Dan kad su Srbima oteli Kosovo

U Kumanovu je 9. juna 1999. godine potpisan sporazum o povlačenju srpske vojske i policije sa Kosova i Metohije, koji je doveo do progona i etničkog čišćenja Srba.

Potpis na katastrofu: Generali Vojske SRJ sa Majkom Džeksonom

Potpise na Sporazum stavili su generali Vojske Jugoslavije Svetozar Marjanović i Obrad Stevanović, a u ime „mirovnjaka“ general Majk Džekson, koji je predvodio i pratio raspoređivanje motorizovanih i pešadijskih snaga zemalja članica NATO-a.

Sporazumom je bilo predviđeno da snage Kfora na teritoriji Kosova i Metohije prvenstveno nadziru povlačenje srpske vojske i policije, a rok za izvršenje tog naloga bio je 11 dana ili, najkasnije, do 20. juna u ponoć.

Havijer Solana, generalni sekretar NATO-a, izjavio je te noći da je to „veliki dan za NATO i što je još važnije – i za narod Kosova“.

Od tada do danas sa Kosova i Metohije zbrisano je više stotina sela nastanjenih isključivo Srbima i Crnogorcima. Ništa bolje nisu prošli ni Hrvati ni Bošnjaci.

Proterano je 250.000 Srba, opljačkano, porušeno i spaljeno nekoliko hiljada srpskih kuća, stotinak crkava i manastira, zatrpana su i oskrnavljena groblja u svim opustošenim srpskim selima. Najveći „uspeh“ takozvanih mirovnjaka je progon srpske inteligencije, đaka i profesora iz svih urbanih sredina, progon Prištinskog univerziteta, srpskog zdravstva i nauke i spaljivanje srpskih knjiga u Prištini, Uroševcu, Prizrenu…

Od terorista prave vojsku

Učinak Kfora se ogleda i u stvaranju i naoružavanju Kosovskih bezbednosnih snaga, čijih 95 odsto ljudstva čine bivši pripadnici terorističke OVK. Te i takve bezbednosne snage poseduju sve vrste lakog naoružanja, čak i helikoptere, dopremljene iz Hrvatske, Nemačke i Turske. Suprotno odredbama sporazuma iz Kumanova, vojna mirovna misija danas je postala vojna sila koja posredstvom instruktora, oficira iz NATO-a, obučava i sprema pripadnike KBS-a za „oružane snage Kosova“.

U prisustvu vojnika iz Velike Britanije u Prištini je srpstvo svedeno na svega desetak starica – štićenica Doma za stare, i nekoliko Srpkinja iz mešovitih brakova. U njihovom prisustvu ubijeno je 14 srpskih žetelaca u Starom Gracku kod Lipljana, podmetnuto deset kilograma razornog TNT eksploziva pod autobus Nišekspresa u selu Livadice, kod Podujeva, ubijeno i kidnapovano više stotina uglednih Srba u Prištini.

Apsurdno danas zvuče Džeksonove reči, izgovorene svega tri meseca posle ulaska NATO-a na Kosmet, da su „Albanci razoružani, a Kosovo i Metohija demilitarizovani“.

Danas je na Kosovu, prema zvaničnim policijskim podacima, u privatnom posedu više od 500.000 dugih cevi.

Kosovo je u njihovom prisustvu postalo stecište i uporište mudžahedina, bosova organizovanog kriminala, epicenatar trgovine belim robljem, drogom, oružjem…

Izvor: Vesti online

Vezane vijesti:

Sjećanje na bitku za Košare – neispričana ratna priča iz 1999.

Rat protiv SRJ vođen pod lažnim humanitarnim izgovorom

Neko je izgovorio – ovo su fašisti, zločinci…