arrow up
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

Među najmonstruoznijim likvidacija porodice Olujić u Cerni

19. februar 2026.

Pripadnici Hrvatskih odbrambenih snaga (HOS) su 17. februara 1992. godine u Cerni, kod Županje, ubili četvoročlanu porodicu Olujić zbog etničke pripadnosti, saopšteno je iz Dokumentaciono- informacionog centra “Veritas”. Ubistvo porodice Olujić spada među najmonstruoznije likvidacije u ratu devedesetih godina prošlog vijeka, uz ubistva tročlane porodice Zec u Zagrebu u decembru 1991. godine i četvoročlane porodice Čengić u Erveniku kod Knina u januaru 1992. Sve tri porodice bile su mješovitog hrvatsko-srpskog sastava. “Veritas” je naveo da su porodicu Olujić – Radomira (38), njegovu suprugu Anicu (37) i maloljetnu djecu Milenu (16) i Marka (13) likvidirali pripadnici izviđačko-diverzantske satnije (čete) HOS-a, kojom je komandovao Tomislav Madi. Dodaje se da je u Komletincima

Okrugli sto: Inicijativa da se borcima RSK prizna status boraca Srpske

16. februar 2026.

Više udruženja proisteklih iz Odbrambeno-otadžbinskog rata uputiće Ministarstvu rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske inicijativu da se borcima bivše Republike Srpske Krajine, koji imaju državljanstvo Republike Srpske i BiH, te najmanje pet godina boravište na području Srpske, prizna status borca Republike Srpske. Ova inicijativa usvojena je jednoglasno na okruglom stolu o temi “Status pripadnika oružanih snaga Republike Srpske Krajine sa mjestom prebivališta i stečenim državljanstvom Republike Srpske – BiH” koju je organizovalo Udruženje Srba protjeranih iz Hrvatske “Krajina”. – Srbi iz RSK su branili Republiku Srpsku jednako kao i pripadnici snaga VRS. Tačno je da su učestvovali i u ratu u Krajini. Nažalost, bilo nas je mnogo, ali nas sada

AKADEMIK DARKO TANASKOVIĆ BESJEDI U BANjOJ LUCI: „BAUK SRPSKOG SVETA KRUŽI BALKANOM”

10. februar 2026.

Povodom Dana državnosti, Srbsko sabranje Baštionik priređuje svoju centralnu godišnju manifestaciju,  14. Sretenjsku besjedu. Čast da ove godine podjeli svoju mudrost sa banjalučkom publikom pripala je akademiku prof. dr Darku Tanaskoviću, eminentnom diplomati i naučniku, koji će besjediti na intrigantnu temu „BAUK SRPSKOG SVETA KRUŽI BALKANOM”. Ovogodišnju Sretenjsku besjedu podržava Uprava za saradnju sa dijasporom i Srbima u regionu Ministarstva spoljnih poslova Republike Srbije, čime je naglašen međunarodni i nacionalni značaj ove manifestacije. Takođe, Baštionikova tradicija duga četrnaest godina ponovo je prepoznata od strane institucija i zvanično uvrštena u Kalendar kulturnih događaja Grada Banja Luka. Kroz izlaganje akademika Tanaskovića, publika će imati priliku da čuje duboku analizu srpskog duhovnog i

Ustaše odvode Srbe na Baniji 1942.

”Noć krvavih noževa” u Šegestinu

28. januar 2026.

DVOR NA UNI – Pokolj nad stanovništvom sela Šegestin, Oraovica i Draškovac pokraj Dvora na Uni, bez obzira na starost i pol se dogodio u selu Šegestin 29. i 30. januara 1942. godine. Pokolj su izvršili ustaše iz sela Zrin, Divuša, Unčani i Struga Banska, pokraj Dvora i pripadnici ustaške bojne pod komandom pukovnika Narcisa Jaszenskog. Postoje različiti podaci o broju stradalih. Jedni izvori navode 189 žrtava, a drugi izvori ističu 273 stradala stanovnika ovih sela, pri čemu se navodi da je ubijeno 84 stanovnika Šegestina (38 djece, 26 žena i 23 muškarca), dok se za ostatak žrtava navodi da su poticali iz Oraovice i Draškovca. Sva tri sela su

Navršava se 33 godine od agresije hrvatskih snaga: Niko nije odgovarao za ubistvo 348 Srba

21. januar 2026.

