Sudbina 180 sarajevskih Srba skrivena i nakon 26 godina…

Prije 26 godina, nelegalni referendum muslimansko-hrvatske koalicije u BiH, ubistvo srpskog svata na Baščaršiji, potom agresija i napadi hrvatske vojske na Srbe u Kupresu, Sijekovcu, te selu Ravno, bili su neki od prvih detonatora krvavog građanskog rata u BiH…

Pripremio: Ognjen BEGOVIĆ

Organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Istočno Sarajevo ni nakon 26 godina od početka građanskog rata u BiH nije dobila zvaničan odgovor o tome kakva je sudbina 180 sarajevskih Srba, za čijim se posmrtnim ostacima bezuspješno traga.

„Mi nismo posustali, ne smijemo stati, a na umor smo navikli. U Sarajevu, gradu iz kojeg smo morali da odemo, mi još uvijek tražimo naše najmilije… Čekamo na njih, da im vratimo identitet, njihova časna imena i prezimena, pa da ih dostojno sahranimo“, ističe Srni predsjednik Odbora Milka Kokot.

Ona je za Srnu ponovo predočila neka od svjedočenja članova porodica koji i danas trpe bolne rane iz nedavne prošlosti zbog stradanja najmilijih početkom i tokom rata u Sarajevu i okolini.

Potresna su njihova sjećanja na srpska stratišta u Sarajevu, pojedinačne i masovne grobnice, izmještanje tih grobnica s ciljem prikrivanja zločina nad srpskim civilima, kao i masovni egzudus sarajevskih Srba po okončanju rata, prouzrokovan strahom od represije tadašnjih muslimanskih vlasti u Sarajevu.

Kokot i dalje tvrdi da su najbolniji događaji vezani za tretman Srba u sarajevskim bolnicama, kojima su gazdovale muslimanske vojne formacije, zatim nestanak i stradanja Srba u privatnim i vojnim zatvorima i logorima u gradu.

Tu su i stradanja u Trnovu, Brezi, Visokom, Ilijašu, te naseljima Hrasnica, Buća Potok i Dobrinji, ili kafiću „Borsalino“, školama „Simon Bolivar“, „Pavle Goranin“, te selu Ledići kod Trnova.

Posebno stravične priče vežu se za smrt Srba koji su skončali u jami „Kazani“.

Kokotova napominje da Organizacija sve ove godine insistira na tome da, i pored svih institucionalnih i vaninstitucionalnih prepreka koje otežavaju proces traženja i identifikacije nestalih, vlasti i institucije u Republici Srpskoj ne smiju odustati od obilježavanja datuma i mjesta stradanja Srba tokom rata u BiH.

Inspektor u Ministarstvu unutrašnjih poslova Republike Srpske Simo Tuševljak, stručnjak za oblast istraživanja ratnih zločina, više puta do sada ponavljao je i upozoravao na skandaloznu činjenicu da je pripadnicima „Patriotske lige“, „Zelenih beretki“ i drugih paravojnih jedinica pod kontrolom muslimanskih vlasti u Sarajevu priznato pravo učešća u ratu od aprila 1991. godine, iako je BiH tada bila u sastavu SFRJ.

„Jasno je da su se oni već tada spremali za rat, jer su muslimani u BiH, mnogo prije nego što je došlo do organizovanja srpskog naroda u BiH, krenuli u pripreme za tragične sukobe na ovim prostorima i izlazak iz Jugoslavije.

Bošnjaci su tada javno proklamovali da su za ostanak BiH u SFRJ, a zapravo su se tajno i uveliko pripremali za secesiju i moguće sukobe“, podsjeća Tuševljak.

Istovremeno, Hrvatska je 1991. godine rat, koji se već vodio na njenoj teritoriji, prenijela u BiH, a po zapadnoj Hercegovini već tada su hodali pripadnici hrvatske vojske, njenog HOS-a i paravojnih jedinica, koji su krajem 1991. i početkom 1992. godine izveli napade na nebranjena srpska sela Ravno, Kupres i Sijekovac.

„Zbog toga, ne treba samo Sarajevo vezati za početak rata u BiH, jer se to desilo na mnogo širem području BiH“, navodi Tuševljak.

On podsjeća da je 4. aprila 1992. godine u policijskoj stanici u Sarajevu mučki ubijen policajac Pero Petrović, Srbin, koji je upravo tog dana priveo jednog sarajevskog kriminalca.

Istog dana u napadu na Policijsku školu na Vracama ubijeni su srpski specijalci Mile Lizdek i Milorad Pupić, ranjeni su Duško Jević, Miodrag Repija i Risto Lubura, a povrijeđen Milorad Marić.

U toku borbi, od neprijateljskih hitaca poginula su i tri srpska civila, stanovnika Vraca, a dvoje je ranjeno.

„Još 3. aprila su `Zelene beretke` bile zauzele sve policijske stanice u Sarajevu, osim onih na Ilidži i u Ilijašu“, podsjeća Tuševljak.

Ekspert za borbu protiv terorizma Dževad Galijašević u ranijoj izjavi za Srnu konstatovao je da „političko i vjersko nasljeđe bivšeg bošnjačkog lidera Alije Izetbegovića, pa i njegovo biološko nasljeđe u vidu sina Bakira, snažno opterećuje BiH i uvijek može biti faktor izazivanja novog sukoba i stalne nestabilnosti“.

Prema njegovim riječima, u bezbjednosnom sektoru BiH primjetno je potpuno prikrivanje terorističkih akcija i terorističke prijetnje, što je i danas veoma aktuelno.

Izvor: SRNA

Vezane vijesti:

Identičan egzodus Srba iz Sarajeva i Hrvatske | Jadovno 1941.

Egzodus početak nove epohe – Istočnog Sarajeva | Jadovno 1941.

Dodik: Jedna od najpotresnijih slika u novijoj istoriji srpskog …