arrow up
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

Molitveno sjećanje na žrtve NATO agresije – parastos 24. marta u Banjaluci

23. mart 2026.

MI PAMTIMO! Hram Hrista Spasitelja u Banjoj Luci i Srbsko sabranje Baštionik pozivaju javnost da prisustvuje parastosu – molitvenom sjećanju na sve žrtve NATO bombardovanja Republike Srpske Krajine, Republike Srpske i Savezne Republike Jugoslavije. Pomen će biti služen u Hramu Hrista Spasitelja, u utorak, 24. marta, sa početkom u 11.00 časova. Ovim molitvenim sabranjem čuva se sjećanje na nevino postradale i potvrđuje trajna obaveza da se žrtve ne zaborave, već da ostanu u molitvenom i narodnom pamćenju. Pozivamo građane da svojim prisustvom uveličaju ovaj pomen i zajedno u tišini i molitvi odaju poštu stradalima. Za više informacija, izjave i dodatne materijale mediji se mogu obratiti: Predrag AdamovićTel: 065 526 873

Spomenko Gostić. Ilustracija: Pres-foto

Spomenko Gostić – godišnjica pogibije 15-godišnjeg junaka

20. mart 2026.

Dvadesetog marta obilježava se godišnjica kako je u odbrani rodnog sela Jovića na Ozrenu poginuo Spomenko Gostić, petnaestogodišnjak koji je odbio ponudu da se skloni od ratnih strahota i rame uz rame sa komšijama i prijateljima bio borac VRS.  Spomenkov saborac Brane Milivojević sjeća se da je dječaku umrla majka početkom 1992. godine, a već u septembru iste godine granata je pred kućom ubila baku sa kojom je živio. Ratni vihor ga je omeo i da nastavi školovanje, jer je bilo nemoguće iz Jovića ići u srednju školu u Doboju, pa se momčić privio uz vojsku, čiji borci su ga štitili, hranili i brinuli o njemu koliko su mogli. Spomenko Gostić je, sjećaju se

dr Jovan Rašković

Zavet i ispovest

19. mart 2026.

Uzrastanje bez zaveta, mora stvoriti slabe, perverzne i koristoljubive ljude. Narcise i egocentrike. Često potpuno poremećene.  Piše: Miroslav Pušonja Naleteh sinoć na intervju sa akademikom Jovanom Jovom Raškovićem. U tom razgovoru pred svanuće političkih pa potom ratnih sukoba, Jova reče da smo u jednom periodu vremena živeli iznad naših mogućnosti (strani krediti o kojima se nije pričalo pre osamdesetih), da smo zborili iznad naše pameti (ideološko slepilo za stvarni svet u nama i oko nas) i da smo odlučivali iznad naših znanja (organi samoupravljanja). To nas je dovelo do stanja svesti da nam nema ravnih, i da ništa ne treba menjati.  U tom sjajnom intervjuu Jova još reče da je

Bojanić: DAN SEĆANJA NA 17. mart 2004. Taj dan nazivamo POGROM, a može se nazvati i GENOCID

17. mart 2026.

Pre 22. godine na Kosovu i Metohiji izbili su najveći etnički zločinački motivisani sukobi od starne šiptara i dolaska međunarodnih snaga u okupiranoj srpskoj pokrajini. Priredio Đorđe Bojanić Taj dan nazivamo POGROM, a može se nazvati i GENOCID, evo i zašto… zar zatiranje svega Srpskog što je od antičkog doba građeno, te uništene crkve, manastiri, groblja, spomenici, ti pisani dokumenti, sva ta starina, oslikana, sve te uništene freske, ta uništena kultura, duhovnost i fizičko uništenje ljudi… zar to nije GENOCID nad jednim narodom, koji se našao usamljen dok je na svo to razaranje i uništavanje mirno gledala ta demokratska Evropa? Pitam se, kakav je to narod koji uništava groblja, koji se i

Hadži Mirjana Stojisavljević: Knjiga izlaska

16. mart 2026.

Nije pitanje hoćemo li ili nećemo da se borimo, nego hoćemo li ili nećemo da postojimo. (Sveti Car Lazar) Sada već u godinama kada „izvesni delovi moga života počinju da liče na ispražnjene dvorane palate jer je siromašni vlasnik odustao da živi u celoj palati” (M. Jursenar), odlučih da na jednom mestu saberem sopstvena razmišljanja o svome milom srpskom rodu. Stoga sam u svojevrsnu audijenciju primila vlastite uspomene na dvadesetdvogodišnju borbu za srpski jezik, i to od onog časa kada sam početkom maja 1992. godine sa rekom Srba morala napustiti Sarajevo. „Knjiga izlaska”, simboličnog naziva, sadrži u drugom delu pripovest o tome kako sam izašla iz ratom zahvaćenog grada, odbijajući

Neće se dozvoliti veličanje ustaštva

15. mart 2026.

Ozloglašena 103. brigada HVO pravi probleme dugi niz godina. Za zločine u Odbrambeno – otadžbinskom ratu njihovi pripadnici su osuđeni na 54 godine zatvora. Već duži period imamo problema oko toga, već dva dana pomno pratim šta se dešava oko toga, rekao je za RTRS ministar rada i boračko – invalidske zaštite Srpske, Radan Ostojić.  – S terena, dobijam informacije od Boračke organizacije Derventa i Boračke organizacije Srpske. U stalnom sam kontaktu sa ministrom unutrašnjih poslova, Жeljkom Budimirom, on je o svemu informisan. MUP preduzima operativne radnje na terenu, od spornog plakata koji se pojavio u elektronskoj formi sa svim obilježjima NDH, gdje je prvo polje sa slovom U što

Bojan Vegara: Znate, mi taj rat nismo izgubili

13. mart 2026.

Junački smo krv prolivali u tom ratu, u duplom obruču i protiv čitavog svijeta. Mi smo svima donijeli mir i Republiku Srpsku, a onda su nas svi zaboravili. Kad sam se noćas vratio iz Sarajeva kući u Bratunac, nisam bolovao za rodnim gradom. To mi je prvi put da odem, a da neki teret na leđima, velik ko Bjelašnica, ne donesem u sebi i da ne bolujem za tom vodom i tim zrakom, bar, nekoliko dana. Zato valjda za ovih 28 godina nisam ni bio više od desetak puta tamo, od toga sam samo četri puta otišao tamo gdje sam proveo djetinjstvo i rat. Sva četri puta sam se umacupao

Hrvatska uklanja gvozdena pravoslavna spomen-obeležja sa grobalja

11. mart 2026.

Nedavno, 21. februara, Eparhija gornjokarlovačka na svojoj veb stranici objavila vest o uklanjanju stotinak gvozdenih pravoslavni krstova sa starih grobalja na području Grada Vrbovskog, što su preneli i skoro svi mediji u regionu. Piše: Savo Štrbac Predstavnici lokalne vlasti tvrde  da je krstove  uklonila nadležna komunalna služba, uz obrazloženje da je reč o dotrajalim i oštećenim obeležjima koja su predstavljala potencijalnu opasnost. A vernici i potomci upokojenih, čiji se grobovi nalaze na pomenutim grobljima, izrazili su zabrinutost, navodeći da o planiranom uklanjanju nisu bili prethodno obavešteni, kao i da su pojedini krstovi bili očuvani i stabilni. Eparhija gornjokarlovačka je zatražila od nadležnih institucija i predstavnika lokalne samouprave potpuno razjašnjenje okolnosti

Pokažimo, još jednom, da je Republika Srpska uz svoju braću na Kosovu i Metohiji

8. mart 2026.

Pozivamo Vas na skup podrške studentima Univerziteta u Prištini sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici. Skup pod sloganom „Zatiranje ili opstanak“ će, u organizaciji više studentskih saveza Univerziteta u Banjaluci,biti održan u ponedjeljak, 9. marta 2026. godine, sa početkom u 17.00 časova na sportskim terenima studentskog centra “ Nikola Tesla“ ( K 4) u Banjaluci. Na skupu će se prisutnima obratiti: Akademik prof. dr Zoran Arsović,Prof. dr Đorđe Vuković,Student Univerziteta u Prištini sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici Dimitrije Rakočević iStudent drugog ciklusa studija Univerziteta u Banjoj Luci Mateja Aleksić. Pridružujemo se aktivnostima srpske mladosti, podržavamo ovo sabranje i pozivamo Vas da nam se pridružite. Pokažimo, još jednom, da je Republika Srpska

Za ubistvo srpskih djevojčica niko nije odgovarao

8. mart 2026.

Navršava se 31 godina od ubistva srpskih djevojčica Milice Lalović i Nataše Učur u sarajevskom naselju Grbavica, a za taj zločin još niko nije odgovarao. Snajperista sa zgrade „Lorisa“ na Trgu Pere Kosorića, današnjem Trgu heroja, ubio je 11. marta 1995. godine desetogodišnju Milicu i devetogodišnju Natašu koje su igrale lastiša u Ulici Rave Janković, ispred zgrade na broju 59, u naselju koje je tada bilo pod srpskom kontrolom. Bila je to njihova posljednja igra, osam mjeseci prije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma. Djevojčice su odmah prevezene u bolnicu Kasindo, a prema zapisniku iz bolnice, Milica je dovezena mrtva, dok je Nataša umrla 15 minuta nakon prijema. Prema navodima svjedoka, djevojčice

POEZIJOM ČUVA SEĆANJE NA STRADALE:Đurđica Dragaš Vukovljak, objavila prvu knjigu pesama (FOTO)

3. mart 2026.