33 godina od agresije hrvatskih snaga na južne dijelove Republike Srpske Krajine u kojoj je 1993. godine ubijeno i nestalo 348 Srba, od čeka 55 civila, među kojima 34 žena i troje djece uzrasta do 12 godina. Navršava se 33 godine od agresije hrvatskih snaga na južne dijelove Republike Srpske Krajine /RSK/ u akciji kodnog naziva Maslenica u kojoj je 1993. godine ubijeno i nestalo 348 Srba, od čeka 55 civila, među kojima 34 žena i troje djece uzrasta do 12 godina, saopšteno je iz Dokumentaciono-informacionog centra Veritas. Iako je agresija izvršena na zaštićenu zonu UN i pred očima mnogobrojnih pripadnika UNPROFOR-a, niko do sada nije procesuiran za zločine nad

Milena_i_Milisav_Jovanovic.jpg

Srbi u Srebrenici i Bratuncu: Ko će za naše žrtve da piše rezoluciju, naš bol niko ne čuje…

17. januar 2026.

Ljudi još pamte zulume muslimana pod Orićevom komandom (1). Milena Jovanović: Ne bole me moje rane, samo duša za stradalom ćerkom Radenkom. Suprugu Milisavu ubili majku, brata i sinovca Milena i Milisav Jovanović kraj fotografije ćerke Radenke: Foto Igor Marinković Nema noći da ne sanjam Radenku. Grlim je. Grli me. Taj san kratko traje. Onda sanjam kako, odozgo s brda, navaljuje vojska srebreničkih muslimana. Vraćaju mi se sve te slike užasa. I, tako svake noći. I, tako… da vam kažem, ne znam kako sam još živa. Bjelovac, na petom kilometru od Bratunca prema Skelanima. Ovde žive, a kao da nisu živi, Jovanovići. Milena i njen suprug Milisav. Ispred, fotografija njihove

Obilježene 33 godine od stradanja boraca i civila na Suvoj Međi

16. januar 2026.

Na lokalitetu Suva Međa kod Novog Grada, 12. januara je obilježena 33. godišnjica stradanja troje civila i 56 boraca Četvrtog bataljona Novogradske brigade Vojske Republike Srpske. Na dan 11. januara 1993. Banjane su napali pripadnici takozvane Armije BiH iz Cazinske krajine. Nakon napada, Novogradska brigada konsolidovala je redove i tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata učestvovala u odbrani Republike Srpske. Predsjednik Boračke organizacije Novi Grad Marinko Gačić rekao je da je Novogradska brigada najveći gubitak pretrpjela na današnji dan 1993. godine u napadu Petog korpusa takozvane Armije BiH. Prema njegovim riječima, ovaj datum i stradanje srpskih boraca treba da budu sačuvani od zaborava. Predsjednik Skupštine Boračke organizacije Novi Grad Milorad Agbaba podsjetio je

Skelani, 33 godine od zločina: O tihom i tužnom dečaku čija je kuća ponovo puna radosti

16. januar 2026.

Kad je sve bilo gotovo, kad su niz Drinu utihnuli rafali i po selima iznad vode dogorele poslednje kuće, kad je pao i poslednji kamen sa kamena i poslednja krvava kama vraćena u korice, kad su se po selu utišali krici i jauci, umrli nedoklani i izvađene poslednje oči, ostala je samo priča o tihom, tužnom dečaku, velikih, uplakanih crnih očiju koji je ostao sam na svetu. I jedna fotografija, valjda najtužnija od kako je rata i ratovanja. Na njoj dečak, u nekoj svetloj jaknici, u ledeno jutro pored Drine, stoji sam kraj tri sveže humke i tri krstače zakićene belim peškirima. A pod crnom zemljom mu je sve što

Skelani – smrt u begu ka Srbiji

16. januar 2026.

Na današnji dan 1993. godine, počinjen je napad na selo Skelani koje se nalazi u srebreničkoj opštini i koje od Srbije razdvaja samo reka Drina. Toga dana u ovom podrinjskom selu ubijeno je 65 osoba. Bošnjački vojnici ubijali su tog 16. januara i žene i decu. Januar 1993. godine. Podrinje, istočna oblast Bosne i Hercegovine koja se prostire uz samu reku Drinu i granicu sa Srbijom. Armija Bosne i Hercegovine (ili kako se tada zvanično zvalo Združene snage teritorijalne odbrane subregije Sreberenica)  pod kontrolom je držala veću oblast srednjeg Podrinja. Došli su skoro do Zvornika, zauzeli su Bjelovac, na Božić 1993. godine palo je i selo Kravica.  Bratunac se još

Spomenik_stradalim_Srbima_u_Skelanima.jpg

GODIŠNjICA ZLOČINA NAD SRBIMA U SKELANIMA

15. januar 2026.

