arrow up
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

„GENERALE, OPSTAĆEMO“ – TVOJA REPUBLIKA SRPSKA

9. septembar 2026.

Draga braćo Srbi, General nam je u amanet ostavio ove riječi: „Nikakve sudove sem suda moga naroda. Niti mi treba odbrana. Za mene nije bitno koliko ću živeti, već mi je bitno šta ću za svoga života uraditi za moj narod. Ja sam čovek koji svim svojim bićem, kao i moji preci, pripadam svome narodu. Opstaćemo!“ Slušajući i čitajući komšijske medije, čovjek ponekad stiče utisak da je uloga srpskog naroda u ratu u Bosni i Hercegovini trebalo da bude jednostavna — da stoji skrštenih ruku i dozvoli da na njegovom kućnom pragu, na zemlji na kojoj je vijekovima živio, bude ubijan, progonjen, mučen i protjerivan. Kao da je trebalo da

SAOPŠTENJE ZA JAVNOST – 33 godine od masakra u Medačkom džepu – zločin bez pravedne kazne

8. septembar 2026.

Navršile su se 33 godine od iznenadnog napada Hrvatske vojske na srpska podvelebitska sela Divoselo, Čitluk i Počitelj. Ova sela, smeštena južno od Gospića u tzv. Medačkom džepu, u trenutku napada su punih 18 meseci bila pod zvaničnom zaštitom Ujedinjenih nacija (UNPROFOR). U nastupanju i povlačenju hrvatskih snaga, koje je trajalo od 9. do 17. septembra 1993. godine, primenjena je taktika „spržene zemlje”, pa su sva tri sela sistematski opljačkana, spaljena i sravnjena sa zemljom. U ovoj akciji stradalo je ukupno 87 Srba, a zastrašujuća je činjenica da ranjenika uopšte nije bilo. Rezultati pregleda tela – razbijene lobanje, prostrelne rane iz neposredne blizine i živi ljudi bacani u vatru –

Srbi sa svih strana ispratili generala Ratka Mladića

8. septembar 2026.

Srbi sa svih strana stigli su danas u Beograd kako bi ispratili generala Ratka Mladića. Od ranih jutarnjih časova građani su pristizali u crkvu Svetog Luke na Vidikovcu, a potom se veliki broj njih pridružio povorci koja je krenula ka Topčiderskom groblju, gde je general sahranjen u porodičnoj grobnici, pored svoje kćerke Ane. Iz Beograda, ali i iz drugih krajeva Srbije, Republike Srpske i Crne Gore, ljudi su došli da odaju poslednju počast. Među njima su bili veterani, porodice, stariji ljudi koji pamte ratne godine, ali i mladi koji su generala upoznali kroz priče svojih roditelja i sunarodnika. Od ranog jutra ispred hrama su se smenjivali ljudi koji su palili

Na zemunskom groblju oskrnavljena grobnica Srba postradalih u Prihvatnom logoru Zemun

7. septembar 2026.

Spomen ploča postavljena podno Časnog krsta uz masovnu grobnicu ne manje od 6.500 Srba, uklonjena je od strane nepoznatih lica. Skrnavljenju spomen obeležja civilnim žrtvama rata i antifašističkim borcima na području Republike Hrvatske, svedočimo od početka 90-tih do danas. Poslednji takav primer je razbijanje Spomen ploče žrtvama logora Slana i Metajna u uvali Slana na ostrvu Pagu, manje od mesec dana nakon što je po četvrti put obnovljena. Slično postupanje na području naše Srbije, u Zemunu, nedaleko centra naše prestonice, nismo mogli da zamislimo. Taj zločin predstavlja bolan presedan, uvredu za žrtve, njihove potomke i poštovaoce. Decenijama je skrivana istina da u zajedničkoj grobnici na groblju u Zemunu, na delu

Kovčeg sa tijelom generala Mladića izložen u crkvi Svetog Luke (FOTO/VIDEO)

7. septembar 2026.

Kovčeg sa tijelom generala Ratka Mladića izložen je u crkvi Svetog Luke u beogradskom naselju Vidikovac, gdje će od njega moći da se oproste prijatelji i poštovaoci. Mimohod građana je počeo, a uz generalov odar su vojnici, kao i sin Darko. Na kovčegu je izložena šapka generala Mladića, a pored svi njegovi ordeni. Od ranih jutarnjih časova kod crkve je formirana velika kolona građana koji žele da se oproste od generala Mladića. Uz saobraćajnicu kod hrama su postavljene kutije gdje građani mogu da upale svijeće. Mimohod je predviđen do 12.00 časova kada će biti služeno opijelo nekadašnjem komandantu Glavnog štaba Vojske Republike Srpske. Prema protokolu sahrane, dolazak na Topčidersko groblje,

Bojan Vegara: Nikada nećemo zaboraviti ko smo, odakle smo i ko su nam komšije

6. septembar 2026.

Svi, koji nisu imali ili nisu htjeli da slušaju babu i đeda, završili su devedesetih kao Sveti Petar Zimonjić, te 1941 godine. Stradali su u logorima, jami Kazani i na ko zna koliko još stratišta. Na kraju rata kažu, da je falilo 8 000 duša srpskih u Sarajevu pod komšijskom kontrolom. Mi koji smo imali i slušali babu i đeda, te znali za sudbinu mitropolita Petra, digli smo se na oružje i sve što smo imali dali smo da stvorimo ovo malo Srpske. Nismo se odrekli Gospoda, Krsne Slave i pisma, a dušmani su nas zapamtili za sva vremena, u onom ratu protiv čitavog svijeta. Mi smo prvi zvjer ranili

Đurđica Dragaš: Ne pitajte koliko nas ima

6. septembar 2026.

Naša je krv na klasju što zri u kasno leto, na kućnim pragovima gde nas nađoše zveri.Naš pepeo samuje na zgarištima. Pitate koliko nas ima…Ima nas više nego vas!!! Sa nama spavaju nerođena deca i presahle majčine grudi. Iza nas ostaše pusta sela, izgubljena stada i neuzorane njive.Iz naših kostiju raste trava po kojoj gazite.Iz naših očiju pobeže nebo pod kojim hodate. Naša je krv na klasju što zri u kasno leto, na kućnim pragovima gde nas nađoše zveri.Naš pepeo samuje na zgarištima. U svakom smo drvetu, listu, cvetu, vetru što vam miluje lice.U svakoj smo kapi mirisne kiše, u pahulji što se ledi na prozoru. Naša duša je u

veritas.jpg

VERITAS: Povodom 33. godišnjice stradanja Srba u Mirlović Polju

5. septembar 2026.

Šestog septembra 1993. godine, u ranim jutarnjim časovima (oko 6.30), u selo Mirlović Polje kod Drniša upala je diverzantsko-teroristička grupa iz sastava Hrvatske vojske (HV). Područje se u tom trenutku nalazilo pod zaštitom UN-a i kontrolom vlasti Republike Srpske Krajine (RSK). U ovom svirepom napadu izmasakrirano je sedam srpskih civila. Selo je pre rata bilo mešovitog hrvatsko-srpskog sastava. Zbog blizine linije fronta, većina stanovništva je ranije izbegla, pa se u selu zatekao uglavnom stariji srpski živalj. Meštani su odlučili ostati kako bi čuvali kuće i stoku. Na taj korak su se odvažili ohrabreni prisustvom UNPROFOR-a, koji je godinu i po dana ranije preuzeo ulogu zaštitnih snaga u sektoru „Jug“. Međutim,

Uskočka šuma - ekshumacija

Predmet: Izveštaj o ekshumaciji žrtava ustaškog logora u Staroj Gradišci

5. septembar 2026.

Izveštaj Zemaljske komisije za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača u Vojvodini – Povereništvo za okrug Sremski u Zemunu od 23. aprila 1946.  Državnoj komisiji za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača u Beogradu, o rezultatima ekshumacije žrtava ustaškog logora u Staroj Gradiški[1] ZEMALjSKA KOMISIJA ZA utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača u Vojvodini POVERENIŠTVO ZA OKRUG SREMSKI U ZEMUNU Broj 397 Predmet: Izveštaj o ekshumaciji žrtava ustaškog logora u Staroj Gradiški[2] DRЖAVNOJ KOMISIJI ZA UTVRĐIVANJE ZLOČINA OKUPATORA I NJIHOVIH POMAGAČA BEOGRAD Smatrajući za važno da se i pre početka rada upoznam sa pojedinostima i svim predradnjama ove ekshumacije odmah sam otputovao, i 14. IV 1946. god. u 9 sati

Jadovnička priča o Milici i Kati

5. septembar 2026.

Pajo je napravio drveni sanduk, svezao ga na motor i sam dovezao majčine kosti na rodni Kordun. Na Crkvištu, pravoslavnom groblju stanovnika Vojnića i okoline, stoji spomen obilježje porodice Petrović iz sela Knežević Kosa. Među njima je i spomenik Petrović Milici (1920-1941) i njenoj majci Petrović Kati (1896-1941). Ipak, Miličine kosti ne miruju na ovom groblju. Katine su kosti prenešene ovamo 1968. godine iz Like. Ovo je priča o njima… Prababa po ćaćinoj strani mi je iz kuće Petrovića iz sela Knežavić Kosa. Pavao Petrović “Pajo” je najstariji izdanak te familije. Predsjednik je, kako to danas kažu antifašističke i boračke organizacije (SABAH) u Vojniću. Jedan od posljednjih boraca “onoga” rata, u

Logor Slana – Pag 1941.-Pakao u kamenoj pustinji (1) LOGORI – TRAGIČNE AVETI PROŠLOSTI

4. septembar 2026.

