Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu. Ako Bog da, sabraćemo se 19. juna 2021. kod Šaranove jame.

 

Mujanović i sam učestvovao u ubijanju srpskih logoraša u Hrasnici

Datum objave: sreda, 1 avgusta, 2018
Veličina slova: A- A+

Husein Mujanović zvani Huso, koji je uhapšen u Srbiji zbog ratnih zločina protiv srpskih civila u Hrasnici i Sokolović koloniji, bio je upravnik logora u Hrasnici, za čije vrijeme je ubijeno i svirepo mučeno najviše srpskih logoraša, u čemu je i sam učestvovao.

Logor

U knjizi “Zločini u Hrasnici” autora Danila Dželetovića, koji je za vrijeme rata u BiH bio inspektor Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske za ratne zločine počinjene nad Srbima, navodi se da je postojao “Husov kabinet”, te da o mučenjima ubijanjima logoraša i silovanjima Srpkinja postoji više autentičnih svjedočenja preživjelih logoraša i građana.

Mujanović nije samo odobravao ili naređivao svirepo mučenje i okrutno ubijanje hrasničkih logoraša, već je i sam, kao upravnik hrasničkog logora smrti, u tome i učestvovao.

“Skoro svaku noć su pojedinci ili grupice odvođeni iz ćelija u atomsko sklonište ili u neku drugu prostoriju, gdje su podvrgavani najokrutnijem mučenju i svakojakom zlostavljanju i ponižavanju”, piše u knjizi.

Zna se da je samo u toku njegovog upravljanja hrasničkim logorom iz ćelija izneseno 10 tijela logoraša, koji su najčešće ubijeni batinanjem, i to između 15. jula i 5. avgusta 1992. godine.

U tom periodu ubijeni su Vitomir Vasović, Aleksa Stranput, Radomir Drašković, Borko Stojanović, Radovan Guzina, Gojko Stjepanović, Sekula Mandić, Jovica Mihajlović, Radomir Milutinović i Dostimir Nikolić.

Više preživjelih logoraša je izjavilo “da je upravnik Huso sa komandirom straže Senadom Gadžom i stražarima Zaimom Laličićem i drugima” učestvovao u ubistvima Radovana Guzine, Jovice Mihajlovića i Borka Stojanovića, kao i u okrutnim tučama preživjelih logoraša profesora Branka Kovačevića, Mirka Vukovića, Nikole Đumića i mnogih drugih.

Mujanović je sa svojim stražarima često noću priređivao pijanke u svojoj kancelariji, a zatim su pijani upadali u ćelije među logoraše, koje su nasumice i bez reda nemilosrdno tukli.

Ponekad su u njegovu kancelariju dovodili pojedine uhapšene žene, koje su u tako pijanom stanju seksualno zlostavljali, a neke i silovali.

Povremeno su tu privodili i neke djevojke iz naselja koje su silovali, a zatim ih puštali kućama uz prijetnje da ne smiju nikome govoriti šta im se dešavalo u “Husovom kabinetu”.

Da se ne bi otkrili najsvirepiji zločini nad srpskim civilima i zarobljenim pripadnicima Vojske Republike Srpske, kao što su okrutna ubistva, mučenja i batinanja logoraša, silovanja žena i drugi oblici nečovječnog postupanja, glavni šefovi muslimanske vojne i civilne vlasti u ilidžanskim naseljima Hrasnica i Sokolović kolonija, među kojima Mujanović, u prvoj godini rata četiri puta su mijenjali lokaciju logora, krijući ga od Međunarodnog komiteta Crvenog krsta, Unprofora i svjetske javnosti.

Prve uhapšenike su zatvarali u neke privatne radnje i razne podrume, u kontejnere Envera Hodžića zvanog Enker, u podrume Doma kulture u Hrasnici, gdje su ih vezivali za radijatore.

Glavni centri, odnosno logorski objekti, u početku su se nalazili u svlačionicama za sportiste Rukometnog kluba “Famos” na “Famosovom” igralištu i u Osnovnoj školi /OŠ/ “Aleksa Šantić”, gdje su prostori ispod stepeništa pretvoreni u imrovizovane ćelije, u kojima su u skučenom prostoru bez otvora i svjetla zajedno boravili uhapšeni muškarci i žene.

Glavni šef i osnivač tih prvih hrasničkih zatvora bio je tadašnji komandir Vojne policije Četvrte motorizovane brigade takozvane Armije BiH Amir Šabović, a njegov pomoćnik za zatvorske poslove bio je upravo Husein Mujanović zvani Huso, koji je od Šabovića i preuzeo poslove upravnika hrasničkog logora.

Huso, kako je bio poznat logorašima, došao je na dužnost upravnika hrasničkog logora na mjesto Amira Šabovića, u vrijeme prebacivanja logoraša u zatvor “Garaže”, sredinom jula 1992. godine.

Na toj dužnosti je ostao do kraja septembra te godine kada ga je zamijenio Rasim Okerić, profesor iz Gacka.

U OŠ “Aleksa Šantić” fiskulturna sala u prizemlju bila je “adaptirana” za mučilište uhapšenih Srba, pa se tako na plafonu ove sale nalazila greda sa koje je visio konopac, za kojeg su vezivali logoraše i tukli ih u visećem položaju.

Osim konopca, visio je i jedan manji džak napunjem olovim, a okolo su stajale razne gvozdene šipke, poluge, noge od stolica, komadi debelog kabla od struje i drugi predmeti, kojima su logorski stražari i pripadnici Vojne policije tukli privezane logoraše.

Tako je na okrutan način prebijen logoraš Obrad Milović, koga su stražari Senad i Ramiz Gadžo na veoma okrutan način tukli u visećem položaju, sve dok nije pao u komu, a zatim su ga polivali vodom, vraćali u svijest i ponovo tukli. Tako su mu prebili desnu nogu i domali prst na desnoj ruci.

O svirepom mučenju, bezdušnom i okrutnom postupanju i ponižavanju čovjeka i njegovog dostojanstva, koje su činili logorski stražari Senad i Ramiz Gadžo i njihovi šefovi i suosnivači hrasničkog logora Amir Šabović, Husein Mujanović i drugi u OŠ “Aleksa Šantić” u Hrasnici, postoji više autentičnih svjedočenja preživjelih logoraša i građana.

Husein Mujanović sin Saliha, rođen 21. septembra 1959. godine u selu Kostići, opština Bijelo Polje, u Crnoj Gori, po zanimanju pravnik, prijavio je u tadašnju policijsku upravu Ilidža 12. novembra 1991. godine stalno mjesto boravka u opštini Ilidža, u Hrasnici, Stari drum broj 63.

Autor knjige “Zločini u Hrasnici” Danilo N. Dželetović rođen je 1931. godine u Čepelici, kod Bileće. Diplomirao je na Odsjeku za istoriju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Prije rata je bio načelnik jednog odjeljenja u SUP tadašnje SR BiH.

U toku i poslije građanskog rata u BiH objavio je više naslova u dnevnoj i nedjeljnoj štampi Republike Srpske i SR Jugoslavije o ratnim zločinima i zločinima genocida nad srpskim življem na području opština Hadžići, Trnovo i Goražde.

Izvor: SRNA

Vezane vijesti:

Pritvor za Huseina Mujanovića, ratnog upravnika logora u Hrasnici

Zaboravljeni genocid: Tokom rata u Sarajevu je ubijeno najmanje 8.255 Srba




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top