Konjic 1992. – Zločin čeka kaznu

Petnaestog juna 1992. godine u sportskoj dvorani „Mladost“ na Musali u Konjicu od dvije minobacačke granate pogunilo je 13 zarobljenih srpskih civila koji su u ovaj objekat dovedeni nakon što su pripadnici muslimanskih i hrvatskih jedinica sve muškarce iz srpskih sela, Donje Selo, Bradina, Brđani i Bjelovčina nasilno priveli u logore Čelebići i sportsku dvoranu „Mladost“.

Od minobacačkih granata, kada su Muslimani pucali iz topa u dvoranu sa obližnjeg brda, dok je u dvorani bilo preko 200 zarobljenih Srba ,jedan broj logoraša je poginuo na licu mjesta, dok je jedan dio ranjen i pebečen u medicinske ustanove u Konjicu.

Prema svjedočenjima , svi su uz strašne muke podlegli ranama, jedan od ranjenih je oko tri dana ležao na hodniku bolnice i niko mu nije smio prići.

Poginuli su:Velimir (Obren) Ćećez(40),Vlatko (Obren) Ćećez (40) Dušan (Pero) Ćećez (39), Milorad (Pero) Ćećez (42), Mirko (Svetozar) Ćećez (34), Miro (Radivoje) Ćećez (23), Pero (Miloš) Ćećez (21), Predrag (Nedeljko) Kuljanin (28),Tihomir (Janko) Kuljanin, Mirko (Marko) Ninković (35) Radomir(Marko) Ninković (47),Stevan (Marko) Ninković (30) i Novica (Čedo) Živak (31)

U knjizi „HRONOLOGIJA DOGAĐANjA NA TERITORIJI OPŠTINE KONjIC 1992. i 1993.GODINE“ Slobodan Praljak, general Hrvatskog vijeća odbrane o ovom do danas nekažnjenom zločinu piše:

„15.6.-Došlo je do eksplozije u Sportskoj Dvorani u Konjicu,na Musali pored gradskog  groblja u Konjicu. Poginulo je 13.Srba -zatočenika, svi su bili grupirani,i u vrijeme  granatiranja okolo nije bilo muslimanskih čuvara zatvora. Najvjerojatnije da su muslimani  taj dan otvorili MB (minobacakčku) vatru po Sportskoj Dvorani sa svojih položaja u selu Prevlje .Cjenili smo ovo kao odmazdu muslimana nad Srbima zbog neuspjeha na bojišnicama oko Konjica“, stoji u pomenutoj knjizi.

U brojnim svjedočenjima preživjeli logoraši, koji su tog dana bili zatvoreni u lgoru „Musala“, ističu da su na nekoliko minuta prije granatiranja sportske sale, svi stražari napustili dvoranu iako su prije toga cijelo vrijeme boravili u i ispred sale. Takođe, samo par minuta nakon granatiranja došli su  snimatelji lokalne televizije, što je sve bilo veoma simptomatično.

Logor u sportskoj slai u Konjicu otvoren je sredinom maja 1992. godine dovođenjem uhapšenih Srba iz Donjeg sela. Nakon napada muslimansko-hrvatske koalicije na Bradin krajem maja iste godine u salu je dovedeno još stotnjak civila iz Bradine i Brđani.

Logor u sportskoj Sali na Musali raspušten je 6. oktobra 1994. godine kada su posljednji Srbi razmjenjeni u Sarajevu.

Osim logoraša koji su stradali tokom granatiranja 15.juna 1992. godine u sali je od batina preminulo još nekoliko civila, među kojima i Bogdan Živak, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije u streljaštvu, koji je ubijen 13.juna 1993. godine.

Inače, na području opštine Konjic prije 1992. godine živjelo je oko 7.000 Srba. Nakon rata i zločina koji su počinjeni nad konjičkim Srbima, danas na području ove sjevernoherecegovačke opštine živi tek 150-tak uglavnom starih lica srpske nacionalnosti.

M. Draganić

Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 11. juna 2016. godine.