Gradonačelnik Prijedora Marko Pavić rekao je danas da se ovaj grad ponosi borcima Narodnooslobodilačkog rata /NOR/, jer su oni udarili temelje onome što danas ima. „Njihova borba protiv fašizma, herojstvo koje su pokazali, kao i odgovornost prema zajednici koju su gradili, može danas služiti svima nama za primjer, kao i za sve buduće generacije“, rekao je Pavić, koji je danas veteranima NOR-a u prostorijama Gradskog odbora SUBNOR-a uručio prigodan novogodišnji promotivni materijal. On je dodao da je posjetio borce NOR-a u znak sjećanja za ono što su uradili, kako bi im iskazao poštovanje i poželio srećne predstojeće praznike. Predsjednik Gradskog odbora SUBNOR-a Veljko Rodić kaže da bez podrške lokalne zajednice

U Muzeju Kozare u Prijedoru večeras je otvorena dokumentarno-istorijska izložba pod nazivom „Godina stradanja – 1942“, koja sadrži izbor iz legata Boška Baškota. Autor izložbe viši kustos Muzeja Vedrana Adamović rekla je da su svi dokumenti predstavljeni na izložbi iz legata istaknutog učesnika Narodnooslobodilačkog rata /NOR/ Boška Baškota /1922-2013/, koji je 2007. godine ovoj ustanovi ustupio više od 1.000 kopija arhivske dokumentacije iz perioda NOR-a. „Izložba se sastoji iz 11 cjelina, od kojih bi svaka mogla biti i samostalno postavljena, a sve obrađuju pozadinu ofanzive na Kozari i jesenju ofanzivu koju je provela njemačka grupa ` Hofman` u okviru svoga čišćenja Kozare“, rekla je Adamovićeva. Ona je dodala da izložba

Kao i sve ostale žrtve totalitarnog režima, i poslednji jugoslovenski kralj i prvi prestolonaslednik naše republike ušli su u proces rehabilitacije privatnom inicijativom     Čedomir Antić KAO i sve ostale žrtve totalitarnog režima, i poslednji jugoslovenski kralj i prvi prestolonaslednik naše republike ušli su u proces rehabilitacije privatnom inicijativom. Republika Srbija je znala da nekako posle dugotrajnog jugofilnog i kroatokomunodičkog lutanja preuzme slavu, tradicije, imovinu, zakone i nadanja srpske monarhije… Umela je da zatraži kontinuitete i subjektivitete, a kada je potrebno i da se pozove na partizanske godine – zaboravi staljinizam, a podvuče antifašizam. Ipak, ona nikada nije bila spremna da preuzme odgovornost. U ime demokratije trebalo je da se

U hramu u Srpskoj Tišini, kod Šamca, danas je služena liturgija, nakon čega je kod zajedničkog spomenika služen parastos za borce poginule u posljednjem otadžbinskom i Drugom svjetskom ratu, te položeni vijenci i cvijeće. U otadžbinskom ratu u ovom mjestu poginulo je 10 boraca i troje civila. U Drugom svjetskom ratu poginulo je 128 mještana Srpske Tišine, od kojih su 1. decembra 1944. godine ustaše iz NDH svirepo ubile 59 Srba, među kojima i desetoro djece. „Apelujem na sve da ne zaboravljaju istoriju, da osudimo zlo koje je neko bio spreman da učini. Ne želimo nikom zlo, a treba da njegujemo svoju kulturu i tradiciju“, rekao je načelnik opštine Šamac

Piše: Dragiša Vulin Zašto se Hrvati tako grčevito protive Velikoj Srbiji? Šta je to što smeta Hrvatskoj u Šešeljovoj (srpskoj) ideologiji? Odgovor je prost, ne žele da izgube ono što su okupirali i dobili, a nije nikada bilo njihovo. Puštanjem na slobodu Vojislava Šešelja, Hrvatska se zabrinula nekakvom reinkarnacijom tkz. velikosrpskog sna o Velikoj Srbiji, kako to Šešelj kaže do Karlovca i Karlobaga. Ono što posebno iritira je politički istup hrvatskih zvaničnika, o nekom vraćanju u ratne 90-te i zapaljiva nacionalistička retorika, koja je usmjerena prema Srbima, Srbiji i  Šešelju. Hrvatska je uspjela u EU, da nametne rezoluciju o Šešelju, koja vjerovatno nije kreirana u Hrvatskoj, već u Njemačkoj, a

U Memorijalnom centru“Stara voda“ u naselju Pukiš, na razmeđi opština Brčko, Čelić i Lopare, u ponedjeljak 24. novembra 2014. godine služen je molitveni pomen za 104 nevine srpske žrtve iz sela Mirosavaca u opštini Lopare koje su 27. novembra 1941. godine na zvjerski način likvidirale muslimanske ustaše iz susjednih Čelića i Koraja. Među uklesanim imenima žrtava je 64-oro Jovanovića, a 68-godišnji Radivoje, danas najstariji potomak ove porodice pamti i prenosi, kako kaže, naučeno iz bakine priče. „Pokupili su ih 26. novembra pod izgovorom da ih sa ratnog područja vode na sigurno. Prenoćili su u Čeliću, a sutradan poklani na „Staroj vodi“. Jedan od zarobljenih, tada dječak, uspio je pobjeći, a umro

Na mjesnom groblju u Ravnicama kod Novog Grada juče je služen parastos i prislužene su svijeće za 168 mještana ovog srpskog sela koje su ustaše ubile 25. novembra 1943. godine. Parastos je služio pravoslavni sveštenik Nebojša Nježić, a potom su delegacije opštinske Boračke organizacije i Mjesnog odbora SUBNOR-a položile vijence kod spomen-obilježja žrtvama fašističkog terora i spomen-obilježja poginulim u proteklom odbrambeno-otadžbinskom ratu. Predsjednik odbora SUBNOR-a Ljubiša Pauković rekao je da su 25. novembra 1943. godine ustaše pobile 168 civila – žena, djece i staraca. „Ovaj zločin počinila je ustaška kaznena ekspedicija čiji je krvavi pir zaustavio mrak. Pobili su sve što su našli živo – klali su, a neke su

Režiser Emir Kusturica ocijenio je da bošnjački intelektualci uporno nastoje da djecu boraca protiv nacista „reformišu“ u fašiste, a da genocid u Andrićgradu vide samo oni čiji su se djedovi borili na strani nacista u redovima ustaša i Handžar-divizije. „Najglasniji borac protiv prosvjetne i kulturne funkcije Andrićgrada je moralno insuficijantni Sidran /tako ga naziva jedan sarajevski hegelijanac/, koji ne dokumentuje genocid o kome tako često govori nego ga ističe kao opšte mjesto, maše njime i srozava ga kao i vlastiti život“, napisao je Kusturica u autorskom tekstu objavljenom u beogradskoj „Politici“. Navodeći kako je „ovaj duhovni beskućnik“ sugerisao da se Republika Srpska ogradi kao Aušvic i da se Andrićgrad pretvori

Ne moramo propagirati bratstvo i jedinstvo, simbole Francuske revolucije, ne moramo se pretjerano ni voljeti, ali moramo surađivati –to je uslov našeg opstanka. Imamo materijalnu, historijsku i intelektualnu odgovornost da opravdavamo naše bivanje na ovom tlu, da opravdavamo historijski hod po ovoj zemlji i da živimo evanđelje, ističe Danilo Ljubotina, arhimandrit rođen u Peroju, koji se nakon deset godina izbivanja vratio vjerno služiti svojoj crkvenoj zajednici u Hrvatskoj Na istarsko se tlo davnoga 26. jula 1657. iskrcalo 13 porodica, predvođenih sveštenikom Mihajlom Ljubotinom; 77 pravoslavnih duša barkama je doplovilo iz Crne Gore i nastanilo se u opustošenom Peroju. I četiri vijeka poslije, tamošnja zajednica čuva svoje ime i porijeklo, a

Epilog incidenta na utakmici Srbija-Albanija je očekivan. Srpska reprezentacija je nagrađena, pa kažnjena. Ispada da su strane podjednako odgovorne. Šiptarski političari, igrači, ambasador i javnost učestvovali su u organizaciji i zloupotrebi incidenta na Partizanovom stadionu. Šiptarski premijer i njegov brat pokazali su se kakvi zaista jesu – kao aktivni šovinisti. Srpski igrači trebalo je valjda da pobegnu kada su ih albanski aktivisti preobučeni u reprezentativce napali na stadionu. Srpska policija nije bila u stanju da zaustavi letilicu koja je mogla da ubije šefa države, ali je valjda trebalo da uspešno spreči sukob koji nije prerastao pojedinačne incidente. Kao i obično, u istoriji šiptarske borbe za državu, prvo su napali Škije

Stanovnike nekadašnje Partizanske Drežnice najviše ljuti što su im državne institucije otele dobar dio društvene imovine Drežnica, srpsko naselje u masivu Male Kapele, na tromeđi Like, Gorskog Kotara i Hrvatskog Primorja, samo je jedno u nizu krajeva koji će za dvadesetak godina opustiti i ostati bez domicilnog stanovništva, usprkos brojnim resursima i prednostima koje ima u odnosu na druge hrvatske krajeve. Bogata je šumom, kamenom, čista je zemlja za proizvodnju prirodne i ekološke hrane, čist je zrak. Blizu je Bjelolasica što je šansa za seoski turizam, naravno, da se HOC-u nije dogodilo sve ono, od požara pa nadalje, a sada i stečaj. Blizu su Begovo Razdolje i Samarske stijene… Promijenjeno

Beograd – U subotu će se u KC Reks pdržati seminar o razumevanju i praktikovanju antifašizma, kroz razmatranje procesa denacifikacije u posleratnoj Nemačkoj. Na seminaru će izlagati istoričari i aktivisti koji se bave ovim temama, radeći na razvijanju svesti o istoriji antifašizma kao i samog procesa denacifikacije, njegovog sprovođenja i ishoda, posebno u cilju sprečavanja relativizacije naučno utvrđenih izvora nastanka, razvitka i prakse kako istorijske tako i aktuelnih fašistoidnih i fašističkih ideologija. “Zvanična priča o “uskrsnuću“ Nemačke posle potpunog poraza u Drugom svetskom ratu kaže da su šok izgubljenog rata, totalno razaranje čak i vlastite zemlje, gnusni zločini nacista – koji su naknadno samovoljno odvojeni od nemačkog naroda – zemlju