Jake muslimanske snage od nekoliko hiljada vojnika iz Srebrenice, pod komandom Nasera Orića, napale su tragičnog 16. januara 1993. godine u ranu zoru srpska sela oko Skelana i upale u ovo mjesto na obali Drine. Muslimanske jedinice upale su u sela prije svanuća, ubijajući i koljući civile na spavanju u kućama, pljačkajući i uništavajući sve što su stigle, nastavljajući etničko čišćenje u Podrinju započeto još u aprilu i maju 1992. godine napadima na srpska sela Gniona, Osredak, Vijogor i druga. Tog kobnog dana ubijeno je čak 69 stanovnika ovog kraja, a dvije trećine nastradalih bili su civili, među kojima i nekoliko djece. Ranjeno je 165 mještana, a od 30 zarobljenih

Bojan Vegara: NISAM NEŠTO AL’ SAM SRBIN

13. januar 2026.

Borba još traje za svaki pedalj ove zemlje, za istoriju, za grb i zastavu. Traje borba i Srbin je uvijek u Bosni bilo teško bit`, to sam dobro naučio u svakom vremenu i u svakom sistemu. Poslije Olimpijade u Sarajevu 1984. godine, saznao sam da sam Srbin. Nisu htjeli da se igraju sa mnom i govorili su mi da sam Srbo. Nisam znao šta je to i uplakan sam došao kući. Imao sam samo četri godine. Kada sam ispričao đedu i babi zbog čega plačem, sjeli su me i objasnili. Đed je to uradio prosto i rekao da mi nismo kao oni i da su oni izdali Boga. A Bog

Bojan Vegara: Srećan ti rođendan Republiko Srpska!

8. januar 2026.

Da se zna, da smo prvi ustali protiv svog zla svijeta i stvorili Republiku Srpsku. Ništa nam mogli niste, jer bili smo sila Božija. Bili smo vojska i narod, a sa nama je ostao samo Bog. Ostali su nas svi redom ostavili i bar neke snakcije uveli. Znali smo da smo sami. Kravavo smo se tukli sa domaćim i stranim islamskim fanaticima, ustašama, NATO paktom i to skoro četri godine. Nismo im dali pardona, jer kao što rekoh, bili smo sila i tako smo se i ponašali. Znali smo šta stvaramo i za šta krvarimo. Tripili smo nemoguće i nismo se žalili. Odbili smo na onom ratnom referendumu prvi pokušaj

Bojan Vegara: ĐED DRAGO

5. januar 2026.

Čudili smo mu se, ja i brat, što uvijek stoji pred ikonom uveče i ujutru. Onda nas je naučio da se i mi molimo. To je vjerovatno, nešto najvrijednije, što me je neko naučio. Još nisam sreo čovjeka, koji je više volio djecu i životinje od mog đeda Drage. Više je ličio na nekog lika odbjeglog iz bajke, već na ljude koji danas žive. Rođen je u Pazariću kod Sarajeva 1918. godine. Drugi svjetski rat dočekao je kao vojnik u Mostaru. Iz Mostara je pobjegao odmah po kapitulaciji i došao kući. Kući je bio sve dok je imao duvana i kad mu je nestalo otišao je da ga kupi. Tu

34 godine od brutalnog i nekažnjenog zločina nad Srbima

30. decembar 2025.

29. decembra su se navršile 34 godine od likvidacije 18 srpskih civila, među kojima šest žena, iz sela Gornji Grahovljani kod Pakraca, koje su „zenge“ razapele na drveće, a njihova tijela do danas nisu pronađena, saopšteno je iz Dokumentaciono-informacionog centra „Veritas“. Hrvatske „zenge“ ušle su u rano jutro 29. decembra, 1991. godine u Gornje Grahovljane, opkolile selo i sakupile 18 žitelja koji su se tu zatekli, te ih uz psovke i kundačenje sprovele do obližnje šume. Tu su ih razapeli, zakivali ekserima kroz ruke i noge na debla drveća i na kraju ih likvidirale iz vatrenog oružja. Tada su ubijeni Branko Arsenić /58/, Jevrosima Barjaktar /79/, Bosiljka Bosanac /60/, Jovo

Bojan Vegara: RECI ĆAĆI DA TRAŽI KAMION

22. decembar 2025.

DESILO SE 21. DECEMBRA 1995. GODINE Ujutru, kad sam ustao da idem u školu, mama mi reče. -Kad dođeš danas iz škole idi kod babe i đeda, vidi kako su i donesi jaja i mlijeka! Klimno sam joj glavom i otišao u školu. U školi sam bio do velikog odmora i vratio se kući, čim je mami prošla pauza za doručak, da me ne bi zatekla kući. Od kraja novembra u školu idem samo da starcima zamažem oči. Selimo i nikako mi ne paše tišina na času. Donese mi neke crne misli o ponovnom izbjeglištvu. A takva bjeda me oneraspoloži. Znam kako je to i nikako ne želim ponovo da

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA