Skočite na sadržaj
Povodom 26. godišnjice, najvećeg progona i stradanja Srba u Hrvatskoj, u operaciji hrvatskevojske tzv. “Oluja“, udruženje porodica nestalih i poginulih „Suza“ organizuje Parastos poginulima koji će biti služen na Dan sjećanja, u četvrtak, 5. avgusta u 11 časova, u Crkvi Svetog Marka u Beogradu. Dragana Đukić, predsednica udruženja „SUZA“
„Speleolozi“ vade smeće, ali vade i ljudske kosti, pa ih jednako tretirajući kao otpad, spaljuju, doduše po evropskim standardima. Na taj način kroz primenu prikrivačke krilatice: nema tela, nema dela, pokušavaju da prikriju zločine svojih predaka iz vremena drugog svetskog rata Piše: Goran Petronijević, član Pravnog tima IN4S Turbulentna vremena borbe neoliberalnog globalizma za potpunu kontrolu sveta. Nacionalne kompanije koje su uspele da izađu na svetsko tržište i zavladaju delom „kolača“, postaju liderima u oblastima svoje delatnosti. Postaju globalni igrači u bespoštednoj borbi globalizma i suverenizma. Pored svog globalnog značaja, one često postaju veoma značajnim faktorom u sopstvenim zemljama i regionima uticaja njihovih zemalja. Ništa novo, sve već ko zna
Dana, 31. jula tekuće godine Gospodnje, kada molitveno proslavljamo Svete mučenike Emilijana i Jakinta u mjestu Sadilovac na Kordunu, služena je sveta Liturgija i parastos za nevino postradale srpske žrtve ustaškog terora koji se dogodio 31. jula 1942. godine u Sadilovcu. Tom prilikom ustaše su ubile i spalile u crkvi u Sadilovcu 463 srpska seljaka iz Sadilovca, Bugara, Čerkezovca, Rujnice, Nove Kršlje, Lipovače, Bogovolje, Kordunskog Ljeskovca, Smoljanca i Vaganca. Među poklanim u crkvi bilo je 149. dece mlađe od 13 godina. Liturgijom je načalstvovao paroh korenički protonamjesnik Nikola Malobabić kome je sasluživao prezviter Saša Kremić, paroh plaščanski. Izvor: SVEŠTENA EPISKOPIJA GORNJOKARLOVAČKA Vezane vijesti: STRATIŠTA NDH – SADILOVAC Dana 31.07.1942. godine
U srpskim selima Gubin i Čaprazlije u Livanjskom polju služen je parastos za četrdesetak Srba koje su ustaše mučki ubile tokom ljeta 1941. godine, među kojima je bio i pravoslavni sveštenik Risto Ćatić. U crkvi Uspenja Presvete Bogorodice u Gubinu služena je Sveta liturgija, a potom i parastos na grobu sveštenika Riste Ćatića iz sela Sajkovića. Parastos mučenički stradalim Srbima iz Čaprazlija služen je na mjestu srušenog spomenika stradalima na groblju Barjaku. Paroh livanjski Predrag Crepulja rekao je da je dužnost sadašnjih generacija da junačko djelo svojih predaka pamte, uvažavaju i cijene. – Kao što je Hristos stradao i pokazao svoje Vaskrsenje, tako će i svi koji su za Hrista stradali
Popis stradalih Nesrba u genocidu 1941.-1945. u naseljima istočne Bilogore 1941.-1945. godine. Izvod iz uvoda knjige objavljene početkom jula 2021. U Beogradu. U Zavičajnom udruženju „Bilogora“ Beograd još 2014. je započeo rad na projektu „Жrtve Bilogore HH vijeka“, koji je imao za cilj da se na jednom mjestu sakupe i kasnije publikuju svi dostupni podaci i istraži ono što je još moguće, poslije skoro čitavog vijeka od događaja, o žrtvama istočne Bilogore, prije svega srpskim, ali i svima ostalim koje su bile žrtve represije, a posebno ustaške strahovlade u NDH 1941.-1945. godine. Naivnima će ovo istraživanje izgledati kao anahrono, ponovno iščitavanje poglavlja jedne apsolvirane i naizgled davno zatvorene knjige. Posao
„Srpska svakako teži Srbiji, ali ona trenutno ne može opstati osim kao ekstenzija Srbije. Neophodno je vratiti Srpsku u srpski obrazovni, finansijski, bezbjedonosni, društveni sistem. Iako i Srbija ima svoje poteškoće i ogromne probleme, Srpskoj je integracija sa Srbijom u svemu u čemu je to trenutno moguće – imperativ opstanka“ Piše: O. Darko Đogo Republike Srpska u kojoj danas živimo nije ista ona koju je stvarao moj otac. Ona se razlikuje po svojim simbolima: ti simboli, opet, nisu nikakve krpe i zakrpe, već vjekovni, arhetipski obrisi Srpstva koje se branilo i – čini se, u nekom fizičkom smislu – odbranilo. Te iste simbole je današnja garnitura političara u Republici Srpskoj
