Muke beogradske porodice koja živi u dvorištu crkve. Ugovor o korišćenju objekta imaju čak od 1955. DRUŽBA sestara milosrdnica iz Zagreba tužila je Branka Mirkovića, njegovu ženu i maloletnog sina, tražeći da se isele iz kuće u kojoj je Branko rođen i živi celog života. Kuća se nalazi u dvorištu Crkve Svetog Antuna, na beogradskoj Zvezdari. – Moj otac Željko uselio se u ovu kuću od blata, koja je tada imala 34 kvadrata, još 1948. Došao je iz Slavonskog Broda i služio je u crkvi. Prvi ugovor o korišćenju stana je iz 1955, mada se očevo ime pojavljuje na spisku stanara još 1948. – kaže Mirković. Prema papirima do kojih

Na osnovu svih knjiga koje sam pročitao, a nije ih malo, znam samo jednu stvar: kroz istoriju smo imali samo jednog saveznika, a to je Rusija. I ne zbog toga što smo braća nego, između ostalog, i što je to bio njihov interes. Emir Kusturica u razgovoru za „Blic“ na Mećavniku, napravljen na Dan republike, jubilej pretposlednje od svih počivših Jugoslavija, priča o nekadašnjem stanju u bivšoj državi, Slobodanu Miloševića, odnosima Srbije sa Rusijom. “ …skrati jezik, mogu te čuti“. Dan republike! Nisam o tome razmišljao, ali sam jedan od onih koji su do kraja slavili taj dan. Sjećam se, jednom sam ga proslavio sa nekoliko drugova – jedan od njih

Momci srpski iz Stare Srbije, Makedonije i Zete neće junaštvom izostajati iza braće iz Šumadije i Crne Gore. Aktuelna crnogorska vlast diči se priznanjem lažne države Kosovo* i poručuje kako je otimanje južne srpske pokrajine „završena stvar“, što je u potpunoj suprotnosti sa politikom i stavovima koje je imala kraljevina Crna Gora. Tako je kralj Nikola više puta isticao ulogu Crne Gore u oslobađanju, kako je navodio, Stare Srbije. Prenosimo odlomak govora kralja Nikole, u Skupštini Crne Gore na Cetinj, nakon pobjeda u Balkanskom ratu i oslobođenja Kosova i Metohije od turske okupacije: „Bog je podario napaćenoj srpskoj duši slogu i slobodu za kojom je toliko vjekova vapila. Crna Gora i Srbija

Priča o Vladeti Milićeviću, važnom obaveštajcu prve Jugoslavije. RANI prepodnevni sati na južnoj železničkoj stanici „Zid banof“ u Beču, 14. januara 1929. godine. Najavljen je dolazak voza iz Zagreba. Dvojica gospodina u redengotima koji neodoljivo podsećaju na ogrtače viših oficira bivše Austrougarske vojske pogledima traže spavaća kola. Prvi je Stjepan baron Sarkotić od Lovćena, habzburški general-pukovnik, a drugi, mlađi po činu, Ivan fon Perčević, potpukovnik. Obojica su ostala upamćena po strahovitim zločinima nad srpskim življem u Prvom svetskom ratu. Sa nestrpljenjem očekuju svog istomišljenika, Antu Pavelića, koji je šestog dana po uvođenju diktature kralja Aleksandra Karađorđevića odlučio da beži iz zemlje. Na susretu bivših bečkih časnika, sa čovekom koji će

Književnici veličaju „heroja nad herojima” i „kormilara nacije”. Političari porede ono što je on uradio sa delima Bizmarka i Čerčila. Slikari ga slikaju kako kao Bog silazi s neba ispred svetog horizonta. Bezbrojni umetnici veličaju ga na bezbrojnim proslavama: na Dan oružanih snaga, na Dan domovinskog rata, na Dan palih heroja, na Dan pobede, uvek postoji neki povod da se izrazi zahvalnost „velikom sinu hrvatskog naroda”. Istina, neki su ti datumi proslava sada ujedinjeni, ali Franjo Tuđman, bivši komunista i general JNA, prvi predsednik Republike Hrvatske izvan Jugoslavije, šef partije HDZ, vrhovni komandant hrvatske vojske, nekadašnji predsednik „Partizana”, počasni predsednik svih mogućih fondacija i udruženja i dalje je otac svih

Od područja na kojima su Hrvati u većini Italiji su pripali ”samo” Istra, Zadar te kvarnerski otoci, Lastovo i Palagruža. Da nije stvorena Jugoslavija, realno je pretpostaviti da bi od hipotetičke samostalne Hrvatske Italija otela znatno više, vjerovatno cijelo Hrvatsko primorje i Dalmaciju (a i Srbija bi uzela ono što je smatrala da je njen dio) Dana 1. decembra, u subotu, bilo je tačno sto godina otkako je nastala prva jugoslovenska država – isprva službeno Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, a kolokvijalno prva (monarhistička, karađorđevićevska) Jugoslavija. Danas, više od četvrt vijeka otkako je nestala i druga (socijalistička, Titova) Jugoslavija, naoružani nak­nadnom pameću, ali i dalje emotivno određeni prema toj državi