Miloš Obrenović, Knjaz poluvazalne balkanske Kneževine koja se oslobađala od osmanske okupacije, dok je sa druge strane Drine i u Vojvodini srpski narod bio pod pritiskom austrougarskog kolonijalizma i unijatizma, odlučno se odupirao propagandi i namjerama prozelitizma i revolucoonarnih pokreta da školstvu i kulturnim ustanovama Knjaževine Srbije nametnu  reformisano `jugoslovensko` pismo. Knjaz Miloš je izdavao više ukaza o zabrani unošenja u Knjaževinu knjiga i upotrebe unijatskog, Kopitar-Kradžićevog kombinovanog pravopisa; savjetujući se sa mitropolitom Stefanom Stratimirovićem, Vladikom Petrom Petrovićem Njegošem i srpskim nacionalnim i kulturnim djelatnicima. Najznačajniji zakon zabrane `hule protiv božestva i praviteljstva`,i `da se ne štampaju knjige pravopisom Karadžića Vuka`, koji je Knez Miloš ustanovio su Pravila o cenzurisanju,

„Dušan Kovačević je po mom skromnom mišljenju najbolji srpski scenarista i dramski pisac. Sasvim ga razumem kada kaže da se nikad ne bi mogao rukovati sa onim šiptarima kojima su ruke krvave. To je prirorodno i razumljivo osećanje sa kojim se većina od nas može i treba identifikovati. Razumem ga i kada iznosi stav da Srbima nije do rata. Ali ne razumem da ne želi da shvati jednu običnu, prostu istinu: Srbi ni jedan rat koji su vodili nisu prvi započeli. Osim eventualno rata na koji su primorani 1804. Srbi su ratovali uvek u tri slučaja: 1. Kada su ih neprijatelji hteli istrebiti 2. Kada su ih hteli pobediti i

Novinar: – Da li ste posle svega ostali nacionalista? Momo Kapor: – Pa to mi je zanimanje. Imam sertifikat. Takođe imam Vujaklijin rečnik stranih reči i izraza gde pod nacionalista piše: francuska reč znači rodoljub, patriota, čovek koji brine o interesima svog naroda. I naravno ne znači da si član zemunskog klana. Patriotizam inače nisam priznavao za neku posebnu kategoriju. To je obično stvar kućnog vaspitanja, to je ono što te uče u kući, baka, deka, tata… Normalno ponašanje, da lepo kažeš dobar dan, skineš kapu, ustupiš stolicu… nije to nikakva posebna vrednost. IZDAJNICI su posebna vrednost… tu moraš da se potrudiš i da rizikuješ svašta… Izvor: Javna služba

UOČI godišnjica oslobođenja Beograda i Srbije u Drugom svetskom ratu od fašizma, retko se govori o mnogim žrtvama koje su stradale od drugog velikog zla 20. veka – boljševizma. A kada se i piše o ovim smutnim poratnim mesecima često se prave komparacije i govori kako ni u zapadnoj Evropi posleratna pravda nije bila ujednačena. Navodi se obično primer Francuske kao zemlje koja je, iako demokratska, eto, bila podložna „etosu odmazde“. Nažalost, takve komparacije su krajnje neutemeljene i netačne. Srbija i Jugoslavija daleko prednjače u broju pobijenih u vreme revolucionarnog terora i osvete ne samo u odnosu na Francusku nego i u odnosu na sve zemlje istočnog bloka. Kako? Proces

Posvećeno Andreju. Potrebno je samo da donesemo odluku. Izbor je isključivo naš, i u zavisnosti od njega ishod je izvijestan. Biti spasen ili ne… Kakva muka, patnja ili nečije lukavstvo i sila može navesti čovjeka da se okrene protiv sebe, svoga identiteta, protiv svojih predaka u sebi? Svoju slabost da opravda ružnom kritikom naroda iz kojeg je. Koje nezadovoljstvo sobom treba da ima, pa da poželi da bude neko drugi. Da govori, da su Srbi najgori narod… Srpski narod je vijekovima bio izložen ogromnim stradanjima, pritiscima, ne samo da bi ga porobili, već i da bi ga učinili suštinski drugačijim. Ogroman broj Srba žrtvovao se da bi odbranio svoj identitet.

Institutions within Serbia start a campaign of intergovernmental lobbying targeting the rise in neo-Nazi ideology in modern Croatia. Materials describe describe what effectively amounts to a rehabilitation of the Ustasha movement, fuelling “anxiety and fear” among minority Serbs, Jews and Roma in Croatia. The despatch to various capitals refer to damning examples which have thus far remained unanswered by UK and EU authorities. These started in 2012 and have only accelerated since. The unofficial “non paper” paints a historical picture for foreign officials describing the “Independent State of Croatia” (NDH) as a Quisling state. With Hitler’s help, the Ustasha became Croatia’s Nazis perpetrating genocide, ethnic cleansing and crimes against humanity