Krvavi kamen hercegovački: Vidovdanski pokolji

Datum objave: sreda, jun 20, 2018
Objavljeno u Hercegovina
Veličina slova: A- A+

koricka-jama-spomen-ploca.jpg

Drugi talas ustaških zločina, isplaniran kao „vidovdanska akcija“, započeo je 22 juna masovnim hapšenjem Srba i Jevreja u Mostaru, Stocu, Čapljini, Ljubinju, Nevesinju, Gacku, Konjicu i drugim hercegovačkim mjestima.

Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 03. marta 2016. godine.

Komandant zloglasne Pavelićeve tjelesne bojne Mijo Babić izdao je naredbu da se granični pojas prema Crnoj Gori očisti od Srba i tako omogući sprovođenje „vidovdanske akcije“.

U naletu hrvatskih i muslimanskih ustaša u selima oko Gacka ubijeno je 140 muškaraca, žena i djece. Sa koliko su svireposti zlikovci izvršavali zadatak, vidi se i po tome što su satirali i cijele porodice. Todoru Nikoliću iz Kule bacili su u Čavčiju jamu 9 članova porodice, a Pilju i Špiru Boljanoviću 12 članova porodice su survali u ponor rijeke Mušnice.

Proti Vidaku Višnjevcu polili su zejtinom i špiritusom kosu i bradu, pa onda zapalili, da bi ga na kraju polumrtvog zatrpali u septičku jamu. U selu Vrbica, kod Gacka, zapalili su u kući Vula Bjelogrlića sa 19 žena, staraca i djece. U nevesinjskom vojnom logoru ismasakrirano je 28 gačana.

Vidovdanski pokolji u Hercegovini.jpg

Vihor ovog, drugog talasa sručio se 23. juna i na Popovo polje. Od oko 200 ljudi koji su se tog dana našli na njivama Popovog polja, njih 165 našlo je groznu smrt u jami Jagodnjača, u Ržanom dolu. Sutradan, ustaše su u selu Zavala uhvatili 34 Srbina, pa su i njih po sistemu „lanca“, vezane po desetoricu, sunovratile u tu jamu.

Prema podacima Komisije za utvrđivanje zločina okupatora i njihovih pomagača, u jamu Jagodnjača, u Ržanom dolu, bačeno je u roku rata oko 1 200 muškaraca, žena i djece.

Ni mačka da ne ostane

Pod vođstvom ustaškog natporučnika Franje Sudara posebno svirepo je masakrirano 137 nevesinjskih talaca. Među njima bio je i sveštenik Bogdan Đogović, kome su oči izvađene, nos i uši odječeni, zlatni zubi povađeni, brada počupana i natrpana u usta, na grudnom košu prikovana konjska potkovica, da bi bio ubijen ukucavanjem eksera u glavu.

srbosjek

U stolačkom srezu masovna hapšenja su počela 22. juna. Od 22. do 26. juna pohapšeni su skoro svi muškarci srpske nacionalnosti od 16 do 60 godina. U tom kraju ustaško geslo je bilo: „Ne treba ostaviti ni srpsku mačku, a kamoli dijete.“

Upravo su u to vrijeme u ljubinjskom zatvoru nekim stočanima kopane oči. Italijanski vojnici su tu pronašli plehanu kutiju punu ljudskih očiju, potopljenu u mlijeko. U propratnom pismu ustaškom poglavaru Anti Paveliću je pisalo: „Uvjeravamo te, dragi Poglavniče, da ovo nije dar od mrtvih, već od živih ljudi“. Ove događaje potvrđuje i zapis italijanskog novinara Kurcija Malapartea da je Pavelić za rođendan (14 jula) od svojih vjernih ustaša na poklon dobio 20 kg ljudskih očiju od hercegovačkih srba.

U noći između 27 i 28 juna svi pohapšeni Srbi iz Stoca i okoline odvedeni su na Vidovo polje i tamo poubijani. Na Berkovićima je tupim predmetima ubijeno 170 staraca, žena i djece. Dvadeset sedmog juna na Pileti je ubijeno 39 ljudi, čiji su leševi bačeni u Neretvu.

Dvadeset devetog juna 70 muškaraca iz sela Trijebanj svirepo je ubijeno i bačeno u jamu na Bivoljem brdu. Stotinu četrdeset uhapšenih Srba iz sela Opličići, Prenj, Rečice i lokve odvezeno je na obalu Neretve i poubijano. Od 105 Srba iz Gornjeg Hrasna, koje su ustaše 27 juna povele da ih bace u jamu Gavranica, usljeg loše ustaške organizacije njih 39 spasilo se bježanjem.

Skretanje pogleda Kristovih sluga

U Čapljini i okolini samo u junskom pokolju ubijeno je 526 muškaraca, žena i djece. U noći između 25 i 26 juna kod Opuzena su ubijena 294 lica. Iz sela oko Čapljine u zloglasni „Silos“ kod sela Tasovčići zatvoreno je oko 300 Srba, koji su odvedeni na razna stratišta i likvidirani. Od 22 do 26 juna u susjednoj Gabeli pohapšeno je 170 Srba, koji su na rijetko svirep način likvidirani na stratištima kod Križa i Opuzena.

Vidovdanski talas ustaškog genocida zahvatio je i srpsko stanovništvo ljubuškog sreza. Od svih jama ljubuškog kraja posebno se izdvaja ona na Humcu, koja se nalazi u ogradi tamošnjeg franjevačkog sasmostana. Pri masakriranju i bacanju Srba u tu jamu, u noći između 30 juna i 1 jula, i pored jaukanja i zapomaganja nevinih žrtava, niko od „Kristovih slugu“ iz tog samostana nije izašao da pogleda šta se to dešava, a kamoli da pomogne.

Masovna hapšenja i pokolj Srba iz grada i sreza Mostara počela su 24 juna. Samo u gradu uhapšeno je 480 ljudi. Oni uhapšenici koji naredne noći nisu pobijeni na Neretvi, na Buni i kod Ortiješkog groblja i na drugim stratištima, odvedeni su i survani u neku od znanih i neznanih hercegovačkih jama. Talas ustaškog genocida zahvatio je i srpska sela oko Mostara.U tom ustaškom genocidnom pohodu ubijeni su i svi sveštenici manastira Žitomislić i bačeni u jamu Vidonje, u blizini sela Blizanci.

Piše Radovan Papović

Izvor: frontal

 




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top