Arhimandrit Danilo (Ljubotina) U nedelju 26. juna 2011. godine, na dan svete mučenice Akiline, pošli smo na Drugi godišnji međunarodni komemorativno-molitveni sabor na Velebitu, masivu i najčudesnijoj ličko-primorskoj dinarskoj planini, koja u svojim krškim nedrima čuva kosti četrdeset hiljada srpskih i jevrejskih mučenika – pred Bogom pravednika. Jadovno je prvenstveno srpski, ali i međunarodni Yad Vashem – יד ושם , Sveti oltar – večnog nezaborava, svetlost koja neugasivo svetli pred prestolom Tvorca יהוה kličući neućutnim glasom: Svяtъ, Svяtъ, Svяtъ Gospodь Savaotъ –  קדש קדש קדש יהוה צבות. Jedino što u srpskom Yad Vashem-u nisu doneseni eksponati sa stravičnih gubilišta – Aušvica, Dahaua, Jasenovca, Treblinke, Buhenvalda, već je Jadovno živi

  15 do 40 tisuća ljudi pobijeno je u logoru Jadovno, od lipnja do kolovoza 1941. Onamo su ljudi odvođeni samo zbog jednog razloga – da budu ubijeni, a prvi kontingent žrtava stigao je na današnji dan, prije 70 godina. Izaslanica predsjednika RH Vesna Pusić na današnjoj je komemoraciji oslikala dvije slike besmislenog zla. Jednu o predratnoj škvadri mladića koji su se tijekom rata našli na suprotnim stranama i međusobno ubijali, te drugu, koja govori o iskustvu koje je Slavko Goldstein iznio u knjizi «1941. –  godina koja se vraća». Njegov je otac ubijen u Jadovnu, a zadnje očevo pismo, Goldstein je nevjerojatnom spletom  okolnosti dobio kao stariji čovjek. Jadovno,

English Razgovarala Nataša Jovanović Kako Jevreji, a kako Srbi čuvaju sećanje na genocid počinjen nad njima u vreme Drugog svetskog rata, ko revidira istorijske činjenice, zašto Amerika neguje duple aršine kada je reč o islamu na Balkanu i Bliskom istoku, te kako tumači da po pitanju RS isti stav dele islamske države i Evropa – objašnjava istoričar sa Hebrejskog instituta u Izraelu „Obeležavanje godišnjice holokausta u znak sećanja na šest miliona nastradalih Jevreja u Drugom svetskom ratu je prva tema u Izraelu i način razmišljanja. Na taj dan koji nazivamo Šoa izgovara se pet od  šest miliona imena nastradalih Jevreja . S druge strane svetska javnost o postojanju logora Jasenovac

„Kod nas nema milosti. Mi znamo da velika Hrvatska može opstati samo ako do korijena, još u koljevci, istrijebimo sve ono što je Srpsko.“ (Andrija Artuković, hrvatski ministar unutrašnjih poslova od 1941. do 1943. godine) „Srbe treba baciti na kolena.“ (Klaus Kinkel, nemački ministar spoljnih poslova od 1992. do 1998. godine) Napad nacističke Nemačke na Kraljevinu Jugoslaviju 6. aprila 1941. godine, bio je propraćen masovnom hrvatskom pobunom. Ne samo što su pripadnici jugoslovenske vojske hrvatske nacionalnosti dezertirali u velikom broju, a hrvatski narod uglavnom dočekivao nacističke okupacione trupe sa cvećem, već su i ustaško-fašistički elementi otpočeli sa napadima na civilne i vojne predstavnike vlasti Kraljevine Jugoslavije. Ubrzo, počele su i

Došao sam da bih doprineo stvaranju politike sećanja, koja nas neće deliti, koja će omogućiti da živimo jedni s drugima i jedni pored drugih, rekao predsednik Boris Tadić na obeležavanju 70 godina od stradanja Srba, Jevreja i Roma u selu Jadovno u Hrvatskoj. Predsednik Srbije Boris Tadić prisustvovao je obeležavanju 70. godišnjice od stradanja Srba, Jevreja i Roma u Drugom svetskom ratu u mestu Jadovno u Hrvatskoj . Komemoracija u velebitskom selu Jadovno, gde su 1941. godine ustaše ubile nekoliko desetina hiljada ljudi, održana je kod Šaranove jame, a organizator je Srpsko narodno vijeće (SNV).     Dobri odnosi sa Hrvatskom Predsednik Srbije Boris Tadić demantovao je da su njegovi

U Banjaluci je danas otvorena prva Međunarodna konferencija o kopleksu ustaških logora Jadovno – Gospić, u kojim je 1941. godine za samo 132 dana sa područja tadašnje Nezavisne Države Hrvatske na monstruozan način ubijeno 40 123 muškaraca, žena i djece. Direktor Instituta za savremenu istoriju iz Beograda Momčilo Pavlović istakao je da se u bivšoj Jugoslaviji ćutalo o zločinima u kompleksu ustaških logora Jasenovac – Jadovno, jer su komunisti zbog viših ciljeva napravili nivelaciju zločina i zločinaca. „Zbog toga istraživanja koja se vrše 70 godina od dešavanja u tim logorima ne mogu dati rezultat kakav su mogli dati neposredno nakon Drugog svjetskog rata“, rekao je Pavlović. On je naglasio da

