Grofica Klod de Sen Pjer, o sećanjima na dedu, francuskog maršala i srpskog vojvodu. Verovao srpskoj vojsci kojoj je poverio najvažniju ulogu u proboju Solunskog fronta. O tome je svedočio slavni vojskovođa D`Epere, u svom Ratnom dnevniku koji je, pre dva dana predstavljen u Beogradu, na zahvalnost njegovoj unuci, grofici Klod de Sen Pjer. Ona je ovaj dnevnik, koji je promovisan u rezidenciji francuskog ambasadora, darovala Srbima. Sa reporterima “Novosti” podelila je živo sećanje na svog slavnog dedu i prelistala memoare o Solunskom frontu, Srbiji i Balkanu. – Evo šta je on zabeležio – kaže nam. – Ko su ti junaci koji mogu da se podiče da su zaslužili jedno

Jadranin Jovan Nešić (75), domaćin iz Tekeriša, prvi komšija spomen-kompleksa. Jovana Nešića (75), domaćina iz sela Tekeriša, na Ceru kod Loznice, samo ograda deli od Spomen-kosturnice u kojoj 104 godine počivaju pali junaci Cerske bitke. Ovaj Jadranin je odrastao, stasao i doživeo “jesen života” pored spomenika na kom piše “Vaša dela su besmrtna”! Mada je rođen skoro tri decenije posle čuvene Cerske bitke, Jovan je od malih nogu znao dosta o bici koja je ušla i u najčuvenije svetske vojne udžbenike, u istoriju i legendu.Njegovi roditelji su, veli, uvek govorili da je mesto gde počivaju srpski junaci sveto, hram Boga živoga, gde počivaju oni koji su zaista dali živote za

 Predstavnici Srbije i Francuske danas su u Beogradu položili vijence kod spomenika francuskom maršalu i srpskom vojvodi iz Prvog svjetskog rata Luju Franše d`Epereu. Vijence su položili ministar za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Srbije Zoran Đorđević, ambasador Francuske Frederik Mondoloni, zamjenik gradonačelnika Beograda Goran Vesić i maršalova unuka Klod de Sen Pjer. Sen Pjerova je rekla novinarima da je njen djed gajio veliko poštovanje prema Srbima. “Imao je za vas, Srbe, veliko poštovanje, povjerenje i vijernost, kao što ga imaju braća po oružju koji su preživjeli najbolje i najgore zajedno”, rekla je Sen Pjerova, prenijeli su beogradski mediji. Mondoloni je rekao da mu je čast da prisustvuje dostojanstvenom

Herojski govor kapetana Cvijovića koji ledi krv u žilama i ponosom ispunjava Srbe. Kapetan Cvijović i njegova tri voda trebalo je da budu žrtvovani da bi se svi ostali mogli izvući, ali oni su ipak savladali brojniju bugarsku vojsku. (Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 20. septembra 2016. godine.) Prelepu priču napisao je i postavio na svom Fejsbuk profilu novinar Darko Nikolić, a mi je ovde prenosimo u celosti. – Ovu sto godina staru priču nećete naći u mom romanu o Gvozdenom puku. Ne može u njega sve da stane. Ali, sto godina otkako se desila, eto je. Da podseti na nešto važno.

Budimir Davidović bio je učesnik Balkanskih ratova i Prvog svetskog rata, kao podnarednik srpske vojske. Samo u jednom boju zadobio je sedamdeset rana, ostao bez ruke i preživeo bombu bačenu na njega. Ipak, ništa ga nije moglo pripremiti za strašnu sudbinu koju je dočekao nakon rata. Budimir Davidović je početak Prvog svetskog rata i opšte mobilizacije dočekao kao prekaljeni ratnik. Ovaj tada dvadesetčetvorogodišnji mladić iz Lučana već je vojevao u oba Balkanska rata stekavši reputaciju hraborg i neustrašivog vojnika i među saborcima i među komandom. I tako, kada je ostareli kralj Petar pozvao, Budimir se odazvao. Učestvovao je tokom Prvog svetskog rata u više borbi protiv Austrougara i bugarskih vojnika.

Malo je poznato da su bivšu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca nakon Prvog svjetskog rata velike sile sa mukom priznale, jer nikako nijesu mogli da prihvate da se Hrvati i Slovenci nađu na njihovoj strani, a tokom rata su se borili u trupama Austrougarske. O tome kako je to teško išlo i da je presudnu ulogu u priznavanju Hrvata i Slovenaca kao saveznika imala dinastija Karađorđević, istraživao je Ivan Miladinović, istoričar i autor više knjiga o osjertljivim srpskim temama. On je pokazao kako su Srbi zbog apstraktnog jugoslovenstva napravili državu u kojoj su loše prošli, a od koje su najviše koristi imali Hrvati i Slovenci, koji su kao austrugarski podanici