
Живи живот
Без нарицања, без мржње, без зависти. Без да изазиваш сажаљење, или посебно – самосажаљење. Када се свака наша друштвена активност сведе на гунђање на Фејсбуку и свакодневну причу о “банана држави“, а притом смо и млади, то нешто говори и о нама. Нас је захватио бабски синдром кукања. Као што стара баба кука што је боли кук, што јој је ниска пензија, што се живот скотрљао, што је сама, што су лекови скупи, што јој смета промена времена, и нама су ниске стипендије, наши су таленти непрепознати, држава нас не цени, а исто тако често нам и самима смета промена времена. То је, ипак, за младог човека непримерено. Кад си