English Ajmone Finestra, dugogodišnji član gornjeg doma italijanskog parlamenta i gradonačelnik grada Latine, u 90. godini se za Pressmagazin priseća kako je za vreme Drugog svetskog rata, na čelu srpskog četničkog odreda u Lici i Dalmaciji, bio nevoljni svedok ustaških zločina nad Srbima u Jadovnu I pored dugogodišnje političke karijere – kao član gornjeg doma italijanskog parlamenta u dva mandata i dva puta izabran gradonačelnik Latine, grada u centralnoj Italiji – Ajmone Finestra danas voli da se predstavi kao bivši komandir četnika u Lici i Dalmaciji i borac za otkrivanje istine o zločinima ustaša i partizana nad srpskim narodom. Vojnička sudbina i stravični prizori na koje je nailazio njega i

Mesto logora Jadovno nalazi se u šumi, do tamo nema puta, putokaza, niti obeležja. Kad se putem krene od Gospića, nailazi se na drvenu tablu: „Dobrodošli u Jadovno“, koja je izazvala bes mnogih potomaka i poštovalaca jadovničkih žrtava. „Kako neko može želeti dobrodošlicu na mesto strašnih zločina“, pitali su se ljudi Autor: Dragoljub Petrović Zagrepčanin Dmitar Basara stajao je u nedelju u hladu, na rubu velebitske šume, kraj prašnjavog puta kroz planinu, čekajući da kod Šaranove jame počne komemoracija žrtvama ustaškog logora Jadovno. Dmitar i njegova supruga su vedri ljudi, šale se gledajući u hrvatske policajce koji su izvirivali iz, čini se, svakog pedlja šume očekujući dolazak srpskog predsednika Borisa

Komemoraciji žrtvama ustaškog logora u Jadovnu prisustvovao je i predsednik Asocijacije izbegličkih udruženja Srba iz Hrvatske Milojko Budimir. U razgovoru za „Vesti“ on otkriva kako mu se jedna Srpkinja iz Zagreba požalila da joj je ćerka promenila ime. – Gospođa mi je ispričala kako je nedavno njena ćerka koja se zvala Jovana, promenila ime. Na pitanje majke zašto to čini, ona joj je odgovorila da ambijent u kome sada žive nije u skladu sa njenim imenom! Znači, Hrvatska ide u EU, ali u njoj i dalje vlada ambijent nepoželjan za srpska imena – kaže Budimir. Otkud onda u govoru nad Šaranovom jamom Tadić kaže da je došao i da oda poštovanje

Piše Nataša Jovanović Ako je more plava grobnica, Šaranova jama, kao i druge znane i neznane Velebitske kraške jame to svakako nisu. To su jame na čijem dnu još uvek leže ostaci tela članova naših porodica U isto vreme kad je Hrvatska slavila Dan nezavisnosti (zapravo dan nasilnog izdvajanja iz Jugoslavije), u Jadovnu, tom užasnom stratištu, mestu na kojem je ustaška ubilačka mašina u Drugom svetskom ratu pobacala u jame i poklala sve što je srpsko, dešavala se komemoracija i pomen tim žrtvama. Ovo je, kako su prokomentarisali prisutni, treće Jadovno. Prvo je bilo 1941, drugo 90-tih godina kada je u ime iste domovinske ideje Hrvatska dobila priliku da namiri kolektivnu

Pod otvorenim nebom nad Šaranovom jamom, u nedelju 26. juna 2011., Episkop Gerasim uz sasluženje sveštenstva i monaštva Episkopije gornjokarlovačke u Jadovnu služio je svetu arhijerejsku Liturgiju, a potom i parastos svim ubijenim pravoslavnim srbima u jamama Jadovna i na drugim stratištima u Hrvatskoj. Svetoj Liturgiji je prisutstvovao veliki broj vernika iz svih krajeva Hrvatske, Srbije, Republike Srpske i šire, koji su došli da odaju počast i da se pomole za duše nevino ubijenih. Mnogi, koji su danas posetili logor Jadovno u istom tom logoru izgubili su nekoga svoga srodnika, među takvima je i predsednik republike Srbije Boris Tadić, koji je s majkom danas posetio najveće stratište Srba u Lici

JADOVNO – Ovdje sam kao predsjednik Republike Srbije da podijelim sjećanja sa svojim sunarodnjacima Srbima, da podijelimo sjećanja na one koje smo izgubili, tu sam da podijelim sjećanja sa svima koji su izgubili svoje, Жidovima, Hrvatima, Romima. Ali sam ovdje i sa svojom majkom da odam počast svome djedu Strahiji Kićanoviću i njegovom bratu Dušanu koji su u Jadovnom okončali svoj život. Meni je vrlo teško biti u Jadovnom . Ovdje je ubijen moj djed i njegov rođeni brat, tu sam s majkom, njena sestra koja nije imala snage doći. Dovoljno sam rekao – emotivno je srbijanski predsjednik Boris Tadić doživio posjet prvom ustaškom stratištu u kojemu je život izgubilo