Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu. Ako Bog da, sabraćemo se 19. juna 2021. kod Šaranove jame.

 

Antifašizam danas ne stanuje u Sarajevu!

Datum objave: ponedeljak, 18 maja, 2020
Veličina slova: A- A+

Digla se velika galama navodnih antifašista iz Sarajeva protiv mise i komemoracije ustaškim žrtvama s kraja Drugog svjetskog rata.


Izvor: Boris Radaković ; Autor: Boris Radaković ; 16. maj 2020.

NAPOMENA: Svi navodi izneseni u ovom tekstu su lični stav autora i ne moraju odražavati stavove redakcije portala. U cilju sveobuhvatnijeg informisanja javnosti, objavljujemo i priloge od značaja za misiju udruženja Jadovno 1941. čak i kada su oni potpuno suprotni njegovim stavovima.


U prvi plan se ističu civilne žrtve iz Sarajeva stradale pred sam kraj rata. Žrtve se imenuju kao „antifašisti“. Među tim žrtvama pored Srba bio je značajan broj muslimana i ostalih građana Sarajeva. Baš zato današnji „antifašisti“ Sarajeva u svojim demonstracijama protiv pomena stradalim ustašama ističu ubijene Sarajlije u posljednjim mjesecima Drugog svjetskog rata.

Time se zamračuju stradali stanovnici Sarajeva i okoline od 1941-1945, a posebno stradali u prve tri godine rata. Zašto? Pa zato što su ti stradali uglavnom Srbi i Jevreji. Te zločine su uglavnom vršile ustaše iz Sarajeva, većinom muslimani. U Sarajevu su se upisivali dobrovoljci i u ustaške i u SS jedinice i to u hiljadama.

Današnje Sarajevo želi da sapere nedužnu krv Srba i Jevreja sa svojih ulica, da relativizuje zločin ustaša Sarajlija, tako što za sve optužuje ustaše Hrvate van Sarajeva.

Hajde da vidimo kakvo je stanje u Sarajevu bilo od 1941-1943 godine:

„Sarajevo je privremeno, do poraza nemačke vojske pod Staljingradom, u zimu 1943, bilo najfanatizovanije nacističko uporište. Juriš ulične rulje na glavnu Sefardsku sinagogu („Templ“) usledio je odmah posle ulaska okupacionih trupa. Odneli su i bakarni krov. Od deset hiljada Jevreja, rat je preživelo 1.400. Likvidacija je počela pre početka holokausta u ostaloj Evropi.“ – (Milorad Ekmečić,“ Dugo kretanje između klanja i oranja – Istorija Srba u Novom Veku“, Beograd, 2008, 474.).

Ako se pitate kako je moguće da su ustaše i nacisti imali toliko uspjeha kod regrutovanja Sarajlija u svoje redove, pročitajte kako je atmosferu u Sarajevu tridesetih godine prošloga vijeka, opisao jedan od najznačajnihih komunista iz BiH Osman Karabegović:

„Sve je na mene uticalo zatvorenošću i činilo mi se da grad veoma malo komunicira sa drugim krajevima Bosne i Hercegovine. Djelovao je ustajalo, pritisnuto teškom prošlošću, s oštro izraženom podvojenošću Muslimana, Srba i Hrvata.“ – (Osman Karabegović, „Moj boravak među Kozarčanima u prvim mjesecima oslobodilačke borbe, Kozara u Narodnooslobodilačkom ratu – Zapisi i sjećanja“, I, Beograd, 1971.)

Štaviše, tokom građanskog rata u BiH, u sastavu tzv. Armije RBiH nalazile su se i formacije HOS-a koje su bile sastavljene od Hrvata i Muslimana. Hosovci su njegovali ustaške tradicije što se jasno vidi po njihovim oznakama i njihovoj himni gdje se otvoreno veličaju ustaše.

Nisam nigdje našao da su se Sarajlije bunile protiv ustašluka u svojim redovima početkom devedesetih. Devedesetih godina pomen likvidiranim ustašama bio je „antifašistički“ za Sarajlije:

Kad kažem da antifašizam danas ne stanuje u Sarajevu, ne mislim da nema pojedinaca zaista atnifašistički a time i antiustaški opredeljenih.

Međutim, ako gledamo današnji duh Sarajeva, on je daleko od antifašističkog. Dovoljno je npr. pogledati šta sve pišu i govore mediji iz Sarajeva o pojedinim narodima i državama, npr o Srbima, Srbiji i Republici Srpskoj, ili o Rusima i Rusiji itd.

Upotrebljavaju jezik mržnje a često ovim narodima i državama ljepe etikete fašizma, nacizma, šovinizma, genocidnosti itd. Sa druge strane besramno lažu o svojoj prošlosti i prisvajaju antifašizam koji je u BiH uglavnom srpski, a odbacuju ustašluk kojem su u većini služili.

Pored toga danas u Sarajevu postoje organizacije i grupe koje otvorene njeguju nasljeđe fašizma i ustašluka. Zato kažem, antifašizam danas ne stanuje u Sarajevu!

Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top