Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu. Ako Bog da, sabraćemo se 19. juna 2021. kod Šaranove jame.

 

USVOJITI DEKLARACIJU O GENOCIDU

Datum objave: ponedeljak, 3 avgusta, 2015
Objavljeno u Prebilovci
Veličina slova: A- A+

Do danas takav zločin nije zabilježen zato što je, prije svega, ponovljen poslije 50 godina kada su meta bili mrtvi – oni koji su već ubijeni 1941. godine, posebno žene i djeca, objašnjava predsjednik Srpskog nacionalnog društva “Prebilovci” Milenko Jahura.

Milenko Jahura na mjestu logora Slana 2015. godine

Milenko Jahura na mjestu logora Slana 2015. godine


Razgovarala: Vesna ŠURBAT

Predsjednik Srpskog nacionalnog društva “Prebilovci” Milenko Jahura smatra da parlamenti Srbije i Republike Srpske treba da usvoje deklaraciju u kojoj će jasno stajati da je nad Srbima u NDH izvršen genocid.

Jahura u intervjuu Srni ističe da su ustaški zločini nad Srbima u Prebilovcima u Drugom svjetskom ratu – biblijska tema.

“Do danas takav zločin nije zabilježen. Prije svega, zato što je ponovljen poslije 50 godina kada su meta bili mrtvi – oni koji su već ubijeni 1941. godine, posebno žene i djeca”, objašnjava Jahura i napominje da su u ratu devedesetih godina njihove kosti uništene.

On ocjenjuje da Srbija pa, čak, ni Republika Srpska ne znaju dovoljno o zločinu u Prebilovcima i upozorava da oni koji rade na tome da se ovaj zločin zataška dobijaju ogromna sredstva.

Jahura navodi da je, pred zločin, u NDH planirano da Prebilovci, koji su bili najveće srpsko selo u donjoj Hercegovini, budu uništeni, a svi Prebilovčani ubijeni, kao i da se promijeni ime selu.

On podsjeća da je 1992. godine hrvatski general Janko Bobetko nazvao Prebilovce “pasištem divljih svinja”, čime je potvrdio genocid.

“Prebilovci – selo na zlu glasu. Sad po njemu divlje svinje pasu. Od Hrasnoga, pa do iznad Stoca, sve spržio, ne osta ni koca”, podsjeća Jahura na stihove koje je Bobetko napisao u memoarima.

Jahura navodi da je i sama tadašnja zvanična Hrvatska (NDH) ostavila podatke o prebilovačkim žrtvama, navodeći da je u Prebilovcima ubijeno oko 800 žena, djece i staraca.

“Najviše su ubijani na jamama. Žene i djeca su odvedeni iz Prebilovaca kamionima, pa poslije vozom do sela Šurmanci, kod Međugorja, i tu je u jami Golubinka 6. avgusta 1941. godine ubijeno 600 žena i djece, djevojaka i starica. Nije bilo muškaraca starijih od 14 godina”, kaže Jahura.

On navodi da je 57 porodica 1941. godine ugašeno, a poslije, sa onima koji su poginuli tokom Drugog svjetskog rata, taj broj dostigao je stotinu.

Svjedoci, kao i same ustaše, 1957. godine na sudu u Mostaru pričali su da su se srpske djevojke same bacale u jame, ne dozvoljavajući da ih ustaše dotaknu.

Jahura navodi da je njegova tetka Ljubica Bulut zagrlila svoje troje djece i skočila u jamu sa riječima “Anđeli moji, hajde da letimo”.

On je dodao da je njegova majka Joka Ekmečić, udata Jahura, izbjegla jamu pošto je uspjela da pobjegne iz silosa u Tasovčićima, ali je ubijena njegova baba, koja je tada bila trudna u devetom mjesecu, i njeno petoro djece, od dvije do 17 godina.

Jahura navodi da su poslije Drugog svjetskog rata te jame uglavnom bile zabetonirane jer je donijeta odluka da se ne istražuju i ne iskopavaju, a sahrane nisu dozvoljavane zbog političkih razloga.

“Kosti su, napokon, izvađene i sahranjene, ali su uništene ubrzo u ratu devedesetih, tako da se uopšte ne može utvrditi broj žrtava. A ima još jama u Hercegovini koje nisu otvarane”, navodi Jahura.

Prebilovčani su najviše stradali u Šurmanovačkim jamama, nešto manje na Bivoljem brdu, a ostali su ubijani na drugim mjestima – u Sarajevu, u porodilištu u Mostaru. Gdje god su hvatali grupe Srba odvajali su Prebilovčane i ubijali.

Jahura ističe da za “zločin nad kostima” u ratu devedesetih godina, kada je kosturnica minirana, nije niko odgovarao.

Postoji krivična prijava i u Tužilaštvu za ratne zločine u Beogradu i kod Tužilaštva BiH, ali je ona “gurnuta pod tepih”.

Podnijeta je prijava protiv nepoznatih izvršilaca, ali je ukazano na neka lica koja su bili na određenim funkcijama i koja su fotografisana tog dana u Prebilovcima 1992. godine.

Što se tiče zločina iz 1941. godine, Jahura kaže da je nevjerovatno da je suđenje održano tek 1957, a od nekoliko hiljada onih koji su učestvovali u zločinu optuženo samo 14.

“Najmlađi optuženi zločinac bio je 1918. godište i on je umro kad je izašao iz zatvora. Šestorica su osuđena na smrt, a osmorica na vremenske kazne jer je sud pravio razliku šta je ko radio. Jedni su bili na jami, a drugi dovodili žrtve”, navodi Jahura za Srnu.

Izvor: tl_files/ug_jadovno/img/otadzbinski_rat_novo/2014/srna.png

Vezane vijesti:

Milenko Jahura: Ako Gospod ne čuva grada, uzalud straža ne …

Jahura: Prebilovci su ujedinili Hercegovce sa obe strane …

SRPSKE JAME I STRATIŠTA PRETVORENI U DEPONIJE …

Jahura: Prebilovci su ujedinili Hercegovce sa obe strane …

Prebilovci – Jadovno 1941.

 




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top