Izložba „Moje Jadovno“ u Bileći

Stradanje Srba, Jevreja i Roma od desetog aprila 1941. godine, potvrđuje da je sistemski genocid bio državni projekat fašističke NDH. Korijeni sežu u vrijeme Ante Starčevića, u drugu polovinu devetnaestog vijeka, kazuje Predrag Lozo, autor izložbe „Moje Jadovno“.
„Sama činjenica da se čekalo više od sedamdeset godina od stravičnog zločina i da se o tome ćutalo zbog toga što je počela da radi od 10.aprila četrdeset prve…u doba komunističke Jugoslavije nije moglo biti povezano sa revolucijom. U suštini, stradali su zbog svoje vjere i nacionalnog identiteta“.
U kompleksu logora smrti, koji su bili preteča drugim logorima u NDH, stradalo je 4o.123 lica za 132 dana. Dovođeni su iz svih dijelova bivše države.

U sistemskim logorima smrti stradala su 73 sveštenoslužitelja, među kojim i vladike Gornjokarlovački Sava Trlaić i dabrobosanski Petar Zimonjić. Istorijska i civilizacijska greška je posmatrati stradale kao brojke. One mogu biti važne sa demografskog i faktografskog stanovišta, ali ne i suština zločina. Svi stradali bili su ličnosti, smatra Lozo.
U lancu svjedočenja o genocidnim logorima smrti, izložba je obišla veće svjetske i domaće centre. Cilj je da se mlađi naraštaji, od kojih je istorija skrivana, upoznaju sa činjenicama i okolnostima u kojima su stradali njihovi preci.