Sećanje na 16 muškarca iz sela Doljana (Bosanskih Doljana), kod Bihaća, koji su u subotu 26. jula 1941.g odvedeni iz svoga sela i ubijeni sutradan na stratištu Garavice kod Bihaća. Ovo se desilo jedan dan nakon odvođenja muškaraca iz Kliševića. U subotu 26.jula 1941.g članovi ustaškog roja iz sela Ćukovi (Ante iz Жegara, Hilmić, Vojić, Miralem Kulenović zvani Šunjić) su u zaseoku Luke, sela Bosanski Doljani sakupili 18 muškaraca. U pitanju je bilo 16 žitelja sela, jedan čovek koji je sa ličke strane došao da samelje žito u mlinovima na Uni i Pavle Pava Mašanović, koji je radio na Unskoj pruzi. Rekli su im da odu do Жelezničarske kuće na
Nikola Tesla je po nacionalnosti bio Srbin, njegova je veličina neupitna u globalnim razmerima i možemo biti samo ponosni na njega. Rodio se u Smiljanu na području Hrvatske, živeo uglavnom u SAD, a građani su ti koji su sugerisali da na jednoj kovanici evra bude njegov lik. Piše: Jurica Kerbler – stalni dopisnik Novosti iz Zagreba Ovo je izjavio hrvatski premijer Andrej Plenković nakon reakcija iz Srbije i Narodne banke Srbije o planu da Teslin lik bude na hrvatskim evrokovanicama. – Nikome Teslu ne uzimamo, a moj stav da sam na čelu Narodne banke Srbije bio bi da čestitamo – tvrdi Plenković. Potpredsednik Vlade Hrvatske i predstavnik srpske manjine Boris
U Gradini Koreničkoj, dana 22. jula 2021. godine, sabrao se verni narod Like, grada Korenice i okolnih mesta, kod hrama Svetih Arhangela Mihaila i Gavrila, kako bi prisustvovali osvećenju zvona, koje je osvetio Njegovo Preosveštenstvo Episkop gornjokarlovački G. Gerasim. Preosvećenom Episkopu Gerasimu su sasluživali: arhimandrit Mihailo (Vukčević), arhimandrit Naum (Milković), protoprezviter – stavrofor Mićo Kostić, protoprezviter Mile Ristić, protonamjesnik Predrag Sušić, prezviter Dragan Mihajlović i protođakon Nebojša Anđić. Hram Svetih Arhangela Mihaila i Gavrila je tokom Drugog svetskog rata mnogo postradao, i trenutno se nalazi u fazi obnove, trudom, ljubavlju i nesebičnoj pomoći g. Branka Drakulića koji je poreklom iz Gradine Koreničke, a danas živi u Beogradu, zvona ovoga hrama
Svako naše, srpsko stradanje, to sada vidimo, imalo je smisla. Sve kroz šta smo prolazili bio je jedan put koji je bio tačno predviđen za nas, krst ni teži ni lakše nego što smo mogli da ponesemo. Ta stradanja od 1941. do 1945. od 1912. do 1918. godine, u vekovima pre toga, govorim o ratovima i velikim stradanjima, to smo mi, to je nama pripadalo. Ovo u ekskluzivnom intervjuu za video produkciju „Iskre“ kaže istoričar Miloš Ković. -Ono što smo doživeli u Krajini, Sarajevu, Kosovu i Metohiji, u mnogome je strašnije od onog što smo preživeli u Drugom svetskom ratu. Ali, ništa nije gotovo. Istoriju treba razumeti, ali, treba živeti
Polazak iz Srbije i Srpske dan uoči praznika Svetih Prebilovačkih i Donjohercegovačkih mučenika. Putovanje se organizuje povodom 80. godišnjice stradanja oko 4000 Srba sa područja Donje Hercegovine i doline Neretve u Pokolju, genocidu nad Srbima počinjenom od strane NDH , od kojih žrtava je preko 800 iz Prebilovaca a od njih su 600 žene i deca stradali 6. avgusta 1941. Navršava se i 31 godina od otvaranja 13 jama i 3 velika stratišta, 28 godina od sahrane žrtava, 29 godina od genocidnog i rušilačkog izgona 45.000 Srba sa ovog područja i uništenja Hrama i moštiju žrtava, 6 godina od kanonizacije Sv. Prebilovačkih i donjohercegovačkih mučenika i sveštanja novoizgrađenog Hrama i
