Ipak, istina je da je mesec dana ranije Regent Aleksandar lično odlikovao narednika Blagoja Krušića ordenom Zlatne karađorđeve zvezde sa mačevima. U knjizi „Vitezi slobode“ novinara „Politike“ Milana Šantića, objavljene davne 1938. više nego zasluženo mesto među koricama osvojio je i Blagoje Krušić. Autor je tekst o Krušiću počeo sa Naredbom načelnika štaba Vrhovne komande od 23. aprila 1917. u kojoj se iznose sva herojstva narednika Blagoja Krušića a na kraju naredbe lično vojvoda Bojović daje zaključak: „Narednika Krušića iznosim za primer i izvor junaštva i pohvaljujem ga celoj vojsci.“ Ipak, istina je da je mesec dana ranije Regent Aleksandar lično odlikovao narednika Blagoja Krušića ordenom Zlatne karađorđeve zvezde sa

Srbija je u Prvom Svjetskom ratu izgubila 1.247.435 stanovnika ili 28 posto cjelokupne populacije.  Priredio Đorđe Bojanić Ukupno je Srbija izgubila u Prvom svetskom ratu, prema podacima Konferencije mira u Parizu 1919., što vojnika što građana, 1.247.435 lica, odnosno 28 posto od celokupnog broja stanovnika koje je imala po popisu iz 1914. god. Srbija je u Prvom svetskom ratu pretrpela više nego ijedna druga učesnica tog rata. U Prvom svetskom ratu Srbija je mobilisala 852.000 vojnika, što je činilo 15 posto od ukupnog broja stanovnika ili 30 posto svih muškaraca. Srbija je izgubila 62 odsto muškog stanovništva od 18 do 55 godina, od čega je 60 odsto poginulo, a deset odsto je

Do 1914. godine veliki trgovački centar sa oko 14.000 stanovnika, Šabac je kraj globalnog sukoba dočekao sa upola manje stanovnika, da bi godinama kasnije u gradu živelo svega 1.300 stanovnika. Tim povodom jedan od profesora Šabačke gimnazije je rekao “ko je video Šabac, taj ne može da prašta”. Zverstvo okupatora, Sabornu crkvu pretvorenu u logor, kuće i njive razrušene bombama, ali i junaštvo ratnika Cerske bitke. Nijedan kraj naše otadžbine nije toliko propatio kao Šabac i Mačva u toku Velikog rata. Masovna silovanja “Ubeđen sam da je broj silovanih žena i mladih devojaka veoma veliki, a sudeći po onome što sam prilikom istrage video, mislim da ne grešim u konstataciji

Zašto je baš tokom nekoliko prethodnih godina vlast u Crnoj Gori toliko snažno i sa mnogo nerazumne strasti počela da kritikuje stupanje Crne Gore u sastav ujedinjene srpske i nešto kasnije jugoslovenske države? Ponekad mi se učini da je 1918. ustvari bila pre dve ili tri godine. Kao da četvrt veka kasnije nije nastupio Drugi svetski rat u kome su crnogorski separatisti praktično nestali pred dva jugoslovenska, u suštini srpska pokreta. Kako to da posle 1945. odnos prema ujedinjenju iz 1918. nikada nije bio tako negativan kao danas? Da li je moguće da oni koji su bliskost sa Srbijom potvrđivali više puta tokom šezdesetih, sedamdesetih i osamdesetih godina. Upravo oni koji su devedesetih prihvatili

Brnabić je rekla da su nam naši najslavniji preci pokazali dva puta – jedan da stalno žalimo i sažaljevamo sebe i drugi da damo sve od sebe, kao što su oni dali. Srbija je danas jača nego što je bila juče, a slabija nego što će biti sutra, poručila je predsednica vlade Ana Brnabić na otkrivanju spomenika Gvozdenom puku u Prokuplju, gde se obeležava stogodišnjica oslobođenja grada. U tom gradu, u koji su 1918. umarširale jedinice Prve srpske armije na čelu sa vojvodom Petrom Bojovićem, otkriven je spomenik Drugom pešadijskom puku srpske vojske, poznatiji po svom nazivu „gvozdeni“, koji je učestvovao u ratovima od 1912. do 1918. godine, a u

