arrow up
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
Ratko Dmitrović

Zaboravljena zadarska „Kristalna noć”

2. maj 2020.

Ovih dana u centru Zadra možete naići na poruku Srbima koja podseća na daleku prošlost toga grada, na jednog čoveka koji je u Zadru udario temelje mržnje prema pravoslavlju, ali i na događaj od pre samo dvadesetpet godina koji je bio repriza nacističkog divljanja desetog novembra 1938. godine Napomena: Prilog je objavljen 2011. godine. Postoji u Hrvatskoj nekoliko mesta gde Srbi žive od dobre volje većinskog stanovništva. Ako nisu ljuti na nekoga kod kuće, na Haški tribunal, na Engleze koji Hrvatsku – Zagreb je u to ubeđen – koče na putu u EU, Hrvati će pronaći drugu zanimaciju, ali u slučaju i najmanjeg zatezanja nacionalnih žica, diranja u „svetu hrvatsku stvar“ (ima ih

OBILjEŽAVANjE STRADANjA PRIPADNIKA JNA U SARAJEVU BEZ PRISUSTVA GRAĐANA

2. maj 2020.

U naselju Miljevići u Istočnom Sarajevu sutra će biti obilježno 28 godina od stradanja pripadnika JNA Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu 2. i 3. maja 1992. godine, ali bez prisustva građana zbog vanrednog stanja izazvanog epidemijom virusa korona i aktuelne zabrane masovnog okupljanja. Najuža delegacija Republike Srpske će u 11.00 časova položiti vijenac kod Spomen-krsta u naselju Miljevići, saopšteno je iz Ministarstva rada i boračko-invalidske zaštite Srpske. Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Duško Milunović podsjetio je da je 2. i 3. maja 1992. godine u Dobrovoljačkoj ulici u Sarajevu izvršen zločin nad pripadnicima JNA, kada su ubijena 42 vojnika, ranjen 71, a 207 zarobljeno i mučeno u logorima. Milunović

SPUŠTENI VIJENCI U RIJEKU SAVU

1. maj 2020.

GRADIŠKA, 1. MAJA /SRNA/ – U rijeku Savu kod mosta u Gradišci spušteni su vijenci u znak sjećanja na sve ubijene i prognane Srbe iz zapadne Slavonije tokom hrvatske vojno-policijske akcije „Bljesak“ 1995. godine. Vijence su u rijeku Savu spustili predsjednik Republike Srpske Željka Cvijanović, srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik, ministar rada i boračko-invalidske zaštite Duško Milunović, gradonačelnik Gradiške Zoran Adžić, te predstavnici Srba izbjeglih iz zapadne Slavonije. Prethodno su položeni vijenci na spomen-ploču srpskim žrtvama iz zapadne Slavonije. Vijence su položili Cvijanovićeva, Dodik, Milunović, Adžić, te predstavnici Srba izbjeglih iz zapadne Slavonije. Hrvatske vojno-policijske snage 1. i 2. maja 1995. godine izvršile su akciju „Bljesak“ na zapadnu Slavoniju,

Krsta Žarković

Žarković: Ni nakon 25 godina niko nije odgovarao za zločine u akciji “Bljesak”

30. april 2020.

Predsjednik Udruženja protjeranih Srba iz Zapadne Slavonije Krsta Žarković izjavio je Srni da ni nakon 25 godina od egzodusa Srba sa tog područja niko nije odgovarao za počinjene zločine, ali da ovo udruženje neće odustati od namjere da se procesuiraju odgovorni za zločine u akciji hrvatske vojske i policije “Bljesak”.  “Udruženje neće nikad odustati od namjere da se licu pravde privedu i procesuiraju odgovorni za ratne zločine počinjene nad Srbima u Zapadnoj Slavoniji u operaciji hrvatske vojske i policije Bljesak 1995. godine”, naglasio je Žarković. Žarković je rekao da će u petak, 1. maja, u Gradišci biti obilježeno 25 godina od egzodusa Srba iz Zapadne Slavonije, ali da će to

VERITAS: Godišnjica stradanja Srba iz Zapadne Slavonije 1. i 2. maja 1995. godine

30. april 2020.

Prvog maja 1995. godine hrvatske oružane snage izvršile su agresiju, pod kodnim nazivom “Bljesak“, na srpsku oblast Zapadna Slavonija, u sastavu Republike Srpska Krajina (RSK), u vrijeme kada je ova oblast bila pod zaštitom UN-a ( UNCRO – Sektor “Zapad”). Protiv zapadnoslavonskih Srba, sa oko 15.000 žitelja i sa oko 4.000 vojnika, krenulo je više od 16.000 pripadnika hrvatskih oružanih snaga. Zaštitne snage UN-a, na vrijeme upozorene od strane hrvatskih generala, povukle su se na bezbjedna mjesta, prepuštajući svoje štićenike na milost i nemilost agresoru. Narod zapadne Slavonije, sjećajući se Jasenovca iz ‘41. i Pakračke Poljane iz ‘91, krenuo je u egzodus prema Srpskoj. Na putu prema “mostu spasa” do

OBILjEŽENO 28 GODINA OD VELIKOG STRADANjA SRBA NA VASKRS NA ČARDAKU KOD DERVENTE

27. april 2020.

