Savo Štrbac upozorava na još jedan pokušaj revizije istorije u kojem Hrvatsko kulturno vijeće iz Zagreba pokušava da ustaški logor za djecu u Jastrebarskom iz vremena Drugog svjetskog rata prikaže kao „dječiji dom za ratnu siročad“.
![Srpska djeca u logoru](https://jadovno.com/wp-content/uploads/2015/02/Srpska_djeca_u_logoru_Jastrebarsko-300x171.jpg)
On u autorskom tekstu za „Večernje novosti“ navodi da je Hrvatsko kulturno vijeće za 23. avgust zakazalo trodnevni naučni skup, povodom Sveevropskog dana sjećanja na žrtve svih totalitarnih i autoritarnih režima, o temi Jastrebarskog, pri čemu ovaj ustaški dječiji logor nazivaju „dječijim domom“, a zločine nad djecom „komunističkim zločinima“.
On ocjenjuje da to što radi Hrvatsko kulturno vijeće predstavlja nastavak revizije istorije i rehabilitacije ustaštva i Nezavisne Države Hrvatske /NDH/ u doslovnom smislu značenja tih pojmova.
On dodaje da iza toga stoje ugledni naučni, društveni, kulturni i crkveni predstavnici, poznati i u Hrvatskoj i van nje, koji nesporno imaju veliki uticaj na hrvatsko „pučanstvo“.
„Ono što nas Srbe iz Hrvatske i bivše Republike Srpske Krajine /RSK/, ali i Srbe generalno i državu Srbiju kao maticu, treba brinuti jesu vrlo izgledne posljedice ovakvih `istina`“, istakao je Štrbac.
On je naveo da se takve „istine“ neminovno prepliću sa današnjim odnosom hrvatske države prema Srbima, jer opravdavaju sve zločine počinjene nad njima i za vrijeme NDH i u takozvanom domovinskom ratu devedesetih.
„Ako im se ne suprotstavimo argumentovanom istinom i na vrijeme, mogli bi u tome i uspjeti“, naveo je Štrbac.
On upozorava da se u tekstu člana Upravnog odbora Hrvatskog kulturnog vijeća Ante Belje, priloženom uz poziv na skup, navodi da su srpska kozaračka siročad „rezultat sukoba četnika i partizana“ i da su prvo bila „zbrinuta“ u Jasenovcu i Gradiški, a potom krajem jula 1942. godine su stigla u „dom za siročad u Jastrebarskom“.
Beljo u tom tekstu navodi da su djeca bila jako neishranjena i bolovala od raznih bolesti, a da su ih liječile hrvatske i slovenačke časne sestre te da je na kraju „samo oko 17 odsto djece umrlo, dok je ostatak spasen“.
U tekstu Beljo kaže da su partizani 26. avgusta 1942. godine „provalili“ u taj navodni dom u Jastrebarskom, te da su doveli djecu starosti od 10 do 12 godina, a da su najmlađu djecu ostavili da lutaju po šumi, pa su o njima ponovo „brinule časne sestre, a mnoga su udomljena kod porodica u Hrvatskoj, koje su ih školovale, te da ih veliki broj i danas živi po čitavoj Hrvatskoj“.
Izvor: SRNA
Vezane vijesti:
Katanac na istini logora Jastrebarsko (I dio)
TAJNA PARCELE 142 NA ZAGREBAČKOM GROBLjU MIROGOJ
Zašto i od koga su djeca sa Kozare dovedena u poziciju da ih neko spasava i usvaja?