U susret obeležavanju stogodišnjice proboja Solunskog fronta. Okupili se potomci srpskih ratnika i grčki domaćini. Venci i cveće na svakom belegu stradanja. ZEMLJICE crna, budi im laka. A vi, deco, polako… Svaka stopa je, ovde, njihova. I kost. I krv je ispod. Stotinak potomaka i poštovalaca starih ratnika pristiglih iz Srbije, peške, lagano i u tišini pristupa spomen-ploči u Guviji, na Krfu, prvom pristaništu srpskog spasa i nade posle albanske golgote. U mukloj tišini polažu vence i cveće unuci i praunuci junaka, predstavnici udruženja koja neguju tradiciju ratnika. Onih koji su ispisali uzvišene lekcije borbe za slobodu porobljene otadžbine. Ovako je na Krfu, poslednjem utočištu srpske vojske i naroda, pred

Povodom obilježavanja stogodišnjice početka proboja Solunskog fronta i završetka Prvog svjetskog rata, Matica Boke, u saradnji sa portalom IN4S,  Udruženjem za njegovanje tradicije i kulture valjevskog kraja, agencijom Tipon, Muzejom Mirka Komnenovića u Herceg Novom i galerijom “Solidarnost” u Kotoru i uz podršku Konzulata Srbije u Herceg Novom organizuje literarno – vizuelnu izložbu „Tamo daleko 1918-2018“. Nakon Herceg Novog, gdje je bila izložena u Muzeju Mirka Komnenovića, izložba će biti otvorena danas, s početkom u 19 časova u galeriji „Solidarnost“ u Kotoru. O izložbi će govoriti Duško Davidović, član UO Matice Boke, istoričar Milan Gulić, autor knjige „Bokelji na strani Srbije u Prvom svjetskom ratu“ i Gojko Raičević, urednik portala IN4S i jedan

Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 27. oktobra  2015.godine. Potpukovnik Vojin Popović hrabro je poginuo na čelu svojih četa Najteže borbe Dobrovoljački odred je 1916. godine vodio na Kajmakčalanu. Naredba Vrhovne komande da odred krene ka Kajmakčalanu zatekla je dobrovoljce južno od Lerina i Dobrovoljački odred je usiljenim maršem stigao na Kajmakčalan 28. septembra 1916. godine i zamenio u rovovima borce 4. puka Drinske divizije. Tridesetog septembra 1916. godine počeo je napad na Kajmakčalan posle artiljerijske pripreme koja je trajala dva i po časa. „Odmah popodne mogahu se kroz oblake dima primetiti pojedini bugarski vojnici kako se kreću po položaju kao sumanuti… U momentu njihove potpune izbezumljenosti

Na legendarnom Mačkovom kamenu, na planini Jagodnji, na granici opština Ljubovija i Krupanj, u četvrtak je održana velika crkveno-narodna svetkovina kojoj je prisustvovalo nekoliko hiljada ljudi. Na legendarnom Mačkovom kamenu, na planini Jagodnji, na granici opština Ljubovija i Krupanj, u četvrtak je održana velika crkveno-narodna svetkovina kojoj je prisustvovalo nekoliko hiljada ljudi iz ovog kraja, drugih delova Srbije, iz Republike Srpske. Patrijarh srpski Irinej, sa episkopima, šabačkim Lavrentijem i valjevskim Milutinom, i sveštenstvom iz Jadra, Rađevine i Azbukovice, osveštao je Spomen crkvu, posvećenu svetom visokom despotu Stefanu, na Mačkovom kamenu u čast junacima bitakama na Mačkovom kamenu i na Drini, koji je podignut za manje od godinu dana. Hram je

Istorija srpskog naroda predstavlja naš ogroman oslonac. Ona je naš nacionalni resurs, baš kao ekonomija ili oružane snage Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 25. decembra 2016.godine. Piše: Miloš Ković Knjiga Srbi 1903-1914. pokušava da ocrta obrise i ponudi tumačenja jedne velike epohe i puta koji su Srbi, kako bi dospeli u tu epohu, prešli u 19. veku. Njeno prvo poglavlje posvećeno je istoriji političkih ideja, dok se u drugom, kroz istorijsko-filozofske portrete najznačajnijih ličnosti pomenutog perioda, daje slika njihovih filozofskih i naučnih misli. Glavni cilj ove knjige je, kako kaže i sam priređivač, „da odgovori na pitanja: ko su bili Srbi na kraju tog kretanja, u

“Jeremija pali topa, zatresla se sva Evropa…”, pre tačno 100 godina, 15. septembra moj pradeda Periša Kovačević, sa šajkačom na glavi, sa puškom u ruci krenuo je kući. Posle tri godine izgnastva. Da oslobode Srbiju. Tog 15. septembra 1918. godine – Жivojin Mišić, komandant Glavnog štaba srpske vojske, uputio je svojim vojnicima i oficirima naredbu – juriš! U depeši koja je pročitana vojnicima u rovovima solunskog fronta stoji – “Svi komandanti, komandiri i vojnici treba da budu nošeni idejom – od brzine prodiranja zavisi ceo uspeh ofanzive. Treba drsko prodirati, bez počinka do krajnjih mogućnosti ljudske i konjske snage. U smrt, samo ne stajte. S nepokolebivom voljom i nadom u

U Velikom ratu borila su se četiri brata Perović – Sava, Risto, Mihailo i Vukosav iz sela Stuble i sva četvorica su se okitila Karađorđevom zvezdom sa mačevima Krajem novembra 1915. godine srpska vojska povlačila se preko Kosova i Metohije prema Albaniji i Jadranskom moru. Na dan Sv. Apostola Andreja Prvozvanog, 13. decembra, kralj Petar I Karađorđević slavio je slavu pod velikim vojničkim šatorom. U goste je pozvao svoju svitu i komandante armija i pukova, kao i hrabrije oficire koje su delegirali pukovi. Kada su se gosti okupili pod kraljev šator, Petar je upalio veliku voštanu sveću i stavio je u slavski kolač. Kiša je padala. Krupna kap pala je