U Spomen-kompleksu Čardak kod Dervente juče je obilježeno 28 godina od velikog stradanja 37 Srba koje su na Vaskrs 1992. godine ubili pripadnici HVO-a i paravojnih hrvatsko-muslimanskih formacija i ugasili nekoliko porodica. Načelnik opštine Derventa Milorad Simić istakao je da je na Vaskrs 1992. godine izvršen pogrom nad ljudima i da su ubijeni srpski civili. On je istakao da su to bili ljudi koji nisu ni u jednu tuđu kuću ušli, već su samo čuvali svoju, a cijena čuvanja svog praga bila je velika, što Derventa neće zaboraviti. Simić je rekao da se ove godine sjećanje na stradale Srbe obilježava pod posebnim uslovima zbog virusa korona, a prethodnih godina bilo

PARASTOS ZA 88 SRPSKIH ŽRTAVA EKSHUMIRANIH IZ MASOVNE GROBNICE

27. april 2020.

Na gradskom groblju u Brodu juče je služen parastos za 88 Srba koji su ubijeni tokom okupacije ove opštine i bačeni u masovnu grobnicu, otkrivenu tek poslije oslobođenja grada u odbrambeno-otadžbinskom ratu. U skladu sa naredbom Republičkog štaba za vanredne situacije nije bilo masovnijeg okupljanja na groblju. Predsjednik Predsjedništva Boračke organizacije Brod Zoran Vidić rekao je Srni da su među ubijenima bili civili i vojska i da je prva ekshumacija obavljena u periodu od 26. aprila do 14. maja 1993. godine, kada su identifikovana 44 tijela. „To je bila najveća masovna grobnica otkrivena nakon ulaska u Brod, a pronašli smo još šest manjih grobnica“, rekao je Vidić. On je podsjetio

ZEMA

21. april 2020.

Koliko treba biti nečovek i ubiti nenaoružanog vojnika od devetnaest godina na odsluženju obaveznog vojnog roka dok bezbrižno igra bilijar? – Druže poručniče… Okrenuh se da vidim ko je. Vojnik malo niži od mene, u tamno maslinastoj uniformi koju su u našoj jedinici nosili diverzanti, sa beretkom na glavi koju su tada nosili samo pripadnici vojne policije i specijalnih jedinica. Stajao je u stavu mirno i pozdravljao me desnom rukom prinetom slepoočnici. Mislim da nisam imao beretku na glavi jer smo se nalazili unutar zgrade pozadinskog dela Komande 2. vojne oblasti u Sarajevu, pa sam samo klimnuo glavom. Izvor: BUNARBLOG ; Autor: Željko Pantelić, 29. aprila 2013. NAPOMENA: Svi navodi

Radost Vaskrsa jača od ratova i kriza

18. april 2020.

Velika subota dan pred veliki hrišćanski praznik. Sjetih se kako sam praznik dočekao u Sarajevu prije tačno 28 godina tačnije ratne 1992. godine. Mnogo je sličnosti sa današnjim danom i tada baš kao i danas bio sam u izolaciji zatvoren u kavez koji se zove stan. I tada baš kao i danas iz stana nisam izlazio danima. I ne samo da nisam izlazio danima već sam dane, zajedno sa ostatkom porodice, proveo čučeći i puzeći jer od snajpera nismo smjeli da se uspravimo. I tada baš kao i danas vrebao nas je nevidljivi neprijatelj. Te ratne godine najviše vremena sam provodio u kupatilu i špajzu jer su to bile dvije

Episkop Sergije: Tišina Velikog Petka

17. april 2020.

Ulice su zatvorene, na drumovima pustoš, u dušama praznina, u umovima sumnja… Nada tone na horizontu. Čovječanstvo se uplašilo sebe, a čovjek je čovjeku (p)ostao vuk.          Da li otkucava posljednji čas svijeta kakvog smo poznavali?  Egoizam zapadnog čovjeka konačno je stigao na kasu istorije, da plati dug koji duguje svemu svijetu. Ostarjela Evropa još uvijek daje znakove života, oslanjajući se na ekonomske štake, bez kojih bi se stropoštala u sopstveni ponor pohlepe. Zaboravljeni Bog (izdan, popljuvan i raspet), potisnut u krajnost postojanja, čeka da mu se vrate oni koji su Ga ostavili samog na Krstu. Ali, kako reče veliki Berđajev: „Evropa je besramno bogata i zato

veritas2.jpg

Savo Štrbac: USTAVNA “POBUNA” U VRIJEME PANDEMIJE

17. april 2020.

Ovih dana dobio sam odluku Ustavnog suda Hrvatske (Broj: U-III-3521/2018 od 10. marta 2020) kojom se ustavna tužba Nedjeljka Blagojevića odbija u dijelu koji se odnosi na povredu prava na pravično suđenje a odbacuje u dijelu koji se odnosi na povredu prava na život, koja prava garantuje i Ustav RH i evropska Konvencija o zaštiti ljudskih prava. Podnosilac ustavne tužbe je Srbin, koji je do 1. maja 1995. živio u SAO “Zapadna Slavonija”, čiji je sin Tihomir (25) ubijen 28. aprila 1995. na benzinskoj pumpi kod motela “Slaven” u blizini Nove Gradiške, pored autoputa Beograd – Zagreb (nekada put “bratstva i jedinstva”), gdje je došao po gorivo. Ovo ubistvo je

Potpišite peticiju: KLINIČKI CENTAR U NIŠU DA DOBIJE NAZIV ,,HIRURG MIODRAG LAZIĆ

16. april 2020.

Poslednja želja mu je bila da ga ispratite pesmom „Marš na Drinu“. A naša da se Klinički centar u Nišu nazove po njegovom imenu i prezimenu. Marija Dimitrijević, hirurg, koleginica pokojnog Miodraga Lazića: Danas nas je napustio prim. dr Miodrag Lazić, hirurg, veliki čovek, moj veliki prijatelj, učitelj, drugi otac. Zamolio me je da prenesem njegove poslednje reči: „Otišao sam časno i pošteno. Kao direktor UC dva meseca pred penziju, stajao sam ispred svojih ljudi, dragih doktora i sestara. Stajao sam na prvoj liniji, nisam se krio, naprotiv bio sam ispred svih znajući da sa svim svojim bolestima i godinama imam veliki rizik ali čast i ponos mi nije dozvoljavao

Dnevnik ratnog hirurga dr Miodraga Lazića: Otac Slađe (14) mi je ljubio krvave klompe da je spasem

15. april 2020.

Dnevnik koji ne sme biti zaboravljen, srca umrlih koja su počela da kucaju u njegovim rukama i scena kad jedna majka gleda u svoje dete koje umire, zatim sklapa oči i odlazi za njim, na onaj svet. Srbiju i Republiku Srpsku danas je potresla vest o smrti ratnog hirurga, doktora Miodraga Lazića (65), direktora Urgentnog centra Niš. Pre samo pet dana objavljeno je da je doktor oboleo od korona virusa, a posle velike borbe za život, u kojoj su mu pomagale njegove kolege, čuveni doktor zauvek je zatvorio oči. Kao dobrovoljac učestvovao je u odbrani Republike Srpske gde se istakao hrabrošću i požrtvovanošću. O njemu je snimljen i dokumentarni film

Desa Đurić (79), majka heroj Republike Srpske

13. april 2020.

Poslije gotovo 25 godina otkako je nestao, 27. maja 1995. godine, na Ozrenu, u ofanzivi mudžahedina i takozvane Armije BiH, napokon, svoj grob i smiraj u rodnim Kokorima, kod Prnjavora, pronašli su posmrtni ostaci tada dvadesetogodišnjeg Nenada (Milovana) Đurića (1975), pripadnika Prnjavorske lake brigade Vojske Republike Srpske. Heroj majka, Desa Đurić (79), dočekala je da u zemlju položi i svog trećeg sina. A, Srpsku su branili svi njeni sinovi: Pero (1970), Nebojša (1973) i Nenad (1975). Trebalo je i treba to izdržati, tragediju za tragedijom. Gubitak za gubitkom. Četiri zaredom. Još prije rata, 1981. godine, iznenada, Desa je ostala bez životnog saputnika Milovana. Sa ovog svijeta otišao je u 42.

Ruševine karaule Košare nakon završetka rata

Danas 20 godina od početka bitke za Košare

9. april 2020.

Danas se navršila 21 godina od početka bitke za karaulu Košare na Kosovu i Metohiji u kojoj je poginulo 108 srpskih vojnika u neravnopravnoj borbi sa snagama terorističke OVK, regularne vojske Albanije, uz vazdušnu podršku NATO-a. Bitka za karaulu Košare na granici tadašnje SR Jugoslavije i Albanije smatra se najvećom bitkom u novijoj srpskoj istoriji u kojoj je nešto više od 1.000 golobradih srpskih vojnika, bez dovoljno municije, branilo domovinu od napada snaga koje su brojale između 5.000 i 6.000 Albanaca i njihovih pomagača. Najveći broj srpskih snaga na Košarama činili su vojnici na redovnom odsluženju vojnog roka, prosječne starosti između 19 i 20 godina, a borili su se i

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA