U Bioskopu „Doli Bel“ u Andrićgradu večeras će biti prikazan dokumentarni film „Spomenko na vječnoj straži“, autora Mileta Savića, posvećen najmlađem odlikovanom borcu Vojske Republike Srpske Spomenku Gostiću koji je 1993. godine poginuo, braneći svoj narod i selo na Ozrenu. Načelnik opštine Višegrad Mladen Đurević rekao je da je cilj održavanja ove projekcije filma da se najmlađem odlikovanom srpskom borcu dodijeli ulica u Višegradu. „Film je namijenjen svim sugrađanima, a posebno odbornicima Skupštne opštine Višegrad, koji će na narednoj sjednici, koja je zakazana za 12. decembar predložiti naziv ulice po dječaku Gostiću“, istakao je Đurević. Autor Mile Savić rekao je ranije da je jedan od ciljeva dokumentarnog filma „Spomenko na

Predsednik Nikolić u razgovoru sa advokatom Kapetana Dragana upozorio na namere Zagreba: Hoće da optuže jednu stranu u sukobu Dragan Vasiljković ima pravo na pravnu pomoć Srbije u postupku koji se vodi protiv njega. Optužnice koje su podignute protiv državljana Srbije za navodna dela počinjena tokom devedesetih godina imaju implicitni cilj da se okrivi samo jedna strana u sukobu. A krajnji cilj je naplata ratnih reparacija i stigma na Srbiji i srpskom narodu. Ovu „prognozu“ mogućih poteza Hrvatske prema našoj zemlji izneo je u sredu predsednik Tomislav Nikolić, tokom sastanka sa Draganom Palibrkom, pravnim zastupnikom Dragana Vasiljkovića poznatijeg kao Kapetan Dragan. – Srbija, ukoliko se to od nje traži, u

Zagrebački advokat Anto Nobilo, koji je bio pravni zastupnik preživjelih članova porodice Zec, izjavio je da je, nažalost, u pravosudnom smislu „ta priča završena“. Supružnici Marija i Mihajlo Zec i njihova dvanaestogodišnja kćerka Aleksandra ubijeni su u Zagrebu 7. decembra 1991. godine, a Gordanu i Dušana Zec je nakon mučkog ubistva roditelja i sestre othranila baka. „Oni koji su počinili ubistvo kasnije su oslobođeni. U međuvremenu, nekoliko ih je umrlo i to se više ne može ponoviti“, rekao je Nobilo, prenosi „Sputnjik“. On je istakao da su ubice uhapšene nekoliko dana pošto su počinile zločin, a puštene na slobodu jer njihovi advokati nisu bili prisutni kada su davali iskaze i

Hrvatski scenarista Ante Tomić ocijenio je povodom 25 godina od ubistva srpske porodice Zec u Zagrebu, da je Hrvatska onda kada je okrenula glavu od stravičnog slučaja u kojem je, uz roditelje Mihajla i Mariju, hladnokrvno ubijena i 12-godišnja Aleksandra, i u godinama nakon toga, propustila da ostvari svoj viševjekovni san i zaista postane država. On je istakao da je Hrvatska nakon ubistva porodice Zec nastavila bespomoćno gledati i bezbrojna druga zločinstva, ubistva, silovanja, prevare, krađe i zaprepašćujuću drskost da su „hadezeovci“ čak dva puta u Tuđmanovo i Sanaderevo vrijeme opljačkali svoj narod. „Sve je prolazilo i još prolazi nekažnjeno. Država je, eto tu, službeno je ima, ali kao i

Predsjednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta smatra da izručenje Miroslava Jovića /47/ Hrvatskoj iz Crne Gore, zbog navodne odgovornosti za ratni zločin, pokazuje da hrvatska država nastavlja politiku zastrašivanja bivših pripadnika vojske i policije Republike Srpske Krajine. Linta u saopštenju napominje da je sud u Sisku Jovića osudio 2006. godine na 15 godina zatvora u odsustvu, jer je navodno sa izvjesnim Milanom Stanojevićem počinio ratni zločin 1991. godine u mjestu Gornje Taborište, opština Glina. „Izjave pojedinih lica demantuju činjenicu da je Miroslav Jović počinio bilo kakav ratni zločin“, ističe Linta. Linta ističe da je Miroslav Jović 162. Srbin koji je uhapšen po hrvatskim potjernicama, što potvrđuje da hrvatsko pravosuđe

U prijavama MUP RS dvocifren broj krvnica iz Posavine. U svakom logoru žene dokazivale „domoljublje“ ubijanjem komšija – Ne nadamo se nekoj spektakularnoj presudi u slučaju Azre Bašić. Jer njena „saborkinja“ Indira Kamerić osuđena je na četiri godine, a Albina Terzić na tri i Marina Grubišić Fejzić u prvom stepenu na pet godina. Ovako male kazne dobile su, pre svega, zbog lošeg kvalifikovanja krivičnog dela. Od zločina navedenih u optužnici, tek za njih desetak odsto je utvrđeno da su krive, uprkos mnogobrojnim svedocima – ovako govori Nevenko Vraneš iz Centra za istraživanje ratnih zločina RS u Banjaluci. Prema evidenciji Centra iz Banjaluke, za neopisive patnje više od 2.500 srpskih logoraša