Sudbinu stradalih u Drugom svetskom ratu, u kojem je njena porodica u u Divoselu gotovo zatrta, Đurđica Dragaš Vukovljak (52), iz Beograda, rodom iz ličkog gradića Gospića, pretače u pesme, i tako od zaborava čuva sećanje na svoje pretke, ali i na druga stratišta u kojima su stradali Srbi, kao i za vreme rata devedesetih. Emotivni susreti sa rodnom Likom, Velebitom, Divoselom, Jadovnom i ostalim stratištima , neopisivom snagom je „povežu“ sa svim žrtvama, a emocije se „slažu“ jedna na drugu. Kada se osećanju slegnu, i dođe „taj trenutak“, reči naviru poput bujice i nastaju njene pesme, pune sete i tuge, posvećene rodnoj Lici. Mada piše još od osnovnoškolskih dana,

Danas 34 godine od monstruoznog ubistva srpske porodice Radosavljević u Daruvaru

25. februar 2026.

Porodicu je likvidirao hrvatski vojni policajac samo zato što su dvoje djece i njihovi roditelji bili Srbi, a potom njihova tijela raznio eksplozivom. Informaciono-dokumentacioni centar “Veritas” podsjetio je da je 25. februara 1992. godine u Daruvaru pripadnik Hrvatske vojske, tada dvadesetogodišnji Jožica Mudri, likvidirao porodicu Radosavljević – Radeta /36/, njegovu suprugu Jovanku /32/ i njihove maloljetne sinove Dejana /14/ i Nenada /10/. Mudri je tog dana u 19.15 časova došao u kuću Radosavljevića u uniformi vojnog policajca i u toku višečasovnog razgovora sa vlasnikom, motivisan činjenicom da su srpske nacionalnosti, iz neposredne blizine iz pištolja je u njih ispalio 11 metaka pucajući im u glave. Pošto je četrnaestogodišnji Dejan i

Otjerana u grob

24. februar 2026.

Stoja Trivkanović (1950 – 2019) iz Siska izgubila je sve sudske postupke pokrenute zbog ratnog ubojstva dvojice sinova i muža krajem ljeta 1991. godine. Stoja Trivkanović (1950) umrla je sredinom decembra 2019. godine u Sisku ne dočekavši pravdu zbog ubojstva sinova Zorana (23) i Berislava (18) te njihovog oca Nikole Trivkanovića (48). Trojica Trivkanovića su prisilno, 25. augusta 1991. godine, odvedena u nepoznato iz porodične kuće u sisačkom naselju Zeleni Brijeg. Zloglasnom bijelim kombijem, koji je ljeta i jeseni 1991. često viđan po Sisku, uniformirane su se osobe tog dana oko podneva uvezle u dvorište Trivkanovića. Odvedeni su viđeni na ORA-i, poznatom sisačkom mučilištu, nakon čega im se izgubio trag.

“VERITAS” OBJAVIO IDENTITET ŠEST SRPSKIH ЖRTAVA “BLJESKA” I “OLUJE”

22. februar 2026.

Dokumentaciono-informacioni centar “Veritas” saopštio je danas identitet šestoro Srba ubijenih u akcijama hrvatske vojske “Bljesak” i “Oluja”, čiji su posmrtni ostaci identifikovani na Medicinskom fakultetu u Zagrebu. U saopštenju se naglašava da se svih šest identifikovanih lica nalazi na “Veritasovom” spisku nestalih. Prema “Veritasovim” saznanjima, identifikovan je Stevan /Jovana/ Bogić iz Svinjarevaca kod Vukovara. On je 13. septembra 1991. godine, zajedno sa Dušanom Đurićem, odveden na rad u mjesnu zajednicu u Svinjarevce, od kada mu se izgubio svaki trag, a njegovi posmrtni ostaci ekshumirani su sa groblja u Vinkovcima. Među identifikovanim je Jovo /Sime/ Pribičević /36/ iz Leđevca kod Nove Gradiške, koji je nestao za vrijeme akcije “Bljesak” 1. maja

Među najmonstruoznijim likvidacija porodice Olujić u Cerni

19. februar 2026.

Pripadnici Hrvatskih odbrambenih snaga (HOS) su 17. februara 1992. godine u Cerni, kod Жupanje, ubili četvoročlanu porodicu Olujić zbog etničke pripadnosti, saopšteno je iz Dokumentaciono- informacionog centra “Veritas”. Ubistvo porodice Olujić spada među najmonstruoznije likvidacije u ratu devedesetih godina prošlog vijeka, uz ubistva tročlane porodice Zec u Zagrebu u decembru 1991. godine i četvoročlane porodice Čengić u Erveniku kod Knina u januaru 1992. Sve tri porodice bile su mješovitog hrvatsko-srpskog sastava. “Veritas” je naveo da su porodicu Olujić – Radomira (38), njegovu suprugu Anicu (37) i maloljetnu djecu Milenu (16) i Marka (13) likvidirali pripadnici izviđačko-diverzantske satnije (čete) HOS-a, kojom je komandovao Tomislav Madi. Dodaje se da je u Komletincima

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA