Malo je poznata činjenica da je Beč grad u kome su neki srpski episkopi i patrijarsi tajanstveno završili svoj mnogonapaćeni život. Dovoljno je pogledati knjigu episkopa Save Šumadijskog „Srpski Jerarsi“ gde su navedene kratke biografije svih srpskih poznatih episkopa do dvadesetog veka, pa da se čovek zapita nad činjenicom: kako je toliki broj naših episkopa „naprasno“ preminuo u ovoj evropskoj prestonici i u ostalim delovima Austrougarske. Malo je poznata činjenica da je Beč grad u kome su neki srpski episkopi i patrijarsi tajanstveno završili svoj mnogonapaćeni život. Dovoljno je pogledati knjigu episkopa Save Šumadijskog „Srpski Jerarsi“ gde su navedene kratke biografije svih srpskih poznatih episkopa do dvadesetog veka, pa da se čovek zapita nad

Najnovija i najperfidnija rimokatolička misionarska mantra prozelitskog podilaženja pravoslavnim Srbima u istoriji rimokatoličke misije na Balkanu je navodno `nepriznavanje` samoproglašene „države“ Kosovo od države Vatikan.Pravoslavnim Srbima se predočava kako država Vatikan poštuje međunarodni pravni poredak, a prije svega politički i duhovno-istorijski kontinuitet i cjelovitost Srbije, te da im stoga Srbi moraju uzvratiti blagodarnošću. Zapravo, u pitanju je primjena provjerene papske prakse podilaženja pravoslavnim narodima, a naročito vojno poraženim ili u neposrednoj opasnosti od nadmoćnijeg neprijatelja. Vatikan je prvi priznao secesiju Slovenije i Hrvatske iz Jugoslavije, i time blagoslovio početak ratnog razaranja SFRJ, na šta hrvatski predsjednici prilikom praznika hrvatske državnosti i protjerivanja pravoslavnih Srba uvijek podsjećaju – ,,na nesebičnu pomoć

Te bitange bi trebalo naterati da pokleknu – (Kajzer Vilhlem Drugi o Srbima 1914. (1,8) SRBIJA I NEMAČKA U SAVEZU? Kada je predsednik Vlade Srbije Aleksandar Vučić nedavno posetio Nemačku, dao je izjavu da su Srbija i Nemačka od sada saveznice (2). U domaćim medijima, njegova poseta je prikazana kao epohalni događaj, ali, u suštini, to je bilo samo slušanje naređenja Berlina da se sprovede „normalizacija odnosa sa Prištinom“ i reforme od kojih Srbija jedva da će imati koristi, a čiji je cilj uspešniji prodor nemačkog kapitala u našu zemlju (3,8). Neko ko poznaje istoriju svog naroda ne može da sa ushićenjem primi „dojčlandoljubivu“ objavu srpskog premijera. Zašto? Vreme je