NOVI FRONT ZA ISLAMISTE

JERUSALIM, 21. AVGUSTA /SRNA/ – Balkan je postao još jedan front u izraelskom ratu protiv terorista, pošto elementi Al kaide i Hezbolaha u ovom regionu dobijaju sve više na značaju, zahvaljujući finansijskoj podršci iz Saudijske Arabije i Irana, upozorava analitičar Gordon Bardoš.

Bardoš u tekstu za list „Jerusalim post“ podsjeća na terorističke napade na izraelske turiste u Bugarskoj, ubistva pet lica u predgrađu Skoplja, koja su u aprilu izvršili islamisti, kao i na napad vehabije Mevlida Jašarevića na Ambasadu SAD u Sarajevu u oktobru prošle godine.

Od Skoplja do Sarajeva i Novog Pazara, islamisti i vehabije pokušavaju da preuzmu džamije i izgrade svoju mrežu skoro „vanteritorijalnih sela“ u kojima vlada šerijatski zakon, ističe se u tekstu.

Malkolm Henlajn, predsjednik Konferencije jevrejskih organizacija u SAD, kaže da je Ambasada Irana u Sarajevu postala „odskočna daska, mjesto radikalizacije, raskrsnica i nešto poput Berlina tokom Drugog svjetskog rata“.

Autor teksta Bardoš navodi da korijeni islamističko-vehabijske prijetnje u jugoistočnoj Evropi datiraju iz vremena balkanskih sukoba iz devedesetih /20. vijeka/, kada je Alija Izetbegović pozvao militante sa Bliskog istoka i iz centralne Azije da se uključe u njegove ratne napore.

U avgustu 1993. godine, Izetbegović je naredio osnivanje jedinice Katibat el-mudžahid, što je bio njegov lični „bataljon svetih ratnika“ iz Al kaide.

Bardoš ističe da su 11. septembra 2001. godine „tri Izetbegovićeva sveta ratnika – Halid Šeik Muhamed, Navaf al Hazmi i Halid al Mindar – planirali i učestvovali u najvećem masovnom ubistvu u američkoj istoriji“.

„Još jedan Izetbegovićev džihadista, Džuma al Dosari, učestvovao je u bombaškom napadu na toranj Kobar 1996. godine u Rijadu, kada je poginulo 16 američkih državljana“, piše u tekstu za „Jerusalim post“.

Autor nabraja još nekoliko terorističih djela koje su izvršili, kako kaže, Izetbegovićevi džihadisti, uključujući napade na američke ambasade u Dar es Salamu i Najrobiju, kao i napad na američki ratni brod „Kol“ u luci u Adenu, kada je poginilo 17 američkih mornara.

„Iako BiH nije jedinstvena po tome što u njoj postoje ćelije Al kaide, ono što je čini posebnom jeste da je to jedina država u Evropi u kojoj simpatizeri, surogati i saradnici radikalnog islama imaju mjesta u najvišim nivoima vlasti“, piše u tekstu.

Autor navodi da je tokom devedesetih jedan od vođa islamske vjerske zajednice u BiH Mustafa Cerić kontrolisao račun u banci zajedno sa Fatihom el Hasaneinom, Sudancem koji je održavao bliske veze sa Šeikom Omarom Abudlom Rahmanom, osuđenim organizatorom napada je Svjetski trgovinski centar 1993. godine.

„Čak i danas, šef komisije za bezbjednost u Izetbegovićevoj partiji smatra se za jednog od glavnih iranskih agenata u BiH, uprkos činjenici da je on na američkoj crnoj listi pojedinaca koji su povezani sa terorističkim grupama“, piše Bardoš.

On navodi da islamisti i vehabije sa Balkana predstavljaju ne samo međunarodnu prijetnju, nego vrše i veoma negativan uticaj na napore da se stabilizuju međuetnički i međuvjerski odnosi u regionu.

U tekstu se iznosi procjena bezbjednosnih struktura u BiH o prisustvu 3.000 potencijalnih terorista u zemlji, a još stotine nalaze se na Kosovu, u Makedoniji i Sandžaku.

„Opasan uticaj ovih pojedinaca i grupa ne treba potcijeniti. U društvima koja se trude da prevaziđu nasljeđe mržnje koje im je ostalo iz ratova tokom devedesetih i razorne ekonomske probleme, dobro finansirani ekstremisti pronalaze ljude koji su spremni da pređu na njihovu stranu“, piše Bardoš, specijalista za politiku i bezbjednost na Balkanu iz Njujorka.

On zaključuje da su zapadni političari predugo ignorisali ovaj problem, na štetu Balkana, Evrope i SAD.

Izvor: