21. april 1992. Večeras je u “Dnevniku” Srpske radio-televizije objavljen moj prvi prilog. Riječ je o priči iz Glamoča, odnosno o izgradnji dalekovodne mreže od ovog grada prema Drvaru. Hrvati iz Livna, prije neki dan, isključili su struju i prekinuli telefonske i sve druge veze sa svojim komšijama Srbima iz glamočke opštine. 16. maj 1992. U Grahovu sam. Danas su se mještani Bogdaša, Čelebića, Čaprazlija, Sajkovića, Prova, Gubina, Bojmunte, Vrbice i Radinaca referendumom izjasnili za odvajanje od livanjske i priključenje grahovskoj opštini. Riječ je o devet sela Donjeg livanjskog polja u kojima žive isključivo Srbi. 27. maj 1992. Stravično! Muslimani iz Ključa, koje je predvodio neki Amir Avdić, danas su

U Malovanu na Kupreškoj zaravni hrvatski vojnici odmah su počeli paliti kuće u selu i ubijati nevine ljude. Petnaest mještana, uglavnom starijeg doba, bilo je umoreno, a isto toliko i zarobljeno 3. april 1992. Poslije jake artiljerijske vatre iz pravca Šujice hrvatski vojnici ušli su jutros oko šest časova u Malovan na Kupreškoj zaravni. Odmah su počeli paliti kuće u selu i ubijati nevine ljude. Petnaest mještana, uglavnom starijeg doba, bilo je umoreno, a isto toliko i zarobljeno. U napadu na Gornji i Donji Malovan, mjesta koja su od Kupresa udaljena desetak kilometara, učestvovale su 101. zagrebačka i 106. osječka brigada Zbora narodne garde, zatim studentska jedinica “Kralj Tomislav”, specijalna

Dužnost prvog predsjednika povjerena Milanu Babiću. Nova država sa oko 300.000 stanovnika ima svoju zastavu, srpsku trobojku i himnu “Bože pravde” 19. decembar 1991. U Kninu nikada do sada veća svečanost. Čini mi se da se narod nije radovao više ni kada je u ovom gradu formirana Srpska demokratska stranka. Danas je naime Skupština Srpske autonomne oblasti Krajinu proglasila republikom. Izabrano je i njeno rukovodstvo, a kao što se i očekivalo, dužnost prvog predsjednika povjerena je Milanu Babiću. Nova država sa oko 300.000 stanovnika ima svoju zastavu, srpsku trobojku i himnu “Bože pravde”. Dolazeći na svečanu sjednicu, u dvorištu iza zgrade kninske skupštine vidio sam i table na kojima je

Da nije bilo izdaje Perkovića koju su organizovali Boljkovac i Manolić, ustaški pokret ne bi uspeo u paklenoj ideji da se Jugoslavija razbije krvavim ratom i verovatno ne bi bilo ovakve Hrvatske kakva je danas Pod pritiskom višedecenijske proustaške propagande, Hrvati su stekli sasvim pogrešnu sliku o tome koje su ličnosti najzaslužnije za razbijanje Jugoslavije i stvaranje nove nezavisne Hrvatske. Slave ratne zločince i nadrigenerale, koji u stvari ne bi mogli ništa učiniti da im neko prethodno nije stvorio uslove za zločinačko vojno delovanje. SECESIJA TAJNIH SLUЖBI Platformu za vođenje rata postavile su važne ličnosti levog krila HDZ koje je predvodio Franjo Tuđman, što nikada ne bi mogla ustaška emigracija

Brko, ljekar i veliki Giškin prijatelj, pojasnio je da je poginuo nedaleko od groblja Jasikovac kod Gospića. Pošli su, veli brko, da deblokiraju kasarnu… Giška je u toj akciji pogođen sa tri hica… Onaj u leđa bio je smrtonosan 27. avgust 1991. Knin. Probudio sam se i krećem na kafe-brifing dolje u „Premijer“. Tu se svakog jutra okupljaju svi novinari koji su ovdje došli sa strane. Tu se kuju planovi i određuju lokacije koje bi, za novinare, toga dana, mogle biti interesantne. Prolazim pored one zgrade od sinoć. Vidim onih dvadesetak zarobljenih „zengi“ kako čiste park… Жivi su, hvala Bogu… Kažu da će danas na razmjenu… Navodno kod Pakova sela.