Kroz logore prošlog rata prošlo je oko 26 miliona muškaraca, žena i djece, a od toga ih je ubijeno oko 10 miliona Feljton „Pakao u kamenoj pustinji“ stravična je priča o ustaškom koncentracionom logoru Slana i manjem logoru (za žene i djecu) u Metajni na otoku Pagu koje su ustaše osnovali polovinom lipnja i rasformirali krajem kolovoza 1941. godine. U feljtonu su opisana mučenja i zvjerstva ustaških krvnika koji nadmašuju srednjovjekovne primjere mračne inkvizicije. Imena i događaji su autentični. To su kazivanja očevidaca, rijetkih preživjelih logoraša i preslušanja uhvaćenih ustaških krvnika. Slana i Metajna, more oko njih, sabirni centar Gospić te put do Karlobaga – mjesta su stravičnih zvjerstava, divljanja

Očevidac Vidas Radomir o stradalnicima logora na Pagu

3. septembar 2026.

Vidas Radomir iz Novalje na Pagu, dao je slijedeću izjavu kao svjedok, u Komandi mjesta Pag, 1945. god. ENGLISH »U sedmom mjesecu 1941. godine išao sam kući na odsustvo kao domobran. Iz Otočca sam prešao peko Gospića za Pag. Do Karlobaga sam htio da idem sa poštanskim autobusom. Pošto toga dana autobus nije išao morao sam potražiti drugo prevozno sredstvo. Tražeći doznao sam da ide ustaški kamion sa zatočenicima, koji su za logor na Pagu. Nekoliko dana ranije sam doznao da se je na Pagu osnovao logor, ali ni iz daleka nisam pomišljao na grozote, koje su se već odigravale u tom krvavom logoru. Opazivši kamion požurio sam k njemu,

Od „Za dom spremni“ do „Ubij Srbina“: Decenije anti-srpske mržnje koje Hrvatska nije iskorenila

3. septembar 2026.

Dok se Srbiji ovih dana ponovo drže lekcije o prošlosti, ratu i načinu na koji srpski narod treba da pamti svoje mrtve, u Hrvatskoj i dalje opstaju pojave koje su direktno usmerene protiv Srba — od ustaške simbolike i parola do pritisaka na srpsku manjinu. Najopasnije je što se deo tog nasleđa sve više prenosi na generacije koje ratove devedesetih nisu ni zapamtile. Nije potrebno tvrditi da svaki Hrvat mrzi Srbe. To nije ni tema ovog teksta. Tema je ono što je godinama vidljivo u hrvatskom javnom prostoru i što su, u velikoj meri, zabeležile i same hrvatske institucije. Tema su ustaški simboli. Tema je pozdrav „Za dom spremni“. Tema su

Pokolj u Gređanima i Čovcu

3. septembar 2026.

Da bi prikrila zločin nad Srbima u zapadnoj Slavoniji, Hrvatska je mnogim srpskim povratničkim prodicama za njihove ubijene članove 1991. godine priznala status civilne žrtve rata, uz obrazloženje da su ih ubili – “četnici“, a ne hrvatske paravojne grupe i vojnici?! U selu Gređani kod Okučana, u zapadnoj Slavoniji, 5. septembra 1991. godine pripadnici hrvatskih paravojnih formacija “Tigrovi“ izvršili su stravičan zločin nad desetinama srpskih civila i srpskim teritorijalcima od kojih se mnogi još vode kao nestali. Hrvatska paravojska upala je u srpska sela Gređane i Čovac nakon povlačenja bivše JNA na početne položaje na kanal Strug. U noći 5. na 6. septembar oko 22.00 časa paravojna grupa “Tigrovi” iz

Direktor sarajevskog ENERGOINVESTA svjedok Slane

2. septembar 2026.

Da su prognanici na Slanu stizali i iz Sarajeva svjedoči jedan od uglednih privrednika, koji godinama ni svojoj najbližoj okolini nije pominjao da je prošao paklene dane ovog logora. Danas je i on već pokojni, Emerik Blum. Svoju kratku izjavu o putu za Slanu dao je na zamolbu Orena Ružića, bivšeg partizana iz Paga koji se bavio historijatom Slane. Emerik Blum Emerik Blum: – »Uhapšen sam u Sarajevu 23. lipnja 1941. godine – kao komunista. Jedan mjesec su nas držali u zatvoru u Sarajevu. Nakon toga su nas postrojili u kolone i otpremili na željezničku stanicu gd‌je su nas utovarili na teretni voz. – Poslije tri dana stigli smo u

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA