U Bosni i Hercegovini je hapšenje Srba, Jevreja i jugoslovenski opredijeljenih Hrvata i Muslimana počelo u aprilu i maju, kao i u drugim dijelovima NDH. Zatvori su se brzo punili nevinim ljudima, kojima niko nije objašnjavao zašto ih hapse, zatvaraju, tuku i odvode u logore. Poglavnikovo povjereništvo u Sarajevu, povjereno profesoru Hakiji Hadžiću i župniku crkve Sv. Josipa Božidaru Brali, sredinom aprila je organizovalo hapšenje Srba i Jevreja u Sarajevu i njegovoj okolini. Prvi pohapšeni Srbi, među kojima su bili Milan Božić, protojerej i vjeroučitelj iz Sarajeva, čovjek koji je nekoliko puta bio biran za narodnog poslanika, zatim doktor Vojislav Besarović, predsjednik trgovinske komore u Sarajevu, profesor Milan Janješević, upravnik

U vrijeme masovnih hapšenja u Zagrebu, početkom jula, ustaše su hapsili Jevreje i Srbe i u Varaždinu. Hapšenjima je rukovodio izvjesni Gregl (Grögl), viši ustaški funkcioner, prema rasnom zakonu polujevrejin. Po njegovoj zapovijesti, ustaše su noću išli od stana do stana i naređivali Jevrejima, kako muškarcima tako i ženama s djecom, da se spreme za odlazak u roku od 15 minuta. Tako pohvatane Jevreje bi potrpali u teretne vagone na željezničkoj stanici i preko Zagreba transportovali u logor Gospić. Tokom transportovanja, bili su izloženi okrutnostima za koje nema dovoljno riječi. Zato ovdje navodim riječi iz elaborata o zločinima nad Jevrejima, u kojem je iznesen i jezovit primjer kako je „jedna

Hapšenja Srba i Jevreja u Karlovcu, te Srba na Kordunu i Baniji, takođe su počela u aprilu 1941. Među prvim Srbima u Karlovcu, 16. aprila su uhapšeni profesor i katiheta Milan Radeka, Mihajlo Medaković, Dimitrije Dimić, Božidar Dozet, trgovac, Janko Mihajlović, trgovac, Miloš Ulemek, trgovac, Stevan Drakulić, Milan Kozomarić, trgovac, Andrija Novaković, Dušan Dokmanović i Mihajlo Zatezalo, željezničari, Đorđe Pajić, gostioničar, Petar Karan, Đuro Grudić, Mile Crevar, Vujo Vorkapić, Andrija Vorkapić, Dušan Marojević, Đuro Šarić, Uroš Petrović, Đuro Petrović i drugi. Već krajem aprila i početkom maja, uhapšeno je više Srba i Jevreja. Među njima su bili i poznati profesori Marko i Pero Sabljić, dr Nikola Badovinac i inženjer Ivan

U kaznionicu Okružnog suda Gospić, koju će pretvoriti u logor, ustaše su pohapšene Srbe iz Gospića i čitave Like počeli da dovode već 11. aprila 1941. godine. Tokom maja i juna, priliv uhapšenih je rastao iz dana u dan, a po izgradnji kompleksa logora Jadovno, transporti sa Srbima, Jevrejima i Hrvatima su u Gospić stizali iz svih dijelova NDH. Intenzivnije, svakodnevno dovođenje na gubilišta logora Jadovno počelo je početkom jula i trajalo sve do 18. avgusta 1941. Početkom jula je koncentracioni logor u Gospiću potpuno završen i osposobljen da prihvati dnevno i do 1.000 zatočenika. To potvrđuje i Nalog Ravnateljstva za javni red i sigurnost NDH od 8. jula 1941,

