arrow up
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

Bojan Vegara: Logor Silos – sarajevski Aušvic

27. januar 2024.

Familijo, kumovi, prijatelji i komšije nek vam je srećna ova 28 godišnjica slobode i nek vam je Sveti Savo uvijek na pomoći! Prije 28 godina, na Svetoga Savu raspušten je zadnji koncentracioni logor za Srbe, Silos u Tarčinu. Raspušten je dva mjeseca po završetku rata i sigurno je najozloglašeniji logor kakav na srpskoj strani ni u snu nije postojao u tadašnjem Srpskom Sarajevu. Poznavao sam i poznajem većinu logoraša, jer sam sa tog kraja i znam sve njihove muke u tih 1357 dana postojanja Silosa. Pola moje familije je prošlo kroz taj logor i kroz logore u mojoj školi 9. Maj Pazarić i kasarni Krupa, iz kojih su svi kasnije

Efraim Zurof i episkop Jovan Ćulibrk (Foto: Tanjug)

Vasilije Krestić: Vladika Jovan Ćulibrk ključna ličnost oko smanjivanja broja srpskih žrtava genocida u Pavelićevoj NDH

26. januar 2024.

Međunarodni naučni skup o Jasenovcu otkazan jer je Efraim Zurof, izraelsko-američki istoričar, poručio da ga ne treba održati jer će poremetiti odnose između Srbije i Hrvatske. Već duže vreme u našoj javnosti ispoljeno je veliko neslaganje koje se tiče broja srpskih žrtava postradalih u genocidu počinjenom nad Srbima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Do neslaganja je došlo zbog toga što se pojavila grupica istoričara koja neosnovano, bez ikakvih novih dokaza, ignoriše postojeće prvorazredne izvore o broju umorenih i smanjuje njihov broj približavajući se procenama Franje Tuđmana. Problem nije u toj maloj grupi koja je bez naučnog ugleda već u tome što je vrh srpske države stao iza tih istoričara revizionista kojima je namera da

Zapanjujuća „znanja“ i saznanja

26. januar 2024.

Dok ispisujem ove redove o Donjoj Gradini i Jasenovcu, stigla je vijest da se upokojio akademik dr Srboljub Živanović, najpouzdaniji svjedok bestijalnih ustaških zločina, ne samo u ova dva logora, nego širom NDHazije. Neka mu je i slava i hvala na onome što je za života za svoj narod i njegovu istoriju uradio! Piše: Jovan Lakićević Ko je bio u prilici da isprati jednu anketu, valjda neke od zagrebačkih televizija među studentima istorije u Zagrebu, lakše će shvatiti da mlađi žitelji, nama do juče „bratske Hrvatske“, nemaju pojma o logorima, jamama i klanicama u kojima je, tokom Drugog Velikog rata, pobijeno više od milion Srba! Na pitanje reportera – „Šta

Obmanjivanje javnosti u režiji Dejana Ristića

25. januar 2024.

Dinko Čutura, direktor Hrvatskog državnog arhiva, oštro je demantovao tvrdnje Dejana Ristića, ističući da je direktor Muzeja žrtava genocida u Beogradu u potpunosti zloupotrijebio njegovo i gostoprimstvo HDA. Piše: Dušan Bastašić Početkom decembra prošle godine, tokom godišnjeg zasjedanja Međunarodne alijanse za sjećanje na Holokaust (IHRA) održane u Zagrebu, Dejan Ristić je našao za potrebno da se u prostoru Hrvatskog državnog arhiva, sretne sa direktorom te ustanove Dinkom Čuturom. Tada smo u prilogu pod naslovom „Kolaboracionizam ili naučna saradnja?“ pretpostavili da će biti zanimljivo pratiti tok, kako se javno pohvalio Dejan Ristić, „uspostavljene trajne institucionalne saradnje Muzeja žrtava genocida u Beogradu i Državnog arhiva Hrvatske na realizaciji najavljenih zajedničkih projekata“. Ristić je tada precizirao

Prošlo je tri godine od smrti istoričara Mileta Dakića

25. januar 2024.

Prošlo je tri godine kako je preminuo istaknuti krajiški istoričar, pisac i krajiški političar mr Mile Dakić (1931). Mile Dakić je bio dugogodišnji direktor Memorijalnog centra Petrova gora, a od 1997. godine bio je predsjednik Udruženja za pomoć izbjeglicama i prognanicima iz Hrvatske. Bio je profesor u Karlovcu, upravnik Narodnog sveučilišta i direktor Memorijalnog parka Petrova gora, a od 1974. do 1987. godine bio je predsjednik Skupštine Opštine Vojnić. Kasnije je postao predsjednik Jugoslovenske samostalne demokratske stranke u Hrvatskoj, zatim potpredsjednik Srpskog nacionalnog vijeća SAO Krajine 1990/1991. Osnivač je radio-stanice Glas Petrove gore 1973. godine, zatim srpske RTV Petrova gora 1991. godine. Od 1992. do 1995. godine bio je predsjednik komisije Republike Srpske Krajine

U Beogradu komemorativni skup povodom upokojenja Akademika Srboljuba Živanovića

24. januar 2024.

Povodom upokojenja Akademika Srboljuba Živanovića, pozivamo Vas na komemorativni skup u Svečanoj sali Srpske akademije nauka i umetnosti, u petak 26. januara 2024. godine, sa početkom u 11 časova.   Prof. Živanović bio je osnivač Udruženja antropologa Jugoslavije i član velikog broja domaćih i međunarodnih naučnih udruženja. Izabran je za člana Akademije nauka Republike Srpske 23. maja 2013. godine. Bio je član Međunarodne slovenske akademije nauka i umetnosti, Kraljevskog Medicinskog Društva  (Royal Society of Medicine), Kraljevskog antropološkog instituta (Royal Anthropological Institute), kao i  Udruženja kliničnih anatoma u Velikoj Britaniji, te Filozofskog društva Ruske akademije nauka. Za svoj rad u bioantropologiji, paleopatologiji, kao i na polju medicine, odlikovan je brojnim domaćim i međunarodnim nagradama. Za životno delo u unapređivanju

Srpski vojskovođa Vojvoda Radomir Putnik: Po djelima velik – po duši skroman

24. januar 2024.

Vojvoda Putnik tvorac je moderne srpske vojske. Zajedno sa Živojinom Mišićem pripremio je sve ratne planove za Balkanske ratove i za Prvi svjetski rat. Na današnji dan 1847. godine rođen je veliki srpski vojskovođa vojvoda Radomir Putnik. Tokom svoje bogate vojničke karijere bio je dva puta načelnik Glavnog generalštaba, pet puta Ministar vojni i načelnik Štaba Vrhovne komande Vojske Kraljevine Srbije u Balkanskim i Prvom svjetskom ratu. U Balkanskim ratovima komandovao je srpskom vojskom za vrijeme sve četiri neprijateljske ofanzive na Srbiju. Posle Kumanovske bitke unaprijeđen je u čin prvog vojvode (feldmaršala) srpske vojske. . U Bitoljskoj bici je odigrao ključnu ulogu i pravilnim rasporedom snaga je Turcima nanio veliki udarac u Prvom

Bojanić: Dobro je da me Dejan Ristić ne hvali, i što nemamo iste stavove, u suprotnom bih se zabrinuo

23. januar 2024.

Izgleda da baš smetam… nije mi jasno što moji stavovi i opaske toliko smetaju Dejanu Ristiću (direktoru Muzeja žrtava genocida) pa me komentariše po društvenim mrežama… a nije mi poslao ni jednu poruku ili komentar na mom fb profilu ili tekstu. Nije ni demantovao moje stavove iza kojih stojim. Da li mu smeta što se zalažem da naše stradalaštvo dobije svoj naziv (Pokolj, Srbocid…)? Što stojim iza već utvrđenih i prihvaćenih činjenica, da je u Jasenovcu stradalo 700.000 ljudi, i preko 800.000 Srba u NDH… a ne da se vodim logikom koliko je žrtava srpskih popisano ili da tvrdim da je u NDH stradalo Srba od Tuđmanovih 86.000 do maksimum

Episkop Kirilo se pored groba zlikovca Alojzija Stepinca ekumenski molio i nadahnuto besjedio

23. januar 2024.

Pored Episkopa Kirila, društvo su mu u molitvi na grobu Alojzija Stepinca pravili zagrebački nadbiskup Dražen Kutleš, apostolski nuncije u Republici Hrvatskoj Giorgi Lingu i povjerenik Nuncijature Alvaro Ernesto Isuireta Sea, biskup Evangeličke (luteranske) Crkve Branko Berić, biskup Reformisane Hrišćanske Kalvinske Crkve Peter Szenna, protojer Stavrofor Makedonske Pravoslavne Crkve – Ohridske Arhiepiskopije Kirko Velinski i starješina Baptističke Crkve Momir Blažek. U okviru ovogodišnje takozvane Svjetske molitvene osmine za jedinstvo hrišćana, u Zagrebačkoj katedrali pored groba Alojzija Stepinca u Zagrebu održano je u ned‌jelju 21. januara 2024. tzv. centralno ekumensko molitveno slavlje za jedinstvo hrišćana na hrvatskom nacionalnom nivou, prenosi Aloonline.me. Učesnici tzv. slavlja okupili su se tom prilikom na, kako se ističe,

Savo Štrbac: Junaci Ravnih Kotara

23. januar 2024.

Hrvatske oružane snage 22. januara 1993. godine izvršile su agresiju pod kodnim nazivom “Maslenica” na južne delove Republike Srpske Krajine, iako je to područje bilo pod zaštitom plavih šlemova. Osmog dana od početka agresije Ravnim Kotarima i Bukovicom bolno je odjeknula vijest da je poginuo komandant benkovačke brigade pukovnik Momčilo Bogunović (42), rodom iz Biljana Donjih, sela na prvoj liniji fronta. Pričalo se da je poginuo jurišajući na neprijatelja ispred svojih boraca i da je život izgubio zbog neadekvatne prve pomoći. Iako sam tih prvih dana agresije na ravnokotarska sela dnevno beležio i po desetak imena poginulih srpskih boraca, smrt pukovnika Momčila me posebno potresla, pošto sam ga znao još

Bojan Vegara: PRDEŽ I VBR

18. januar 2024.

