Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu. Ako Bog da, sabraćemo se 19. juna 2021. kod Šaranove jame.

 

Antropologija zla: Ponavljanje mračne istorije

Datum objave: četvrtak, 19 januara, 2017
Objavljeno u Oluja, Ostala stratišta
Veličina slova: A- A+

Svaki događaj, pa i „Oluja“, ima svoj aktuelni i istorijski kontekst, manifestno i skriveno značenje. Započinjući rat protiv oružanih snaga tadašnje zajedničke države, kao i protiv Srba nastanjenih na njenoj teritoriji, Hrvatska je bila motivisana ne samo manifestnim ideološkim, nacionalističkim ciljevima, več i onim latentnim, neposrednim materijalnim interesima zbog kojih se oduvek i ratovalo. Budući da su ti ciljevi ostvareni, onda ih i treba sagledavati u svetlu jasnih činjenica koje ukazuju na značaj prikrivenih razloga rata povedenog protiv Srba.

Bojan Jovanović
Bojan Jovanović

Autor: Bojan Jovanović

Ratom je ostvarena državnost u okviru maksimalnih teritorijalnih pretenzija, a proterivanjem i etničkim čišćenjem Srba smanjen je njihov broj i sveden na zanemarljiv procenat, čime je oslobođeno više od 200 000 radnih mesta i omogućena legalizacija opljačkane imovine Srba, jer su više od 70 000 njihovih stanova, kuća i vikendica zaposeli i prisvojili Hrvati.  U svetlu ovih činjenica, nacionalno homogenizovana hrvatska država ima mnogo razloga da slavi najveći zločin koji je izvršila posle Drugog svetskog rata u Evropi.

Bez odgovarajuće kritičke svesti i konteksta koji bi stvorio tu svest, zločin nad Srbima slavi se u okviru paganskog etičkog obrasca koji dopušta da se zbog ostvarene koristi i učinjeno zlo može proglasiti dobrim. Na laži o uzrocima rata početkom devedesetih godina 20. veka u Hrvatskoj stvoren je novi nacionalni mit o pravednom oslobodilačkom domovinskom ratu kojim je potesnuta istina o zločinima nad Srbima koji su etnički počišćeni iz Hrvatske. Mit o srpskoj krivici, kojim je ne samo opravdavan ustaški genocid, već i potonje nastavljanje zločina nad srpskim narodom i etničko čišćenje Srba u akcijama „Bljesak“ i „Oluja“, dobio je obrednu potvrdu u proslavljanju tih zločina.

Mačva 1914. godine
Mačva 1914. godine

U toj realnosti moguće je slavljenje nacizma na stadionima, pozivanje i pokušaj institucionalizacije ustaškog pozdrava „Za dom spremni“ i uobičajeni ekscesi javnog izražavanja rasizma i mržnje prema Srbima. Šovinizam i ustaštvo su hronična bolest u hrvatskom narodu koja se toleriše, kako na unutrašnjem, tako i na spoljašnjem planu. Blage reakcije, bez kazne, ne sprečavaju, već samo podstiču ovakvo ponašanje, a slavljenje zločina ne zaustavlja agresiju na Srbe, nego joj daje novi podsticaj. Protesti protiv ćirilice, praćeni lomljenjem i uklanjanjem postavljenih tabli izraz su netolerantnosti i netrepeljivosti prema Srbima. Budući da  je simbol srpskog naroda i njegove kulture, ćirilica je postala meta napada, protesta i antisrpskih manifestacija, praćenih parolama „Srbe na vrbe“.

Nezavisna država Hrvatska 1941-1945
Nezavisna država Hrvatska 1941-1945

U takvoj atmosferi linča i osećanja nesigurnosti događaju se i konstantni napadi na preostale Srbe u Hrvatskoj. Ti napadi ne ograničavaju se samo na one koji žive ili dolaze u ovu zemlju, već i na one koji prolaze kroz nju. Ovakvi događaji su gotovo uobičajeni u državi koja je nekažnjenim genocidom uspela da u potpunosti ostvari svoje nacionalističke ciljeve i glavnim praznikom slavi svoj najveći zločin. „Oluja“ je samo najmasovnija manifestacija procesa koji je započeo pre ove vojne operacije i nastavio se posle nje drugim sredstvima pravnog i fizičkog maltretiranja, sprečavanja povratka i nevraćanjem oduzetih stanarskih prava i poljoprivrednog zemljišta.

Vojna akcija "Oluja" 1995. godine
Vojna akcija “Oluja” 1995. godine

Ukoliko se objektivno sagledaju istorijske činjenice onda se od Starčevićevih tekstova i političke aktivnosti preko demonstracija protiv Srba krajem 19. i početkon 20. veka, zločina počinjenih u Velikom ratu, genocida izvršenog u Drugom svetskom ratu i Masovnog pokreta 70-ih, do secesionističkog rata 90-ih završenog etničkim čišćenjem, uspostavlja istorijska vertikala neprekidnog stradanja Srba u Hrvatskoj. Posle svih velikih zločina, Hrvati su ostajali nekažnjeni. Posle zločina u Velikom ratu amnestirani su stvaranjem zajedničke države, posle genocida izvršenog u NDH imali su zaštitnika u Titu i Komunističkoj partiji, a posle „Oluje“ u svojim zapadnim saveznicima.

Hrvatska danas, Foto: Profimedia, Newsweek.rs
Hrvatska danas, Foto: Profimedia, Newsweek.rs

Zato što u Hrvatskoj i kod Hrvata nikad nije izvršen proces lustracije, zločini nad Srbima mogli su nekažnjeno da se ponavljaju. Osvetljeno „Bljeskom“ i aktuelizovano „Olujom“, mračno iskustvo ustaške kame i jame pokazalo je osnovanost strahovanja Srba da im se istorija NDH može ponoviti. To ponavljanje mračne istorije posledica je neadekvatnog kažnjavanja Hrvata za masovne zločine počinjene nad Srbima i olakog srpskog prelaženja preko tih zločina koji su se kao negativno iskustvo, zbog pragmatičnih političkih interesa, potiskivali da bi se zaboravili. Imajuću u vidu ove činjenice, Hrvati imaju razloga da slave svoj najveći državni praznik jer su posle svih bezuspešnih pokušaja konačno uspeli da nekažnjenim genocidom dođu do svoje samostalne i etnički gotovo čiste države.

Autor je etnolog i viši naučni savetnik Balkanološkog instituta SANU

(Objavljeno u štampanom izdanju Politike 11. januara 2017. godine)

Izvor: Novi Polis

Vezane vijesti:

Hrvatska slavi četvrt vijeka etničkog čišćenja Srba

Marija Milić: Oluja i poslije Oluje* | Jadovno 1941.

Oluja: Etničko čišćenje pod pokroviteljstvom NATO-a …




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top