Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
Ustaški poziv Srbima radi evidencije, ko se ne odazove ide u logor!
14. februar 2019.
Izvor: VIDOVDAN
Skočite na sadržaj
Izvor: VIDOVDAN
Čitav život slušam istu priču-priču, koja se poput vrlo ukusne torte, sa znalački odabranom glazurom, punih sedamdeset godina servira gladnom i neukom srpskom narodu. Narodu, koga na žalost ne zanima ni zašto je gladan ni zašto je neuk, ni zašto je dospeo do stepena “socijalnog darvinizma”. Ovom sintagmom, u svom delu “Engleski koreni nemačkog fašizma” Manuel Sarkisjanc, označava totalno socijalno i duhovno posrnuće, posle koga se neki narod može smatrati nižom rasom. To je priča o nama, i našim usrećiteljima komunistima. Onima koji sedamdeset godina samo menjaju glazuru, i tortu opet iznose pred naša nasmejana lica, pred naše tintare… Tako se eto desilo, da posle svih naših stradanja i pogroma
Ono što feljton Zdravka Kukrike čini zanimljivim je mnoštvo pojedinosti za koje možemo da pretpostavimo da potiču iz intervjua sa isljednikom, prema feljtonu kapetanom Udbe. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 20. novembra 2017. godine. Kako drugačije objasniti detaljan kontekst, sporedne likove i vizuelno-psihološke nijanse: malu prostoriju na spratu Džinića kuće, radne stolove isljednika i daktilografkinje, slike Tita i Rankovića iznad njene glave i stolicu za osumnjičenog na drugoj strani sobe. Prvog dana saslušanja, kada je Gutić izdiktirao svoju biografiju, upamćene su i opaske iz kojih su se nazirale osnovne crte njegove odbrane: dozvoljava da su ga „tu i tamo dovodili u nezgodne
Priredio Đorđe Bojanić Posle aprilske katastrofe i ulaska Nemaca u Niš, 9. aprila 1941. godine, počela su hapšenja talaca. Sa širenjem ustanka i jačanjem otpora ukazala se potreba nemaca za stvaranjem jednog zatvora u kome bi bili skoncentrisani svi zatvorenici. Zbog toga je Gestapo formirao logor Crveni krst. Logor se nalazio na periferiji grada, u neposrednoj blizini Fabrike duvana i Železničke stanice Crveni krst (pa je i sam logor nezvanično po njoj nazvan Logor na Crvenom krstu). Glavna logorska zgrada sa pomoćnim objektima podignuta je 1930.godine i do rata je služila kao vojni magacin. Tu svoju funkciju zadržala je do septembarskih dana 1941.godine kada su je Nemci opljačkali i adaptirali za koncentracioni logor. Logor se
Feliks Neđelski (orig. Niedzielski) rođen je u Banjaluci 1912. godine iz braka poljskog doseljenika i pravoslavke iz Varaždina. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 20. novembra 2017. godine. Izrazito aktivan u križarskoj organizaciji, postao je njen predsjednik za banjalučki region 1937. godine, da bi nakon sticanja diplome pravnih nauka u Zagrebu, 1940. postao predsjednikom Velikog križarskog bratstva. Dok se Viktor Gutić u vrijeme kapitulacije Kraljevine Jugoslavije prema regrutnom rasporedu nalazio u Bihaću, Neđelski je od Hrvatskog ustaškog nadzora upućen da do dolaska stožernika organizuje novu vlast u Banjaluci. Tokom rata je obavljao funkcije zamjenika stožernika u Banjaluci, podžupana u Tuzli i Banjaluci, podžupana
Okružno javno tužilaštvo (OJT) Banjaluka je predmet istrage protiv Viktora Gutića otvorilo 21. maja 1946. na osnovu prijave ZK za BiH od 14. maja. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 14. novembra 2017. godine. Zapisnici isljeđivanja u koje je Milan Vukmanović imao uvida i koje smo objavili u knjizi “Ustaški stožer za Bosansku Krajinu: Studija Milana Vukmanovića i izbor iz građe” (Banjaluka 2017), odnose se na dvije etape saslušanja: prva od 4. do 22. juna, a druga od 9. do 22. septembra 1946. godine. Prema upisniku istraga OJT, istražni zatvor od strane tužioca određen je tek 3. novembra, što se poklapa sa do
Danas se navršava tačno 26 godina od kako su muslimanski ekstremisti iz zvorničkih i srebreničkih sela zauvek prekinuli život dečaka Aleksandra Đorđića. Aleksandar je imao samo godinu i po dana kada je ubijen a za ovaj zločin do danas niko nije odgovarao. U periodu od 1992. do 1995. muslimanski agresori i ekstremisti – pripadnici zločinačke tzv. Armije BiH ubili su više od 1100 građana Zvornika. Među žrtvama je veliki broj žena i staraca a ubijeno je i 21 dete srpske nacionalnosti. Spaljeno je više od 30 srpskih sela i zaselaka a porušene su i demolirane gotovo sve pravoslavne crkve ali i seoska groblja. 10. februara 1993. muslimanski zločinci su na vrlo okrutan i
Dana 20. decembra 1945. godine u beogradskim dnevnim novinama “Borba” i “Politika” objavljena su saopštenja Državne komisije za ispitivanje zločina okupatora i njihovih pomagača (DK) kojima se jugoslovenska javnost obavještavala kako “ustaški dželat dr Viktor Gutić slobodno se šeta po Veneciji”. Uz ilustraciju sa već pomenutom fotografijom, čitaoci su mogli saznati sljedeće: Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 6.novembra 2017. godine. “Komisija je utvrdila, da se Dr. Viktor Gutić nalazi u Italiji. Za to postoje nepobitni dokazi, pa čak i fotografija, na kojoj se vidi Gutić kako kao turista hrani golubove na Markovom trgu u Veneciji. Ipak do sada Gutić još nije predan
Priča o hvatanju Viktora Gutića u Veneciji već je prerasla u svojevrsnu legendu. Ono što sa sigurnošću možemo tvrditi je da verzija po kojoj je Gutić tajno kidnapovan od strane jugoslovenskih obavještajaca nije tačna. Jednostavno, svi materijalni dokazi govore drugačije. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 19. decembra 2017. godine. Ipak, dio već poznate priče koji je tačan, odnosi se na tvrdnju da je Gutića u Veneciji zapazio upravo jedan banjalučki Jevrej, koji se u Italiji zatekao kao bjegunac od holokausta. Radi se, naime, o Mosku Kabilju, predratnom arhivaru u Vrbaskoj finansijskoj direkciji, koji je iz Banjaluke izbjegao u Split, gdje je pribavljao
U spomen na dva važna događaja – narodni zbor u selu Orašcu na kojem je doneta odluka o podizanju Prvog srpskog ustanka (1804) i donošenje prvog srpskog ustava (1835) – 15. februar se obeležava kao Dan državnosti „Kojekude, ja sam ljut i prek čovek. Ako neko ne posluša i ako pođe u stranu ja ću toga da ubijem, a kojega uhvatim u izdaji toga ću da obesim i na strašne muke da udarim. Bojim se da ćete me zamrzeti i svaki na svoju stranu vući, pa onda od nas ništa neće biti….“ Ovim rečima se, prema sačuvanim izvorima, Karađorđe obratio okupljenim knezovima i narodnim starešinama na zboru u Marićevića jaruzi,
Svjedočenja ponavljaju suštinski isti tretman: marginalizaciju, zastrašivanje, pljačku, hapšenje i na kraju protjerivanje ili ubistvo. Sistematizovano nasilje podmazivano je stalnim kontribucijama baziranim na pljački svega, od gotovog novca, preko pokretnih stvari svih vrsta, do samih nekretnina. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 24. oktobra 2017. godine. Pod velom osovinske okupacije, dvocifren broj predratnih banjalučkih ustaša, jedne posve marginalne grupe, umnožio se na mnoštvo poslušnika, većinom iz reda lumpenskog ološa, koji su u ratnoj drami vidjeli, pored nekažnjenog sadističkog iživljavanja svojih patoloških frustracija, do tada nezamislive mogućnosti materijalnog bogaćenja. Set nove vrste dokaza počeo se sastavljati od onog trenutka kada je, umjesto od žrtve,
