U Hagu je prosuta utroba Zapadnoj civilizaciji. Veseli maroderi se dobro osećaju. Predsednik Haškog tribunala Teodor Meron smatra da je taj sud „stekao zasluženu reputaciju nezavisne, pravične i nepristrasne institucije“, čiju pravičnost potvrđuju i oslobađajuće presude hrvatskim generalima za zločine u „Oluji“. Utom se javio i prvi američki ambasador u drugoj Endehaziji, Piter Galbrajt, otkrivši konačnu istinu da „Oluja“ beše osveta za „Srebrenicu“. Ništa više od toga, ali ni manje. Veli Galbrajt: „Da Ratko Mladić, taj brutalni koljač, taj bezobzirni, ludi ubica, da on nije naredio Srebrenicu, mi ne bismo dozvolili pad Krajine…“ Zbog Mladića, „brutalnog koljača, bezobzirnog i ludog ubice“, Amerika je dozvolila Hrvatima da budu nežni koljači, obzirne

Zločini nad Srbima u ‘Oluji’ i nakon vojne operacije: Za razliku od zločina u sektoru Jug koji su bar pretreseni pred Haškim sudom, za zločine na području bivšeg UN-ovog sektora Sjever, odnosno s prostora Banije i Korduna, još nitko nije procesuiran Moja mati ubijena je 5. avgusta oko 13 sati. Ja sam bio 100 metara dalje. Sakriven iza vrbe. Vidio sam 14 vojnika HV-a. Čuo sam dva pucnja. Vidio sam da moram ići. Mater je ostala ležati mrtva. Imala je 82 godine. Ubili su je i još su joj odsjekli ruku. Dvadeset i pet dana na tom mjestu ležala je mrtva, onda su došli sa vrećama i pokopali je u kninsko groblje

Hrvatska je opet slavila našu nesreću. Neko kaže da je veselja bilo manje nego ranije. Navodno su poslušali upozorenje iz Berlina da “spuste loptu” Hrvatska je opet slavila našu nesreću. Neko kaže da je veselja bilo manje nego ranije. Navodno su poslušali upozorenje iz Berlina da “spuste loptu”. Ali, evo nekoliko primera da su, ipak, odgovorili sa “malo morgen”. Doduše, centralna “utakmica” u Kninu, gde se okupila hrvatska politička reprezentacija, prošla je sa manje tenzija. Ali, lopta je prebačena u “dvorište” u Slunju, gde je glavni “igrač” bio Marko Perković Tompson, poznat po pesmama koje veličaju fašizam i ustaštvo. Dakle, to što nije ove godine pevao u Kninu, ne znači

Neprihvatljivo je za civilizovanu Evropu i Hrvatsku, kao članicu EU, da se tokom proslave “Oluje” u Kninu, koji je vijekovima bio srpski, veliča ustaštvo, uz povike “Za dom spremni!”, čime se dodatno sprečava povratak Srba, raspiruje nacionalizam i mržnja prema svemu što je srpsko u toj zemlji, ukazuje predsjednik Udruženja radnika i invalida rada izbjeglih iz Hrvatske sa državljanstvom BiH Nikola Puzigaća.  “Vlasti u Hrvatskoj bi, umjesto proslave `Oluje`, i sve veće ekspanzije veličanja `ustaštva` u društvu, trebalo više da rade na vraćanju stanarskih, radnih, penzionih i imovinskih prava protjeranih Srba iz Hrvatske”, rekao je Puzigaća Srni. On je naglasio da članovi ovog udruženja neće odustati od rješavanja statusnih prava

Kod spomen-krsta u Janjilama kod Bosanskog Petrovca danas je služen parastos za Srbe poginule u izbjegličkoj koloni koja se povlačila iz Republike Srpske Krajine usljed bombardovanja hrvatske avijacije tokom akcije “Oluja” 1995. godine. Direktor Dokumentaciono-informacionog centra “Veritas” Savo Štrbac rekao je Srni da, nažalost, ni nakon 22 godine niko nije odgovarao za ovaj stravičan zločin, a Tužilaštvo BiH, i pored davno datog obećanja, nije podiglo optužnicu. “Tužilaštvo BiH za ratne zločine godinama vodi istragu o ovom zločinu, sarađivali su o ovom pitanju sa `Veritasom`, a njihovi istražitelji su više puta u Beogradu saslušali preživjele svjedoke i na desetine teško povrijeđenih, prikupili su kompletnu dokumentaciju i davno obećali podizanje optužnice”, istakao

Gest meštana sela Bastasi kod Bosanskog Grahova trebalo bi da služi za primer poštenja, čovekoljublja, tolerancije i izostanka svake verske i nacionalne mržnje. Naime, stanovnici ovog malog pravoslavnog sela u Donjem livanjskom polju, u Federaciji BiH, ispred svojih kuća već 20 godina čuvaju spomen-ploču dva hrvatska vojnika koju su tu podigle njihove porodice. Iako je na spomeniku Жeljku Livaji i Ivici Saksu jasno naznačeno da su bili pripadnici HVO-a, što znači da su direktno učestvovali u proterivanju Srba iz ovog i okolnih mesta, niko od Bastašana do sada nije oštetio ni naružio spomenik. U nekoliko okolnih sela i opštinama Bosansko Grahovo i Livno nikada nisu živeli Hrvati, već isključivo pravoslavni