Nedavno, 25. juna, navršilo se 30 godina od proglašenja nezavisnosti Slovenije i Hrvatske. Zvanični kraj SFRJ bio je ujedno i početak krvave decenije koja je odnela hiljade života i zauvek promenila sudbine onih koji su je preživeli. Među stotinama hiljada raseljenih i izbeglih našla se i moja porodica.. Nisam slutila, dok sam tog juna ’91 proslavljala 17. rođendan, da će to biti poslednji put da u svom stanu gasim svećice na torti, da mi poklone donose drugarice iz škole i da se radujem, onako iskreno, kako to mogu samo devojke od 17 godina… Trideset godina kasnije, malo zbog „ozbiljnih“ 47 leta, a mnogo više zbog svega što se izdešavalo u
Kalendari i rezolucije. Kišno jutro, a treba poći onim slomivratom između Foče i Plužina. Pa onda u Pivu. Pivski su sveti Mučenici. Služi Mitropolit Joanikije. Čekamo ga, a kiša ne prestaje. Kako dolazi, okreće se: „Oče Darko, ti ćeš besjediti na jevanđelju!“ Šta čovjek da kaže kad zanijemi? Šta je ostalo i šta ima da se iskaže na mjestu na kome je smisao svijeta prestao da postoji, onakav bar kakvim ga je civilizacija gradila vijekovima, da bi se u prekidu smislenosti čovjeka koji je postao zvijer rodilo jedino što je veće od čovječanskog smisla – bogočovječanski Svesmisao Жrtve, onaj konačni pogled Jagnjeta u kome je spas. Jaroslav Pelikan će napisati
Ako bismo hteli da budemo cinični, primećuje Ković, trebalo bi da kažemo da je istorija albanskog naseljavanja na Kosovo i Metohiju počela genocidom nad Srbima i ostalim hrišćanima a da se, kako vidimo, tako i završava. Aljbin Kurti je zamenio teze jer je trebalo da govori o genocidu Albanaca nad Srbima kroz istoriju, a ne o srpskom genocidu nad Albancima, kaže istoričar Miloš Ković nakon poslednje runde dijaloga u Briselu gde je Priština od Srbije zahtevala da prizna genocid nad Albancima u tri perioda, 1878, 1912, i 1999. godine. Ako bismo hteli da budemo cinični, primećuje Ković, trebalo bi da kažemo da je istorija albanskog naseljavanja na Kosovo i Metohiju
Posjetioci centralnog zagrebačkog groblja Mirogoj mogu u mjesecu julu ove 2021. godine da postave jedno pitanje u vezi pitanje zadnjeg počivališta Jelene Rodić (1822 – 1850), prve supruge počasnog građanina Zagreba, vojnog i civilnog guvernera Dalmacije, austrijskog viteza i barona, podmaršala Gavrila Rodića (Vrginmost, Kordun, 1812 – Beč, 1890). Naime, ova grobnica, koju je preminuloj supruzi 1850. podigao G. Rodić je očito ovih dana prekopana?! Postavlja se pitanje zašto, odnosno da li je neko nepoznato lice sada sahranjeno u grobnicu na glavnom odjelu groblja Mirogoj, polje 2, razred I, grobnica 44? Ne bi željeli sada ulaziti u istorijat događanja iz zadnje dvije – tri decenije, kada su na Mirogoju „nestali“
PETRINJA – Grad Petrinja se nalazi u srcu Banije (Hrvatska) i sastavni je
Priču o Miloju Pavloviću, heroju i direktoru Kragujevačke gimnazije koji je ostao
Foto: Politika Beseda nemačkog protestantskog sveštenika Fridriha Grisendorfa koju je održao 1945.
Nakon sto godina od završetka Prvog svetskog rata, slušamo, čitamo i sećamo
Prva žena dobrovoljac u srpskoj vojsci poginula je na Kosovu 5. juna
Priču o animirano-dokumentarističkom filmu “Chris The Swiss” , debitantsko dugometražnom ostvarenju Švajcarkinje
Do jeseni 1941. godine svih 9 eparhija Srpske crkve koje su se
Do 1914. godine veliki trgovački centar sa oko 14.000 stanovnika, Šabac je
Nedavnio se upokojila dr Smilja Avramov, akademik i šef katedre za međunarodno
Predsjednik Udruženja žena žrtava rata Republike Srpske Božica Жivković Rajilić očekuje da
Ubistva više od sto srpskih civila u Gospiću od 16. do 18.
Piše Milena Miletić Pritisnuto zahtevima procesa priključenja EU, hrvatsko pravosuđe je konačno
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