Vlast koju je Viktor Gutić posjedovao kao stožernik za područje bivše Vrbaske banovine oslanjala se, sa jedne strane, na preuzeti državni aparat, a sa druge, na piramidalnu strukturu ustaškog pokreta, čiji su ljudi proželi sve pore društvenog života. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 18. oktobra 2017. godine. Gutić i njegovi najbliži saradnici činili su jedan zavjerenički forum, koji je, iako neformalan, kroz tajne sastanke iza zatvorenih vrata odlučivao o životu i smrti stanovnika Bosanske Krajine. Sve o čemu se odlučivalo na tom forumu provođeno je u djelo putem nižih ustaških struktura. U povratku na pitanje dokaza primjećujemo da, kao što je obično
Uzleti i stradalaštva slavnih vojvoda Radomira Putnika i Petra Bojovića. Sudbine vojnika čiji su životi povezani sa istorijom Srbije. Putnik saznao od blagajnika da je smenjen. Bojović taljigama prebačen na Novo groblje Krf, decembar 1915. godine po starom kalendaru. Srpska vlada na čelu sa Nikolom Pašićem i prestolonaslednikom Aleksandrom Karađorđevićem je neumoljiva. U nastaloj atmosferi međusobnog optuživanja ko je kriv za tragični ishod ratovanja i Albansku golgotu, da bi se prikrilo nerazumno odbijanje Londonskog ugovora i posvećenost stvaranja zajedničke države troimenog naroda, sva odgovornost je prebačena na vojnu komandu. Naravno, na čelu sa načelnikom štaba Vrhovne komande, vojvodom Radomirom Putnikom. Čovek koji je dvanaest i po godina bio ministar vojske
„U vama gledam ja mlado Srpstvo, koje ima da radi na opštem zadatku sviju Srba. Vi ste budućnost Srpstva. Ja sam – kao što vidite i čujete – ostao Srbin i preko mora, gde se ispitivanjima bavim. To isto treba da budete i vi, i da svojim znanjem i radom podižete slavu Srpstva u svijetu“ Teslino poreklo i ime nisu bili sporni ni 1931. godine kada je bio na naslovnoj strani Tajma. Ali, s vremena na vreme, u javnosti, srpskoj i hrvatskoj, pojavilo bi se nešto čime bi oni manje stručni pokušali da potkrepe svoje tvrdnje o tome da je veliki pronalazač bio podjednako ponosan na „svoje srpsko poreklo i
Otac, ako želi da mu sin ostane Srbin i da olista, procveta i plod donese, treba da mu otkrije tajnu Srbije. Kada se Miloš Crnjanski vraćao u Jugoslaviju iz londonskog izgnanstva, svratio je da popravi zube kod srbskog emigranta u Nemačkoj Dobrivija Tomića, čijeg su oca ni krivog ni dužnog ubili komunisti u Boljevcu čim su uzeli vlast. Crnjanski je razgovarao sa Dobrivojevim sinom Dušanom, koji je još bio dečak. Pitao ga je šta je on – Srbin ili Nemac. Dečak je odgovorio da je Srbin. „E, onda ti neće biti lako“, zaključio je Crnjanski. To mi pada na pamet na Savindan 2016, dok razmišljam o sudbini ovog napaćenog naroda,
Pokušaćemo da iznesemo potresni deo jedne životne istorije, kratku istinu čoveka koji
U znak sećanja na žrtve NDH logora na ostrvu Pagu. U noći
Demirovac – Devet grobnih polja na području Donje Gradine kod Kozarske Dubice
Praćeni jutranjom maglom kasnog ljeta, vozimo se prema Jastrebarskom. Nailazimo na tablu
English Na današnji dan 1941. godine zatvoren je ustaški kompleks logora smrti
U selu Čavaš u Popovom polju služen je parastos za 101 žrtvu
Kad se vukovi ostrve na stado stradaju ovce s kraja. Nikad one
Feljton „Pakao u kamenoj pustinji“ stravična je priča o ustaškim koncentracionim logorima
Prema podacima s kojima je Sveti sinod raspolagao 1943, približan broj do
Svjedok koji je preživio logor SLANU Tragajući za materijalnim podacima i ne
I mada je Jadovno svojevrsna uvertira za Jasenovac, koncentracioni logor gde će
25.8.1987. | Piše: Rajko Lukač Ustaško ljeto 1941. (1) Kad je Velebit bio grobnica
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
