatiranje Srba u NDH dobije svoj termin i preciznu definiciju izborilo se Udruženje “Jadovno 1941”, koje je u izbor naziva i njegovu upotrebu uključilo i istoričare i istraživače. Novi termin u ponedeljak je promovisan u Beogradu, uz ocenu da su Srbi poslednji narod – žrtva genocida koji nije izabrao terminološki naziv za svoju golgotu. – Genocid nije najprikladniji izraz za
Udruženje „Jadovno 1941.“ organizuje konferenciju za medije na temu: „POKOLj“ Terminološka odrednica za Genocid počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske Institucije srpskog naroda, naučna i stručna javnost kao i srpsko društvo u celini, do sada se nisu terminološki odredili prema zločinu Genocida koji je počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske. Motivisani i vođeni navedenim činjenicama a želeći istaknuti važnost ovog pitanja, Skupština udruženja Jadovno 1941. iz Banjaluke odlučila je da zločin Genocida počinjen nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata od strane Nezavisne Države Hrvatske imenuje kao Pokolj. Na konferenciji će biti predstavljen i obrazložen integralni tekst odluke koji pored ostalog sadrži definiciju ovog
Teritorija BiH prepuna je srpskih stratišta iz Drugog svetskog rata za koja, sve do unazad dve decenije, gotovo niko nije ni znao, izuzev retkih preživelih i rodbine nesrecćnika koji su tamo skončali od ustaške ruke! Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 2. avgusta 2017. godine. Prijatelji, rodbina i potomci poklanih Srba tek nakon pada komunizma počeli slobodno da posjecćuju mesta na kojima su stradali njihovi najbliži, istoričar Zoran Pejašinovicć ipak ističe da je pogrešno u komunističkoj represiji tražiti isključivog krivca za nedostojno obeležavanje lokacija na kojima je izvršen genocid nad srpskim narodom. – Krivica za takav odnos u najvećoj meri leži u nama
Institucije srpskog naroda, naučna i stručna javnost kao i srpsko društvo u celini, do sada se nisu terminološki odredili prema zločinu genocida koji je počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske. Dok je genocid nad Jevrejima imenovan i planetarno poznat kao Holokaust (ili Šoa) a genocid nad Romima već decenijama poznat kao Porajmos, genocid nad srpskim narodom do danas nije imao prepoznatljivu i ekskluzivnu terminološku odrednicu. Motivisani i vođeni navedenim činjenicama a želeći istaknuti važnost ovog pitanja, Skupština udruženja Jadovno 1941. iz Banjaluke odlučila je da zločin genocida počinjen nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata od strane Nezavisne Države Hrvatske imenuje kao: Pokolj S tim u vezi,
Udruženje „Ja, Josip Broz Tito” iz Cazina obnovilo spomenike u Selištu i Mihaljevcu posvećene žrtvama ustaških zločina iz vremena NDH, isto spremaju i u Mutniku. Banjaluka – Jedno lokalno udruženje iz Cazina, gradića u Federaciji BiH, koje baštini vrednosti antifašističke borbe, posvetilo se obnovi spomenika srpskim civilima koje su u Drugom svetskom ratu ubile ustaške snage u vreme takozvane Nezavisne države Hrvatske. Nakon što su članovi cazinskog udruženja „Ja, Josip Broz Tito” minule godine u zaseoku Mihaljevac obnovili spomenik koji podseća na stradanje oko 800 Srba s područja Cazina i Velike Kladuše, koje su ubile ustaške snage, isto su uradili i sa porušenim spomenikom u mestu Selište. A sada se, najavili
Samo se Božjom voljom može opisati životni put vladike bihaćko-petrovačkog g. Sergija Karanovića, koji je rođen u Bačkoj Palanci, da bi mu kasnije bilo predodređeno da se vrati kamenu svojih predaka čije je porijeklo iz Martin Broda. U neposrednoj blizini ovog mjesta, još u 14. vijeku ćerka srpskog despota Đurđa, Katarina Branković podigla je manastir Rmanj u kome je svojevremeno stolovalo čak deset mitropolita. Prkoseći brojnim srpskim neprijateljima ovaj manastir uvijek je iznova vaskrsavao svjedočeći da pravoslavna vjera jeste i biće uvijek na ovim prostorima. Za obnovljen život manastira u ovom vremenu zaslužan je upravo vladika Sergije koji je bio i njegov iguman i arhimandrit. U razgovoru za Srpsko kolo
Teritorija BiH prepuna je srpskih stratišta iz Drugog svetskog rata za koja, sve do unazad dve decenije, gotovo niko nije ni znao, izuzev retkih preživelih i rodbine nesrećnika koji su tamo skončali od ustaške ruke! Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 17. novembra 2017. godine. Prijatelji, rodbina i potomci poklanih Srba tek nakon pada komunizma počeli slobodno da posjećuju mesta na kojima su stradali njihovi najbliži, istoričar Zoran Pejašinović ipak ističe da je pogrešno u komunističkoj represiji tražiti isključivog krivca za nedostojno obeležavanje lokacija na kojima je izvršen genocid nad srpskim narodom. Krivica za takav odnos u najvećoj meri leži u nama samima. Nažalost,
Bosanska Krajina je oblast koja se prostire od Une na zapadu do Vrbasa na istoku, i od Save na severu do Livanjskog i Duvanjskog polja u Hercegovini na jugu. Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 25. marta 2016. godine. Danas dve eparhije Srpske pravoslavne crkve pokrivaju ovu teritoriju, a to su Eparhija banjalučka i Eparhija bihaćko-petrovačka. Po popisu iz 1931. godine, 13 srezova ove oblasti imalo je apsolutnu srpsku većinu (glamočki, petrovači, krupski, ključki, mrkonjićki, sanski, bosansko-novski, bosansko-dubički, bosansko-gradiški, prijedorski, banjalučki, kotor-varoški i prnjavorski), a samo je jedan srez imao muslimansku većinu. To je bio bihaćki. Uoči Drugog svetskog rata, ovde je živelo blizu 400.000 pravoslavnih duša.
