Kalendar Pokolja

Januar 2026

Naredni događaji

17.04.2013 - 18.04.2013

Sisak, mjesto zločina

18.04.2013

Zločin u Crnom Potoku kod Topuskog

/tl_files/ug_jadovno/img/preporucujemo/2014/kalendar-genocida.jpg Crni Potok, kod Topuskog, 17. aprila 1942. ustaše ubile 64 Srbina.

Izvor: Đuro Zatezalo „Radio sam svoj seljački i kovački posao“ – svjedočanstva genocida. SKPD Prosvjeta, Zagreb 2005.

Iako se u ovom djelu navodi da je do zločina u Crnom Potoku došlo 17. aprila, upoređivanjem izvora i nama dostupne literature, došli smo do zaključka de se, ipak, kao dan izvršenja zločina nameće 18. april 1942. godine. Do tog zaključka došli smo koristeći naslove:Kotar Vrginmost u NOB 1941-1945,Dušan Baić,Vrginmost, 1980. (str 388-398) iGenocid na Kordunu i okolici,Petar Zinaić, Beograd1996, (str 429-430)

Prenosimo spisak žrtava iz knjigeGenocid na Kordunu i okolici.

ZLOČIN U CRNOM POTOKU

18. aprila 1942. ustaše su na prevaru uspjele da ubiju 64 stanovnika iz Crnog Potoka i dvojicu iz sela Bukovice koji su se nalazili u Crnom Potoku. Toga dana selo Crni Potok je potpuno spaljeno.

Iz Bukovice su ubijene Ljubica Vrga 10 (godine), i njena sestra Neđeljka Vrga 6, u Crnom Potoku gdje su se nalazile kao izbjeglice kod rodbine.

Iz Crnog Potoka ubijena je Milica Bakić 17, u vlastitoj kući.

Mila Bakić 20, ubijena je i spaljena u štali Stevana Vojnovića.

Jeka Balaban 19, silovana je, a zatim ubijena i spaljena u štali Stevana Vojnovića u Crnom Potoku.

Milka Kajganić 28,

Đuro Kolundžija 39, gluhonjem,

Ljubica Kolundžija 3,

Milica Kolundžija 30,

Sava Kolundžija 42,

Staka Kolundžija 5,

Stana Kolundžija 42,

Stoja Kolundžija 7,

Miladin Miljanović 13,

Milinka Miljanović 50,

Milka Mudrić 13, su ubijeni.

Simo Poštić 2, živ je spaljen zajedno sa svojim djedom

Stojanom Poštić 84 u vlastitoj kući.

Matija Ulemek 50, ustaše su mu polomile ruke i noge i zaklali i zakopali u đubar kod njegove kuće.

Boja Vojnović 13, ubijena,

Boja Vojnović 31, živa je spaljena u štali Stevana Vojnovića,

Božo Vojnović 21, živ je spaljen sa grupom mještana u vatri zapaljene kuće,

Branko Vojnović 7,

Dragan Vojnović 2 i

Dragan Vojnović 1, ubijeni su kod svojih kuća.

Dragica Vojnović 4, živa je spaljena sa grupom svojih mještana.

Dragica Vojnović 3, i

Dušan Vojnović 2, ubijeni,

Đuro Vojnović 21, i

Joka Vojnović 45, živi su spaljeni sa grupom mještana.

Joka Vojnović 19, silovana je pa zatim živa spaljena,

Ljubica Vojnović 12, živa je spaljena,

Ljubica Vojnović 20 i Maksim Vojnović 36, su ubijeni.

Marija Vojnović 18, i Marija Vojnović 47, žive su spaljene.

Mihajlo Vojnović 45,

Milan Vojnović 6 i

Milan Vojnović 3 su ubijeni.

Mile Vojnović 19, pobjegao je iz zapaljene štale i istog dana na njivi uhvaćen i ubijen.

Mile Vojnović 4,

Mile Vojnović 60,

Mile Vojnović 44,

Milica Vojnović 18,

Milka Vojnović 45,

Milka Vojnović 40, su ubijeni kod svojih kuća.

Miloš Vojnović 35, bio je ranije stražar kod opštine Topusko, živ je spaljen sa grupom mještana u svom selu.

Mirko Vojnović 24,

Nikola Vojnović 13,

Nina Vojnović 3,

Pero Vojnović 63,

Pero Vojnović 3,

Pero Vojnović 21,

Rade Vojnović 40, borac IV bataljona, zarobljen i živ spaljen u štali Stevana Vojnovića,

Ružica Vojnović 59,

Sava Vojnović 32, ubijeni i spaljeni u kući Mile Bućana,

Slavko Vojnović 4, ubijen,

Stana Vojnović 20 i Stanica Vojnović 42, žive su spaljene sa grupom mještana.

Stanko Vojnović 43,

Stevan Vojnović 52,

Stevan Vojnović 25,

Stoja Vojnović 59, su ubijeni, a

Stoja Vojnović 63, je živa spaljena u štali Stevana Vojnovića u Crnom Potoku.

Luka Miljanović 2,

Milka Miljanović 3,

i Stojan Miljanović 6, ubijeni su od strane ustaša u Petrovoj Gori.

Pozivamo sve one koji imaju dodatne informacije, dokumente i sl. vezano za ovaj događaj, da nas kontaktiraju putem e-maila: [email protected], telefonom: 051/333-588, +387/65/511-130, ili na adresi Udruženje Jadovno 1941. Kralja Alfonsa XIII 49a, Banja Luka, Republika Srpska.

18.04.2013

Petrova gora, Mračajski jarak, 18. aprila

19.04.2013

Vrginmost, jarak Džaperovac, 19. aprila

22.04.2013

22. april - dan sjećanja na proboj jasenovačkih logoraša

01.01 (Četvrtak)

2013 - Ubistva u Mlakvi

2016 - Ubistva u Mlakvi

03.01 (Subota)

2013 - Zločini na planini Papuk

2016 - Zločini na planini Papuk

04.01 (Nedelja)

2013 - Pomen žrtvama racije u Čurugu

2016 - Pomen žrtvama racije u Čurugu

06.01 (Utorak)

1942 - Gornja Trebinja na Kordunu

2013 - Gornja Trebinja na Kordunu

2013 - Zločini u Domačaj lugu

2013 - Skakavac, Vrginmost. 6. januara 1942.

2016 - Zločini u Domačaj lugu

2016 - Skakavac, Vrginmost. 6. januara 1942.

07.01 (Srijeda)

1942 - Gornja Trebinja na Kordunu

2013 - Gornja Trebinja na Kordunu

2013 - Zločini u Domačaj lugu

2013 - Krvavi Božić u Pridvorici

2013 - Petrinja, pravoslavno groblje, 7. januara 1942.

2013 - Zločini u Trstenici kod Vrginmosta

2013 - Komemoracija u Gornjoj Trebinji

2013 - Srpsko stradanje u Kravici na Božić 1993.

08.01 (Četvrtak)

2013 - Zatvaranje logora u sisku

14.01 (Srijeda)

2013 - POMEN ZA SRPSKE ЖRTVE IZ SELA JELAČIĆI

2013 - Pokolj u crkvi u selu Draksenić

2013 - Sjećanje na najveći pokolj Srba u Slavoniji

16.01 (Petak)

2013 - ZLOČIN NAD SRBIMA U SKELANIMA

ZLOČIN NAD SRBIMA U SKELANIMA

Jake muslimanske snage od nekoliko hiljada vojnika iz Srebrenice, pod komandom Nasera Orića, napale su tragičnog 16. januara 1993. godine u ranu zoru srpska sela oko Skelana i upale u ovo mjesto na obali Drine.

Muslimanske jedinice upale su u sela prije svanuća, ubijajući i koljući civile na spavanju u kućama, pljačkajući i uništavajući sve što su stigle, nastavljajući etničko čišćenje u Podrinju započeto još u aprilu i maju 1992. godine napadima na srpska sela Gniona, Osredak, Vijogor i druga.

Tog kobnog dana ubijeno je čak 69 stanovnika ovog kraja, a dvije trećine nastradalih bili su civili, među kojima i nekoliko djece.

Ranjeno je 165 mještana, a od 30 zarobljenih polovina nije preživjela mučenja u srebreničkim kazamatima i njih četvoro još se vode kao nestali.

Bježeći od potpunog uništenja, stanovništvo je tražilo spas u povlačenju prema graničnom mostu ka Bajinoj Bašti u Srbiji, dok su neki pokušali spasiti živote preplivavanjem ledene Drine.

Most preko koga se civilno stanovništvo jedino moglo prebaciti u Srbiju bio je pod stalnom mitraljeskom vatrom i postao je stratište, pa je u pokušaju bjekstva na mostu i u njegovoj blizini nastradalo najviše civila, kao i u talasima Drine.

Najmlađa žrtva bio je petogodišnji Aleksandar Dimitrijević, a njegov brat Radislav imao je svega 11 godina. Sa majkom Milicom pokušali su pobjeći u Bajinu Baštu, ali su kod graničnog mosta pogođeni kuršumima.

Tog jutra Mileni Milovanović poginuo je muž Milenko, bratić Tomislav Bogdanović i još nekoliko rođaka i daljih srodnika. Ona priča da su cijeli dan proveli pod mostom, jer se od pucnjave preći nije moglo, a Drina je bila duboka i pod stalnom vatrom.

Gordana Sekulić ubijena je na mostu, a njena dva sina su srećom ostala nepogođena i žive u Srebrenici sa ocem Mirkom.

Maloljetni Cvetko Ristić iz Kušića ostao je bez kompletne porodice, kuće i imovine. Ubijeni su mu roditelji, sestra i brat koji još nije pronađen, a tek nakon 16 godina obnovljena mu je kuća.

Nastojeći da zatru sve što je srpsko na ovom području, muslimanske snage su tog dana opljačkale i spalile srpska sela Ćosići, Kostolomci, Klekovići, Božići, Blažijevići, Kolari, Zečevići, Kušići, Stajšići, Maltaši, Stublovi, Arapovići, Bujakovići, Liješće, dio srpskih Skelana i još nekoliko sela.

Nisu stigli do Crvice, Жabokvice i Petriče i to su jedina tri srpska sela u srebreničkoj opštini koja nisu spaljena u proteklom ratu.