U Bečeju je danas otkriven obnovljeni spomenik kralju Petru Prvom Karađorđeviću. Akademik Matija Bećković rekao je da se period vladavine kralja Petra Prvog od 1904. do 1914. godine smatra najdemokratskijim u istoriji Srbije. „Kralj je upravljao, a nije vladao. Neka je čast i slava građanima i gradu Bečeju što o stogodišnjici Velikog rata podižu spomenik najvoljenijem srpskom kralju. Kad već ima spomenik u Parizu, na Jelisejskim poljima, nedaleko od trijumfalne kapije, neka ga ima i u Bačkoj, u Bečeju. Sin knežev, unuk voždov, otac kraljev, bio je vladar najsrećnije zvezde“, istakao je Bećković, koji je otkrio spomenik zajedno sa predsjednikom Skupštine opštine Bečej Nenadom Tomaševićem. Tomašević, koji je i predsjednik

Njegovo preosveštenstvo vladika šumadijski Jovan služio je danas Svetu arhijerejsku liturgiju i pomen u kraljevskom mauzoleju Crkve Svetog Đorđa na Oplencu povodom 84 godine od smrti njegovog veličanstva kralja Aleksandra Prvog, koji je ubijen u atentatu u Marselju. Nakon liturgije vijence na grob kralja Aleksandra položili su članovi porodice Karađorđević, predstavnici Krunskog savjeta, lokalne zajednice, Vojske Srbije i građani koji su se okupili da odaju poštu voljenom kralju, saopšteno je iz kancelarije Karađorđevića. Kralj Aleksandar Prvi mučki je ubijen tokom državne posjete Francuskoj u Marselju 9. oktobra u 1934. godine, a u atentatu je ubijen i francuski ministar inostranih poslova Luj Bartu. Kralj Aleksandar Prvi rođen je 16. decembra 1888.

Piroćanci i Francuski institut slave vek od završetka Velikog rata. Obeležavaju i 140 leta od prisajedinjenja ovog kraja Srbiji. Lokalna samouprava i Francuski institut u Beogradu – povodom veka od završetka Velikog rata i oslobođenja Pirota – organizuju tematsku izložbu pod nazivom „Naše uspomene – naša sećanja“. Postavka od nekoliko desetina autentičnih fotografija iz tog slavnog doba je otvorena 3. oktobra u galeriji „Čedomir Krstić“. Potom će biti i pred publikom u drugim srpskim gradovima, a 1. novembra – na dan oslobođenja prestonice u prvom ratu – moći će da je vide i Beograđani. Pomoćnik gradonačelnika Pirota Bojan Ranđelović kaže da će ljudi na krajnjem jugoistoku Srbije moći da vide

Pozorište Prijedor će u subotu, 6. oktobra, premijerno odigrati predstavu „Kolubarska bitka“ rađenu po romanu Dobrice Ćosića „Vreme smrti“ i dramatizaciji Borislava Mihajlovića Mihiza, najavljeno je danas na konferenciji za novinare. Glumac Dean Batoz rekao je da je ovo, nakon predstave „Sabirni centar“, druga premijera u 66. sezoni Pozorišta Prijedor. „Na najbolji način smo iskoristili novi tonski i svjetlosni park koji smo dobili zahvaljujući grady Prijedoru“, dodao je Batoz. Režiser Aleksandar Dunđerović kaže da je ovo kolektivni projekat koji je iznijelo Pozorište Prijedor, a u kojem učestvuju još i Narodno pozorište Republike Srpske, Beogradsko dramsko pozorište, dizajner svjetla iz Zagreba, dizajner tona iz Beograda i on koji predaje na Kraljevskoj

U susret obeležavanju stogodišnjice proboja Solunskog fronta. Okupili se potomci srpskih ratnika i grčki domaćini. Venci i cveće na svakom belegu stradanja. ZEMLjICE crna, budi im laka. A vi, deco, polako… Svaka stopa je, ovde, njihova. I kost. I krv je ispod. Stotinak potomaka i poštovalaca starih ratnika pristiglih iz Srbije, peške, lagano i u tišini pristupa spomen-ploči u Guviji, na Krfu, prvom pristaništu srpskog spasa i nade posle albanske golgote. U mukloj tišini polažu vence i cveće unuci i praunuci junaka, predstavnici udruženja koja neguju tradiciju ratnika. Onih koji su ispisali uzvišene lekcije borbe za slobodu porobljene otadžbine. Ovako je na Krfu, poslednjem utočištu srpske vojske i naroda, pred