English Zavera ćutanja Po prvi put je italijanskoj i svetskoj javnosti dostupna knjiga štampana i objavljena pre više od 60 godina. Vest ne bi bila senzacija, da se ne radi o zvaničnom dokumentu italijanske vlade pripremljenom i prezentiranom na Mirovnoj konferenciji u Parizu 1947. godine, nepobitnom svedočanstvu i prijavi zločina Maršalovih komunističkih trupa nad italijanskim stanovništvom u Istri i Dalmaciji. Zločin tim strašniji jer počinjen u godinama posle završetka rata, u savremenoj terminologiji poznat kao „etničko čišćenje“, rezultirao je „nestankom“ više desetina hiljada italijanskih civila čemu je sledio egzodus u Italiju 350.000 Italijana, dotada vekovnih stanovnika ovih krajeva. Naziv knjige je „Jugoslovenski tretman za Italijane posle 8. septembra 1943.“, izdavač

U prostorijama „Medija centra“, 12. decembra 2016. godine, održana je konferencija za novinare koju su priredili predstavnici Udruženja „Jadovno 1941.“ iz Banjaluke i Udruženje potomaka i poštovalaca žrtava logora smrti NDH, Gospić-Jadovno-Pag. Novinarima su se predstavili: Dušan Bastašić, predsednik Udruženja „Jadovno 1941.“, pesnici Matija Bećković i Miroslav Maksimović, kao i Boris Begović, potomak. Opširnije u prilogu Đorđa Mijuškovića. http://www.agencijami.info/SlovoLJubve/Uploads/Audio/prilog%20jadovno.mp3 Preuzmite fajl Izvor: Slovo Ljubve Vezane vijesti: Hrvatska bi da sakrije tragove stradanja Srba i Jevreja Matija Bećković: Danas je narod koji je nekoliko puta predviđen za istrebljenje proglašen  

Iskopavanje Šaranove jame koje vrši Hrvatska i najave podizanja jedinstvenog spomenika za žrtve ustaškog režima i one koji su strijeljani nakon Drugog svjetskog rata, služe namjeri da se izjednače žrtve i zločinci, upozorili su danas potomci i poštovaoci žrtava logora smrti NDH „Gospić-Jadovno-Pag“. Predsjednik Udruženja „Jadovno 1941“ Dušan Bastašić ukazao je na konferenciji za novinare u Beogradu da Šaranova jama na Velebitu „nije obična jama“, nego simbol stradanja Srba dovlačenih iz cijele Hrvatske, BiH i iz Srema sa samo jednim ciljem – da bi bili ubijeni i bačeni u kraške jame. „Šaranova jama nije obična jama. Ona je simbol stradanja, jedna od 32 jame /u sistemu logora smrti za Srbe

Članovi udruženja „Jadovno 1941“ o tajnom prekopavanju Šaranove jame na Velebitu Sve se obavlja u tajnosti, nisu obavešteni ni SNV, ni Crkva Komisija Vlade Hrvatske, zadužena za istraživanje i ekshumaciju žrtava Drugog svetskog rata i posleratnog perioda već peti dan, u tajnosti, i bez prisustva porodica žrtava, prekopava Šaranovu jamu na Velebitu, jedan od simbola masovnog srpskog stradanja u sistemu koncentracionih logora NDH Gospić-Jadovno-Pag! Ovu informaciju „Novostima“ je potvrdio Dušan Bastašić, predsednik Udruženja „Jadovno 1941“, koje okuplja potomke i poštovaoce žrtava kompleksa ustaških logora. -Uvređeni smo i zabrinuti zbog toga što niko od porodica žrtava, srpskih udruženja i predstavnika naših institucija nije pozvan da na licu mesta prisustvuje novim prekopavanjima

Evo stigao je decembar, pa verujem da se sprema i sneg. Sve i da počne padati, da obeli svaka planina, a naročito Velebit, jedno bi mesto ostalo crno i pahuljama nepokoreno. To mesto je Šaranova jama. Toliko je duboka da je vekovni snegovi ne bi mogli napuniti da svi odjednom padnu, ali su je mogla napuniti tela Srba i Jevreja. Nekome ovih dana ponovo nije bilo dovoljno to što je ona puna srpskih leševa, već su ponovo krenuli da je prekopavaju. Ne znam zašto. Niko ne zna zašto. Ostaje nam da pretpostavljamo. Kad neko prekopava baštu, on je tako održava, a kad jedan narod prekopava jamu, on se nada da