U Hrvatskoj se u drugoj polovini 2017. godine i dalje ne zna je li ustaski pozdrav “Za dom spremni” ilegalan ili nije, piše portal Indeks hr, navodeći da to, očigledno, zavisi od toga gde se neko nalazi U Hrvatskoj se u drugoj polovini 2017. godine i dalje ne zna je li ustaski pozdrav “Za dom spremni” ilegalan ili nije, piše danas portal Indeks hr, navodeći da to, očigledno, zavisi od toga gde se neko nalazi. “Kako, naime, drugačije objasniti činjenicu da je interventna policija juče u Kninu munjevito privela sedmoricu muškaraca koji su u jednom kaficu urlali ‘Za dom spremni’, a istog dana u Slunju uoči, za vreme i nakon

Dan sjećanja na stradanje srpskog naroda u posljednjoj deceniji 20. vijeka obilježen je danas na Trgu od ćirilice u Herceg Novom sa koga je poručeno da žrtve ne smiju biti zaboravljene.Domaćin Dana sjećanja bio je Generalni konzulat Srbije. Generalni konzul u Herceg Novom Slobodan Bajić rekao je da Srbija čini i činiće sve da se nikada ne ponove teška događanja koja su obilježila kraj 20. vijeka. “Imajući u vidu patnje kroz koje su prošli prognani i stradali Srbi, možemo poručiti da dugačke kolone proteranih Srba, pusta srpska ognjišta, nikada nisu i nikom neće doneti sreću”, istakao je Bajić. Predsjednik Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva “Prosvjeta” iz Herceg Novog Olivera Doklestić

Dvadesetdvije godine od zločinačke akcije hrvatske vojske i policije “Oluja”, obilježeno je danas i u sjeverozapadnom dijelu Srpske, kroz koji je kobnog avgusta 1995. godine prošlo više od 100.000 izbjeglica iz Republike Srpske Krajine. Služeni su parastosi u hramu u Novom Gradu i selu Svodna, te položeni vijenci kod spomen-obilježja u naselju Tunjica i krsta u mjestu Svodna. U znak sjećanja na egzodus i stradanja, prislužene su svijeće, a sa Mosta spasa u Novom Gradu, spušteni su vijenci u rijeku Unu. Avgust 1995. godine nikada neće zaboraviti Rade Rakas, izbjeglica iz Dvora, koji je među protjeranim Srbima spasavao goli život u izbjegličkoj koloni. Sa tugom i žalom, prisjeća se Rade

U Novom Gradu obilježava se 22 godine od zločinačke akcije hrvatske vojske i policije “Oluja”. Obilježavanje 22. godišnjice od progona i stradanja Srba iz sjeverne Dalmacije, Banije, Like i Korduna u zloglasnoj akciji “Oluja”, počelo je jutros služenjem parastosa u hramu Svetih Apostola Petra i Pavla u Novom Gradu. U znak sjećanja na egzodus i stradanja, simbolično su sa “mosta spasa” u Novom Gradu, kako ga nazivaju prognani Srbi iz bivše Republike Srpske Krajine, spustili vijence u rijeku Unu. Položeni su i vijenci kod spomen obilježja u naselju Tunjica. Parastos je služen i u hramu Svetog Save u Svodni. U Svodni su položeni vijenci kod spomen krsta koji je podignut

Piše: Dragan Milašinović Istine radi, treba konstatovati da je proslava godišnjice “Oluje” u Hrvatskoj ove godine bila manje glamurozna i nacionalno mirnija nego prethodnih. Izostali su histerični izlivi anti-srpske mržnje, prvi put posle nekoliko godina koncert u Kninu na ovaj dan nije držao proustaški nastrojeni Tompson, već “Prljvo kazalište”, a desilo se i to čudo da je hrvatska predsednica Grabar-Kitarović prvi put izrazila žaljenje i za srpskim žrtvama. Ona je, po dolasku na Kninsku tvrđavu, rekla da ne vidi razlog zašto se neko ne bi poklonio srpskim žrtvama, i gotovo pomirljivo dodala: „Mi se ne veselimo bilo čijoj tuzi i verujemo u zajedničku budućnosti svih građana“(1). Od koga je mnogo

Cetinje – Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije poručio je danas povodom Dana sjećanja na sve stradale pravoslavne Srbe u vojno-policijskoj akciji “Oluja” da možda u čitavoj istoriji nije bilo toliko bratoubilaštva koliko u 20. vijeku i da su Hrvati dovršili ono što je započeo Ante Pavelić. Mitropolit Amfilohije, koji je u manastiru Duljevo u Paštrovićima kraj Budve, sa sveštenstvom služio Svetu arhijerejsku liturgiju i parastos žrtvama “Oluje”, rekao je da je samoživost i samoljublje osnova svakog ubistva i svakoga bratoubistva. “To je osnova i ovoga bratoubistva koga danas naša braća Hrvati proslavljaju kao svoj veliki istorijski podvig, kao osnovu stvaranja svoje države i svoje vlasti”, kaže vladika Amfilohije. On je rekao da

Svaki moj rođendan pada na godišnjicu Oluje i milion puta sam se pitala zašto se nisam rodila nekog drugog dana Srpska glumica Maja Kolundžija Zoroe spada u red onih Srba kojima su stalne seobe u velikoj mjeri odredile život ne hajući za njene životne planove. Rođena je u Kninu 5. avgusta 1977. godine. Akademiju dramskih umjetnosti završila je u Prištini, živi u Beogradu, a radi u Banjaluci. Kad ispiše najosnovnije lične podatke, sve djeluje tako neobično, a zapravo otkriva njen život kome nikad nisu nedostajala iskušenja. Kako sama kaže, odrastanje u Kolundžijama koje su od Knina udaljene svega 4 kilometra poželjela bi svakome koga voli. – U Dalmatinskoj zagori normalno