Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu. Ako Bog da, sabraćemo se 19. juna 2021. kod Šaranove jame.

 

Krađom kostiju prikrivan zločin

Datum objave: subota, 14 jula, 2012
Objavljeno u Podrinje
Veličina slova: A- A+

sahrana_bratunac.jpgčlanovi porodica poginulih, saborci, boračka i opštinska delegacija, sastavljena od srpskih predstavnika vlasti, položile su cveće i zapalili sveće na Vojničkom groblju u Bratuncu, gde je sahranjen najveći broj nastradalih i na srpskim stratištima u Biljači i Sasama. Deset naknadno ekshumiranih tela 10. juna 2010. godine sahranjeno je – sedam na Vojničkom groblju u Bratuncu, jedan muškarac je po želji porodice sahranjen u porodičnom groblju na Zalazju gde je pre 20 godina pao u zarobljeništvo braneći svoje selo i porodicu, a dvoje identifikovanih prevezeni su u Srbiju i sahranjeni u mestima gde im žive porodice.

Porodice stradalih Srba, koji su pre više od dve godine ekshumirani u srebreničkom selu Zalazje, tvrde da su u Centru za identifikaciju u Tuzli ukradene kosti skeleta da bi prikrili zločin koji je počinjen nad zarobljenim Srbima. Staka Cvjetinović, supruga pronađenog Ivana, smatra da su u tuzlanskom Centru za identifikaciju otuđene polomljene kosti sa skeleta da bi se prikrio dokaz da su zarobljenici prebijani i masakrirani.

– Od bivših komšija Bošnjaka, koji su proveli rat u Srebrenici, saznali smo da su zarobljenici mučeni u zgradi Policijske stanice u Srebrenici i ispred tog objekta, i da su tako isprebijani i izmrcvareni odvezeni na Zalazje, gde su poklani i pobijeni na svirep način – ispričala je Cvijanovićeva.

Ona kaže da su od skeleta odvojene polomljene kosti, iako su bili kompletni pri ekshumaciji pre dve godine iz masovne grobnice u Zalazju, odakle su odvezeni na identifikaciju u Tuzlu.

Slađana Jeremić, ćerka ubijenog Nedeljka Gligića, kaže da su porodice ekshumiranih dobijale anonimne pozive i informacije iz Tuzle o identifikaciji ekshumiranih posmrtnih ostataka.

– Zbog toga smo zahtevali da se identifikacija obavi u Republici Srpskoj, što je nakon mnogo problema i opstrukcije učinjeno 7. marta ove godine kada su skeleti prevezeni u Spomen kosturnicu Miljevići u Istočnom Sarajevu – navodi Jeremićeva.

Porodice su iscrpljene višegodišnjom neizvesnošću, lutanjem i traženjem svojih nestalih članova kao i istine o načinu njihovog pogubljenja, kako bi posle 20 godina konačno pronašli smiraj, naglašava kćerka ubijenog Nedeljka Gligića.

Masakr u Tuzli

Porodice poginulih su tražile informaciju u kakvom su stanju skeleti i zašto se identifikuje kost po kost kada su sa Zalazja odvezeni kompletni skeleti, ali odgovor od Tuzlanskog i Tužilaštva BiH nikada nije stigao.
– To nas je navelo na zaključak da je došlo do otuđivanja delova skeleta kako bi se prikrio način pogibije i mučenja ovih paćenika. Kasnije smo iz Lukavice dobili podatke da nekim skeletima fale delovi kičmenog stuba ili neke druge kosti i porodice se pitaju gde su nestale kada se zna da su sa Zalazja odvezene u Tuzlu – pita Jeremićeva.

Izvor: Vesti




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top