U Garavicama kod Bihaća danas je, povodom 77 godina od ustaškog zločina nad više od 12.000 Srba u Drugom svjetskom ratu, služen parastos i položeni vijenci na spomen-obilježje. Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović istakao je da zločin u Garavicama mora opametiti i osvijestiti srpski narod da mu se tako nešto nikada više ne bi dogodilo. Savanović je napomenuo da je tada bilo više civilnih žrtava nego što je Bihać imao stanovnika, te da postoje istorijski dokumenti o naredbi da se na ovom prostoru pobije sve što je srpsko, od malog djeteta do starca. On je istakao da Srbima na ovim prostorima samo jake institucije Republike Srpske
Predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik položio je danas vijenac na Spomen-područje Garavice, gdje su ustaše 1941. godine ubile više od 12.000 Srba i Jevreja. Vijence su položili i ministar rada i boračko-invalidske zaštite Srpske Milenko Savanović i ministar unutrašnjih poslova Dragan Lukač. Ubijeni stanovnici Bihaća i okoline, njih više od 12.000, uglavnom su bili Srbi i u manjem broju Jevreji. Pamti se da je na Garavicama u ljeto 1941. godine ubijeno više civila nego što je Bihać imao stanovnika. Među ubijenima je bio veliki broj djece. Ovo stratište je zapostavljeno nakon Drugog svjetskog rata jer su činjenice o zločinu i pokolju nad civilima u Bihaću, koji je sprovela Nezavisna Država
Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Milenko Savanović rekao je da je početkom Drugog svjetskog rata u Garavicama kod Bihaća izvršen masovni pokolj srpskog civilnog stanovništva, odnosno da su ustaše ubile 12.000 ljudi. Savanović je naveo da je među ubijenim civilima i veliki broj djece, te da su ustaše u jednom danu ubili 32 djeteta. “Ubijeno je više civila nego što je grad Bihać imao stanovnika 1949. godine kada je postavljena spomen-ploča”, rekao je Savanović, koji je i predsjednik Odbora Vlade Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova. On je rekao da je Nezavisna Država Hrvatska /NDH/ na početku Drugog svjetskog rata odmah počela sa realizacijom fašističkih ideja, odnosno da
Na današnji dan ustaše su počele zvjerska ubijanja Srba na stratištu Garavice kod Bihaća. Do sredine avgusta 1941. godine na Garavicama je pobijeno preko 12 000 Srba. Istog dana 1992. godine ubijeno je 32 Srba u selu Čemerno kod Ilijaša. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 09. juna 2015. godine. Luke – Bare – Garavice, kraj Ličkog Petrovog Sela, u blizini Bihaća. 10. juna, 28. juna, 24. jula i 29. jula, pa do sredine augusta 1941. godine, ustaše poklale ili na druge načine izmasakrirale 12.000 srpskog življa iz sela: Vaganca, Komadina, Kesića, Banjaca, Grubića, Vignjevića, Došena, Cvijanovića, Domazeta, Ličkog Petrovog Sela, i drugih
Nisam sreo – a srećem ih svakodnevno jer su moj narod, moji,
Jučerašnja, četvrta sednica Drugog jesenjeg zasedanja Skupštine Republike Srbije zabeležila je još
U Hrvatskoj je u toku rehabilitacija ustaštva i u takvoj situaciji lako
Svjedočenje Kate Bukve rođene Trbojević o obruču na Petrovoj gori, pokoljima i
O koncentracionom logoru ,,Trepča”, u kojem je vršen genocid nad srpskim narodom,
„Krici i odjeci Livanjskog polja“ U jugozapadnom delu Bosne i Hercegovine, pod
Postoje mesta o kojima se malo govori, ne zato što su manje
Navršilo se 33 godine od masakra nad Srbima u bratunačkim selima Bjelovac,
Piše: Đorđe Ivković „Javna tajna“ koju zna ceo Novi Sad je streljanje
U jami bezdanki, skrivenoj od Boga krvavim šipražjem i ljudskim kostima, djevojčica
Za Srbe iz Krajine, akademik Jovan Rašković bio je njihov Ćaća. U
U sali parohijskog doma Hrama Svetog Save na Vračaru, a po blagoslovu
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