Pala je raketa tačno metar od kraja mojih tragova u snijegu i mjesta gdje sam čučao. Ustali smo rano tog dana. Probudio nas tata vratima kad je pošao na liniju. Ostali smo da ležimo na hodniku, dok neko od ukućana ne ustane. Mada, znali smo da mama ustane rano da prati tatu i da je već budna. Miljan je upalio ono kandilo, a ja sam popravio jastuk. Odjednom zazvoni telefon i javih se. A sa one strane tetka mi reče da joj dam babu. Okrenuh se i rekoh Miljanu. -Idi zovi babu, traži je tetka! On odma ustade i ode po babu. Pojaviše se kroz pola minute iz malog hodnika. Primjetih

Sandra Blagić: Kako mislimo da nas neko poštuje, kada mi ne poštujemo svoje mrtve?

18. januar 2024.

Garavice su spomen područje koje se prostire na 15 hektara površine. Nalazi se sa obe strane magistralnog puta Bihać – Zagreb. U sklopu spomen-parka nalazi se Humačka glavica, uzvišenje, u čijem su podnožju tri grobnice: Garavice, Delibarice i Uljevite bare. Piše: Sandra Blagić Na Garavicama su se do maja 1941. godine nalazili prirodni kanali riječice Klokot, koji su za nekoliko mjeseci ystaše napunili leševima Srba, Jevreja, Roma.Tačan broj nastradalih nikad nije utvrđen.Prema britanskim izvorima za samo tri mjeseca ubijeno je 14.500 civila. Ubijani su svakog dana, na svakom mjestu. Živi su spaljivani u crkvama, kućama, štalama.Živi zakopavani u uspravnom položaju i posipani krečom. U Bihaćkoj kuli, koju nisam mogla da

Savo Štrbac: Kome je i zašto hrvatska vlada otpisala dugove

15. januar 2024.

Vlada Republike Hrvatske je na 274. sednici, održanoj 28. decembra 2023. godine, usvojila Odluku o otpisu tražbina troškova parničnog postupka dosuđenih Republici Hrvatskoj, tražbina s naslova naknade štete i drugih tražbina dosuđenih Republici Hrvatskoj, u određenim postupcima. Informacija o usvajanju ove odluke pod istim datumom objavljena je na službenom sajtu hrvatske vlade, na kojem je objavljen i predlog teksta odluke. „Veritas” je dan kasnije na svom sajtu objavio vest o usvajanju i tekst pomenute odluke, dok hrvatski mediji prvih devet dana ni slova nisu posvetili ovoj odluci. Tek 5. januara 2024, na portalu braniteljskog foruma, pod naslovom „Vlada oprašta dugove pripadnicima srpske nacionalne manjine na ime izgubljenih sudskih sporova protiv

Prof. dr Srboljub Živanović: O broju dece ubijene u Jasenovcu

15. januar 2024.

Nove generacije novinara i političara u stvari ne znaju tačan broj dece ubijene u Jasenovačkom sistemu hrvatskih logora za istrebljenje Srba, Jevreja i Roma. Takođe nisu svesni da je Hrvatska bila i ostala jedina država na svetu koja je imala koncentracione logore za istrebljenje male dece Srba, Jevreja i Roma. Često se manipuliše sa cifrom od 20.000 dece koju su Hrvati ubili. Taj broj nije tačan. Radi se samo o onoj deci čije je podatke uspeo da pronađe Dragoje Lukić nazvan „roditelj izgubljene generacije“. Imao sam priliku da razgovaram sa Dragojem Lukićem, koji mi je posvetio svoju knjigu „bili su samo deca“. Tom prilikom mi je rekao da je uspeo

Jugoslovenski zarobljenici koji grade put između Karašoka i Finske tokom Drugog svetskog rata. Ovu fotografiju je početkom jeseni napravio nemački oficir, ratni reporter, pre nego što su zarobljenici postali iscrpljeni od gladi i povremenog divljačkog tretmana od strane čuvara. Fotografija: Arhiva nemačke vojske, Savezni arhiv Nemačke

Ovi zarobljenici su gradili „krvavi put“ – a posle toga su pogubljeni

15. januar 2024.

Jugoslovenski zarobljenici koji su za vreme Drugog svetskog rata bili u Karašoku, trebalo je samo da izgrade put do Finske, a posle toga nije trebalo više da postoje. „Od dolaska u logor u Karašok, Maks Gemeinhart – poznat kao „Ekser“ – ponašao se prema neuhranjenim i bolesnim zarobljenicima na divljački i nehuman način. Tukao je najbolesnije zarobljenike bez obzira na njihovo stanje i slao ih na rad. Uobičavao je da tuče iscrpljene zarobljenike tako staršno da su oni često umirali od njegovih udaraca. Takođe je slao bolesne i izgladnele zarobljenike na pogubljenje. Sva ubistva i pogubljenja izvršavala je jedna grupa Nemaca među kojima je bio i on.“ Ovo je rekao

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA