Pre tačno devetnaest godina su avioni NATO na Niš bacili stotine kasetnih bombi. Smrtno je stradalo 15 ljudi. Mnoge kasetne bombe su ostale da i danas budu pretnja. Pa ipak, vlasti u Srbiji kao da su na njih zaboravile, piše Dojče vele. Sedmog maja 1999. Nišlijka Gita Jović otišla je na posao kao i svakog drugog dana. Bio je petak i dan kada je poslednji put bila stomatološka sestra. “Bio je tmuran neki dan“, priča Gita (59) za DW. “Čuli su se mlazevi aviona, neka galama. Mislila sam, negde će da odu. Odjednom, u desnoj nozi sam osetila jak bol. Tog trenutka mi ništa nije bilo jasno, a onda sam shvatila

U Nišu je danas parastosom i polaganjem vijenaca obilježen Dan sjećanja na civilne žrtve NATO agresije 1999. godine. Pomoćnik ministra za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Srbije Zoran Milošević istakao je nakon polaganja vijenaca kod spomenika žrtvama NATO agresije u Nišu da je Srbija skupo plaćala svoju slobodu, i to uvijek krvlju, te podsjetio da su i 7. maja 1999. godine žrtve bili nedužni ljudi. Vijence su položili i predstavnici Grada Niša, Niškog upravnog okruga, porodice žrtava, udruženja i građani oprijedeljeni za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova Srbije. Pored rektorata Niškog univerziteta i pijace kod niške Tvrđave podignuta su dva obilježja civilnim žrtvama NATO agresije 1999. godine, kada je od

Koordinaciono telo i Nacionalna laboratorija za naučno istraživanje posledica NATO bombardovanja biće formirani u narednih mesec dana, najavio je ministar zaštite životne sredine Goran Trivan. Tako će Srbija prvi put zvanično i institucionalno početi da se bavi posledicama strašnog zločina iz 1999. godine. Osnivanje laboratorije ne podrazumeva formiranje nove naučne ustanove, već koordinaciju svih državnih laboratorija koje su sposobne da sprovedu istraživanja o štetnom uticaju NATO projektila koji su zasuli Srbiju, a posao će trajati nekoliko godina. Ministar napominje da će država nastojati da istraživanja sprovede i na Kosovu i Metohiji, jer, kaže,  osiromašeni uranijum i hemija ne prave razliku među nacijama, to nije političko pitanje. Iako se poslednjih godina nekoliko različitih timova  naših eminentnih naučnika i lekara njime bavilo,

U Murini je danas obilježena devetnaesta godišnjica od kada su se razorni projektili NATO pakta sručili na limski most i nedužne mještane ove varošice na sjeveru Crne Gore. U NATO bombardovanju Murina, jednom od najtežih zločina tokom agresije na SR Jugoslaviju, stradalo je šest civila, od čega troje djece. NATO avijacija je bez ikakve objave i objašnjenja sa desetak projektila bombardovala most na Limu u samom centru naselja. Stradali su civili koji ni na koji način nijesu učestvovali u ratnim dejstvima, među njima dvije djevojčice i jedan dječak. Poginuli su učenici Osnovne škole „Petar Dedović“ Miroslav Knežević, Olivera Maksimović i Julijana Brudar, radnik škole Vukić Vuletić, penzioner Manojlo Komatina i

U mjestu Murino danas će biti obilježeno 19 godina od NATO bombardovanja ove varošice na sjeveru Crne Gore u kojem je stradalo šest civila, od čega troje djece. Pomen žrtvama NATO agresije na varošicu Murino organizuju Eparhija budimljansko-nikšićka, Srpski nacionalni savjet Crne Gore, mjesna zajednica Murino i Udruženje književnika Crne Gore. Njegovo preosveštensvo episkop budmiljansko-nikšićki Joanikije služiće od 11.00 časova pomen ispred spomenika žrtvama agresije u Murini. Nakon pomena i polaganja cvijeća biće upriličen prigodan program u kojem će nastupiti pjesnici iz Udruženja književnika Crne Gore, saopšteno je iz Srpskog nacionalnog savjeta. U NATO bombardovanja Murina stradalo je šest civila, od kojih troje djece. NATO avijacija je bez ikakve objave

Oficir iz tadašnje JNA, posle rata na prostoru bivše Jugoslavije, nastanio se sa porodicom u Šidu, a poginuo je na padinama Prokletija kao najveći Srbin kada se sa svojom četom suprostavio brojnijim terorističkim snagama OVK, gde je pokušavao da iz obruča izvuče ranjene vojnike. Kako se desila pogibija Ivankovića i koje su bile njegove poslednje reči kada ga je pogodio snajperski metak svedoči vojnik Saša Jović. – Krunoslav Ivanković se nalazio sa moje leve strane, imao je zaklon jedne velike bukve, Negić je bio ispred mene iza jedne druge bukve koja je bila otkinuta na pola, Nedžmedin se nalazio sa moje poludesne strane zajedno sa Danilom Vojvodićem, dobrovoljcem koji je,

U napadu NATO-a na zgradu RTS-a u Beogradu u aprilu 1999. godine u tadašnjoj Saveznoj Republici Jugoslaviji poginulo je 16 novinara, ali, ipak, nije uslijedila snažna međunarodna osuda kao nakon napada na list „Šarli ebdo“ u Parizu 2015. godine, objavio je kanadski Centar za istraživanje globalizacije. U tekstu pod naslovom „Zaboravljni ratni zločini: Napad na državnu televiziju Srbije 1999. godine izbrisan iz dosijea“ navodi se da se ovaj zaboravljeni ratni zločin dogodio 23. aprila 1999. godine u okviru vazdušne kampanje NATO-a zajedno sa pripadnicima Oslobodilačke vojske Kosova, paravojnom jedinicom povezanom sa Al kaidom i organizovanim kriminalom, a protiv SRJ. Autor napomnje da tada nije bilo velikih javnih kampanja za 16

Poštu stradalima pre 19 godina kod spomenika „Zašto?“ odali su predstavnici RTS-a, državnih organa i porodice poginulih Beograd – Tačno u 2.06 noćas navršilo se 19 godina od ubistva 16 radnika Radio-televizije Srbije (RTS) u NATO bombardovanju zgrade u Aberdarevoj ulici, a poštu stradalim kod spomenika „Zašto?“ odali su predstavnici RTS-a, državnih organa i porodice poginulih. Posle minuta ćutanja, u ime RTS-a vence su položili i zapalili sveće generalni direktor RTS-a Dragan Bujošević i predsednik Upravnog odbora RTS-a Vladimir Vuletić, kao i porodice ubijenih radnika, navodi se na sajtu RTS-a. Miroslav Medić, brat ubijenog Siniše, obratio se okupljenima zapitavši – Zašto? „Devetnaest godina već stojimo ovde ispred spomenika ‘Zašto?’ da

Danas se navršava 19 godina od NATO bombardovanja zgrade Radio-televizije Srbije /RTS/, kada je poginulo 16 radnike te televizije, što je bio prvi slučaj da je medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj. U noći 23. aprila 1999. godine u 2.06 časova u agresiji na Srbiju, NATO je izvršio napad na zgradu RTS u centru Beograda. Međunarodna organizacija za ljudska prava „Hjuman rajts voč“ je 2000. godine saopštila da nije bilo nikakvog opravdanja za bombardovanje zgrade televizije. Udruženje novinara Srbije /UNS/ i Sindikat novinara Srbije pozvali su novinarske asocijacije i sindikate iz država članica NATO-a da zatraže u svojim zemljama nezavisne istrage tog ratnog zločina. Čelnici NATO-a tvrdili su da